Andes Mission Peru

                 'un Paso con Dios'

Gods liefde en genade delen met de mensen om ons heen.

Blog

Bouw, Edwin, KBC's

Posted by Yojan&Karina on May 19, 2013 at 1:40 AM Comments comments (2)

(English see down)


Lieve familie en vrienden,

Om de draad niet kwijt te raken met zoveel verschillende dingen om te vertellen, heb ik deze keer niet 1 lang verhaal geschreven, maar verschillende korte stukjes.

 

- We zijn sinds eind Maart terug in Peru en we waren gauw weer gewend aan ons wonen en werken hier. We zijn dankbaar dat we weer regelmatig een paardentour hebben om zo in ons eigen inkomen te kunnen blijven voorzien.

 

- Het projecthuis is nog steeds niet af (ramen, deuren, trap, balkon, tussenwanden), dit komt omdat de ingenieur in geldproblemen zit en ‘ons’ geld aan andere, voor hem belangrijker, dingen heeft uitgegeven. We hebben nog wel redelijk goed contact met hem en heeeeel langzaam vordert er elke keer nog wel iets (de keuken en badkamer zijn betegeld) met veel druk van onze kant. Dit geeft ons veel spanning en soms weten we niet of we de ingenieur moeten gaan aangeven (wat in het Peruaanse systeem ook niet van een leien dakje zal gaan) of toch maar weer Geduld... We hebben hierin vooral wijsheid nodig.

 

- We hebben gelukkig ook een aantal keer ontspannende dingen kunnen doen zoals een paar keer een wandeling met een vriendin uit NL die op bezoek kwam met haar vriendin. En op mijn verjaardag (8 Mei) hebben Yojan en ik een heerlijke wandeling gemaakt van 3uur langs de rivier vanaf het nieuwe land en hebben we gezellig ergens gegeten. Ook hebben we een gezellige gezinsdag gehad met gemeenteleden als viering voor de Moederdag.

 

- Kennissen uit een hoog, traditioneel bergdorp hebben ons gevraagd ‘padrinos’ (peetouders) te zijn voor hun zoontje van bijna 1jaar. Deze familie met 5 kinderen zijn christenen en op de zondag dat de kleine Edwin in de kerk werd ‘opgedragen’ waren wij getuigen en zo voelt het een beetje alsof we ‘geestelijk’ een zoontje hebben. Naar de traditie hebben we Edwin een mooi setje kleren en schoentjes gegeven voor deze gelegenheid. Een traditionele maaltijd met schapenvlees geroosterd op hete stenen in de grond en het knippen van het haar van de kleine Edwin (waarbij de mensen wat geld geven voor een lok die ze afknippen als eerste ‘spaargeld’ voor het kind) hoorden er ook traditiegetrouw bij. Op de 1e verjaardag van Edwin hebben we gezellig met z’n allen op ons nieuwe land gegeten.

 

- We zijn dankbaar dat we de afgelopen tijd wel zijn opgeschoten met de paardenstallen die nu vrijwel helemaal klaar zijn. Ook hebben we de nodige dingen kunnen aanschaffen zoals evangelisatiemateriaal (naamkaartjes, scharen, lijm, kleurdozen, evangelisatie boekjes en kleine presentjes uit de christelijke boekwinkel), een (8persoons)autobusje om o.a. kinderen te kunnen ophalen en voor eigen vervoer vanaf het nieuwe land (dat te ver ligt om 's avonds met openbaar vervoer naar het dorp (en dus o.a. kerk) te kunnen), en een speelhuisje met glijbaan voor bij het projecthuis. Heel hartelijk bedankt iedereen die hieraan heeft bijgedragen door gebed of een gift voor AndesMissionPeru.

 

- Dinsdag 21 Mei zullen we als alles gaat zoals gepland toch sowieso gaan verhuizen (met ons bed althans) naar het nieuwe land waar 1 kamertje van het projecthuis al wel ramen en een deur heeft. De paarden gaan die dag ook over. We hebben al wel water, maar nog geen elektriciteit… We kunnen dan beter toezicht houden op wat er wel of niet gebeurd, met de paarden gaan werken vanaf het nieuwe land (enkele tours zijn geboekt vanaf het nieuwe vertrekpunt) en investeren in de contacten met de nieuwe buren.

 

- De kinderBijbelclub (KBC) in de armste wijk van Urubamba heeft gedurende onze drie maanden afwezigheid goed doorgedraaid en konden we na terugkomst nog ong. 20kinderen verwelkomen, maar helaas is het aantal club bezoekende kinderen de laatste weken sterk gedaald en gaat het aantal op en neer. We vragen jullie gebed hiervoor. Deze club is opgezet vanuit onze kerk zonder een goede voorbereiding/programma en na korte tijd werd de club 'plotseling' in onze handen overgelaten. We zijn de afgelopen weken bezig geweest en nog bezig met het opzetten van een goed plan/programma voor deze KBC. Bidt met ons mee dat we dit in de komende weken kunnen afmaken en implementeren en dat er weer veel kinderen zullen komen en bovenal dat God hun harten zal aanraken. Tegelijkertijd weten we dat het niet gaat om aantallen, maar om Gods krachtige werk in een kinderhart.

 

- We zijn dankbaar voor de contacten met buurkinderen bij het projecthuis. Bidt voor de 12jarige JorDavid (sommigen 'kennen' hem als de jongen van de video in Paucarbamba), hij toont veel interesse in het evangelie en gaat regelmatig op zondag met ons mee naar de kerk/zondagschool. Zijn Oma die bij hen inwoonde is pas overleden en hij heeft veel vragen. Bidt dat we hem hierin kunnen helpen en bovenal dat hij echt zijn geloof en vertrouwen zal mogen hebben in de Heer JezusChristus.

 

- De komende tijd zullen we naast alle andere bezigheden ook de Vakantie KBC's van 3 ochtenden voorbereiden voor de locatie van de huidige KBC en voor het projecthuis. Hiervoor zullen er 5 vrijwilligsters vanuit Nederland komen en 1 Peruaans/NL echtpaar/vrienden uit Lima. De vakantieBijbelclubs zullen D.V. plaatsvinden in de eerste twee weken van Augustus waarna we wekelijks de KBC in Paucarbamba (projecthuis) hopen te gaan doen, waar de buurkinderen al volop naar vragen.

 

- Volgende week zal ook de basiscursus kinderevangelisatie vanuit de kerkelijke gemeente starten voor de komende 12 weken elke zondag middag voor de avonddienst. Bidt dat we vol energie kunnen deelnemen en veel zullen leren, dat het een zegen voor ons zal zijn zodat we tot zegen mogen zijn.

 

- In al deze omstandigheden zijn we erg druk en voelen we ons erg afhankelijk van Hem alleen Die ons de kracht, wijsheid en vrede kan geven voor en in alles. En Hij alleen is het Die ogen kan openen en harten kan verbreken voor het Vredebrengende Evangelie. We hebben in deze tijd uw gebed hard nodig, voor ons, maar ook voor die kinderen en hun ouders met wie we werken. “Niet degene die plant of degene die natmaakt is iets, maar alleen God, Die de wasdom (het groeien en de vrucht) geeft”.

 

Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘fotowebsite’ linksboven in deze pagina.

Voor leuke Peruaanse cadeautjes: zie de link in de linkerkolom op deze website!

Note: vermeld bij het overmaken van een gift (via de Kimon) altijd ‘Andes Mission Peru’! (Als u iets heeft overgemaakt waarbij u dit niet vermeld hebt, komt het niet bij ons terecht. Neemt u in dat geval a.u.b. contact op met asteehouwer@kimon.nl)


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Dear family and friends,

 

To don’t lost the story line with so many things to tell, I choose to write this time not 1 long story but different short parts.

 

- We are back in Peru since the end of March and quickly we adapted back again to our living and working here. We are glad to have again regularly some riding tour so that we can continue earning for our own income.

 

- The project home is still not finished (windows, doors, stairs, balcony, separation walls), this is because the engineer has financial problems and spend ‘our’ money in other, for him more important things. We still have some contact with him and very very slowly some things are still advancing (the kitchen and bathroom are with ceramics) with a lot of pressure from our side. This is giving us a lot of tension and sometimes we don’t know if we need to open a juridical process (which also is not sure to work out well in the Peruvian system) or still again Patience… We need especially wisdom in this case.

 

- Luckily we also did some relaxing things like some walks with a Dutch friend who came to visit us with her friend. On my birthday (May 8 ) Yojan and I made a nice walk of 3 hours along the river since the new land and we ate at a nice place. We also had a nice family day with church members as celebration for the Moms day.

 

- Friends from a high, traditional mountain village asked us to be ‘padrinos’ (godfathers) for their son of almost 1 year. This family with 5 children are Christians and the Sunday that the little Edwin was ‘presented’ in church we were witnesses and so it feels a bit like we have a ‘spiritual’ son. According to the tradition we gave Edwin a nice set of cloths and little shoes for this occasion. A traditional meal with lamb meat roasted on hot stones in the ground and the cutting of the hair of the little Edwin (for which people give some money for a piece of hair they cut of as first ‘saving money’ for the child) were part of the day according the tradition. On Edwin’s first birthday we had a nice meal all together in the new land.

 

- We are glad and thankful that the last weeks we could do a lot for the horse stables which are almost ready now. We also could buy some necessary things like evangelization material (name cards, scissors, glue, color pencils, Christian leaflets and presents), an (8personal) mini bus/car to pick up children and for own transportation since the new land (that is too far to take public transportation at night to the town (church etc.), and a play home with slide for at the project home. Lots of thanks for everybody who helped in this with prayer or a donation.

 

- Tuesday 21st of May if everything goes like planned we will anyhow move (although just with our bed) to the new land where 1 small room of the project home does have windows and a door yet. The horses will move with us that day. We have water, but no electricity yet. We can manage things better from there seeing what is happening and what not, we can start to work with our horses since the new land and invest in contacts with the new neighbors.

 

- The children Bible club (CBC) in the poorest area of Urubamba was going on well during our three months abroad and after we came back we could still welcome about 20 kids, but pitifully the last weeks decreased the number of kids strongly and the amount is going up and down. We ask your prayers for this. The club was started by our church without a good preparation or program and after short time the club ‘suddenly’ was left over in our hands. The last weeks and still now we are working on a good plan/program for this CBC. Pray with us that we can finish this in the next weeks and implement and that there will be coming more children again and above all that God will touch their hearts. At the same time we know it’s not about amounts, but about God really working in a child’s life.

 

- We are thankful for the contacts with the neighbor kids close by the project home. Pray for the 12 years old JorDavid (some ‘know’ him as the boy from the video in Paucarbamba), he shows a lot interest in the gospel and regularly goes with us to church/Sunday school on Sundays. His grandmother who lived with them died some weeks ago and he has lots of questions. Pray that we can help him in this and that above all he will really have his faith and trust in the Lord JesusChrist.

 

- The coming time beside all our other activities we will also prepare the vacation CBC’s of 3 mornings at the location of the actual CBC and for the project home. Therefore will come a group of 5 Dutch volunteers and 1 Peruvian/Dutch couple/friends from Lima. The vacation Bible club’s will take place God willing in the first weeks of August after which we will have weekly the CBC in Paucarbamba (project home), where the neighbor kids already are asking for.

 

- Next week will also start the basic course of children evangelization in our own church for the next 12 weeks every Sunday afternoon before the evening service. Pray that we can take part with full energy and learn the most that is possible, that it will be a blessing for us so that we may be a blessing for others.

 

- In all these circumstances we are very busy and we feel very dependent on Him Who alone can give us the strength, wisdom and peace for and in everything. And He alone is the One Who can open eyes and break hearts for His peace bringing Gospel. We really need your prayers in this time, for us, but especially also for the children and their parents with who we work. “So neither he who plants nor he who waters is anything, but only God who gives the growth.”

 

For photo’s of the last months click on ‘photo website’ left above at this page.

For nice Peruvian presents see the link on the left side of this web page.

Note: when transferring a donation (via Kimon), always put ‘Andes Mission Peru’! (When you transferred a donation yet and you forgot to put this note, it doesn’t get to us. In that case please contact asteehouwer@kimon.nl)

 


 

 

 

 

 

 

 

 

Verlof & Reflectie

Posted by Yojan&Karina on March 29, 2013 at 2:25 PM Comments comments (0)

(English see down)

 

Lieve familie en vrienden,

Na drie maanden een koud en winters verlof, zijn we dan weer terug op Peruaanse bodem: hoog in de Andes. Zo aan het einde van de regentijd regent het nog regelmatig en is het op verschillende plaatsen flink modderig. Maar alle velden op de berghellingen zijn vol begroeid met groen gras en gele bloemen en als de zon doorkomt is het gelijk korte mouwen weer.


We hebben een goede en bijzondere tijd gehad in Nederland. De eerste weken was het vooral ontmoeten van familie en vrienden, en zeker rond de Kerst en Oud&Nieuw, en ook een beetje de spanning rond de bouw in Peru achter ons laten. Daarna was het werk aan de winkel voor het maken van de powerpoint presentaties over ons project AndesMissionPeru en wat we tot dan toe gedaan hadden. We mochten presentaties geven van kleuters, basis-, en middelbare scholen tot kerken, bedrijven, de kimondag en ouderenmiddagen. Waar Yojan de meeste presentaties in elkaar zette, was ik degene die ze dan toch in het Nederlands moest geven. Ik vond het vaak best even spannend, maar heb zo gevoeld dat God het was die de woorden gaf en het tot een mooie bijeenkomst leidde. We hebben gezien dat Hij de harten van mensen heeft aangeraakt voor het project, dat er velen (ook door gebed) achter ons staan en ons (financieel) steunen. Naast God willen we iedereen daar nogmaals hartelijk voor bedanken! De Joh.Calvijnschool in Gouda heeft zelfs actie voor ons gevoerd door allerlei Peruaanse spulletjes te verkopen en heeft daarmee een erg mooi bedrag opgehaald voor de inrichting van het projectgebouw en speelveld.


Naast de presentaties hadden we regelmatig een vergadering met de Kimon, met het HomeTeam, ed. We zijn er niet meer aan toe gekomen om echt voor onszelf nog wat te werken/verdienen zoals eigenlijk het plan was omdat wij niet persoonlijk van de sponsorgelden leven. We hebben echter nooit tekort gehad en er waren altijd weer op bijzondere momenten mensen die aan ons dachten en bijv. iets kwamen brengen: echt een zegen!

 

In deze drie maanden zaten voor ons ook leerzame lessen: we moesten leren om alleen op God te vertrouwen en van Zijn hand te leven, leren om ook persoonlijk praktische hulp te aanvaarden. Leren om in alle drukte en spanning alleen in JezusChristus rust te vinden. Een voor mij moeilijk punt was ook het opgeven en achter me laten van een stuk ‘zekerheid’, de zekerheid rondom allerhande verzekeringen (zorg, ww, arbeidsongeschiktheid, aow, pensioen, etc) die ervoor zouden moeten zorgen dat Yojan en/of ik nooit te tekort zullen komen mocht 1 van ons iets overkomen of in andere situaties. In onze persoonlijke situatie is het namelijk praktisch vrijwel niet mogelijk om dit soort dingen (en al helemaal niet vanuit NL voor Yojan als Peruaan) voor ons te laten verzekeren. Maar ook hier geldt voor ons de Bijbelse belofte: “Zoek eerst het Koninkrijk van God en al het andere zal u toegeworpen worden.” En: “Mijn genade is u genoeg.” Ook is er het omgaan met de gevoelde druk van verantwoordelijkheid: mensen zien/horen over het project, vinden het mooi, geven van hun geld en zoals bij ieder ander is er de verwachting het project te zien groeien en vruchten te zien. Het gevoel bekruipt soms dat er verwacht wordt dat ‘wij dat nu voor elkaar moeten gaan krijgen’… Daarom hebben we uw/jouw gebed ook zo hard nodig: “dat God niet zal verlaten - niet wat onze - maar wat Zijn hand begon.” Hij is getrouw, Hij zal het ook Doen! Het vertrouwen (al is het soms met vallen en opstaan) mag er zijn: God zal ons niet verlaten en Hij zal voorzien.

 

Voor onze ontspanning en een stukje reflectie zijn we samen nog heerlijk een midweekje op vakantie naar Brabant geweest. Zondag 17 Maart zijn we officieel uitgezonden vanuit de ICF-Utrecht in samenwerking met stichting Kimon. Het is bijna niet te omschrijven hoe deze dienst ons bemoedigd heeft, het was een geweldig mooie en gezegende dienst met diepe inhoud. Markus 10:13-34. Vanuit de HeereJezus die de kinderen zegent, en Petrus getuigenis ‘alles verlaten te hebben en Hem gevolgd’, naar Jezus’s aankondiging van Zijn lijden, sterven, maar ook opstanding. Jezus gaf Zijn leven en daarom mogen wij ons ook volledig aan Hem overgeven door onze hand in de Zijne te leggen en te volgen waar Hij ons leidt. We mochten ons ja-woord geven en een zegen ontvangen. Kees Moerman en mijn ouders spraken ons toe, we werden toegezongen en veel vrienden en familie waren aanwezig.

 

Terug in Peru worden we gelijk weer in het diepe gegooid. Het projecthuis ziet er van buiten mooi uit, maar is toch nog echt niet klaar. Financiële problemen bij de ingenieur die nu inmiddels wel beloofd heeft dat het voor eind April echt klaar zal zijn… Er moeten altijd nog veel dingen geregeld worden om het project hier in Peru officieel in te schrijven, om mijn verblijfspapieren weer op orde te maken, etc. De eerste dagen terug thuis is het ook altijd flink stoffen en spinnenwebben en spinnen verwijderen. Maar het belangrijkste is dat we ons echt weer ‘terug thuis’ voelen. Allereerst gaan we ons nu richten op de verbetering van de bestaande wekelijkse kinderBijbelclub in de armste wijk van het dorp Urubamba en het volgen van een basiscursus kinderevangelisatie hier in de lokale gemeente. Daarna het voorbereiden van de 2x 3daagse kinderevangelisatie in Juli/Aug. wat we met vijf Nederlandse vrijwilligsters hopen te doen, waarna we de tweede kinderBijbelclub hopen op te starten in het projecthuis.

 

We vragen jullie blijvend gebed ter ondersteuning van ons en ons werk.


Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘fotowebsite’ linksboven in deze pagina.

Voor leuke Peruaanse cadeautjes: zie de link in de linkerkolom op deze website!

 

Note: vermeld bij het overmaken van een gift (via de Kimon) altijd ‘Andes Mission Peru’!!! (Als u iets heeft overgemaakt waarbij u dit niet vermeld hebt, komt het niet bij ons terecht. Neemt u in dat geval a.u.b. contact op met asteehouwer@kimon.nl)


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Dear family and friends,

After three months a cold furlough in winter time, we are back again in Peru: high in the Andes. At the end of rain season here it still rains regularly and at some places it is quite muddy. But the fields on the mountainsides are beautifully green with yellow flowers and when the sun shines it’s directly time for summer cloths.

 

We had a good and special time in Holland. The first weeks it was mainly meeting family and friends, especially with Christmas and the NewYear and also we could leave behind a bit of the tension of the building in Peru. After that we had a lot of work preparing the powerpoint presentations about our project AndesMissionPeru and the things we did until then. We could give presentations at primary and secondary schools, churches, business meeting, Kimon day and elderly meetings. Yojan prepared most of the presentations, but I had to present them in Dutch. Often I felt some tension about it, but I really felt like God was the One Who gave me the words to speak and made it to be a good meeting. We saw that He touched the hearts of the people for the project and that many (also by prayer) are supporting us (also financially). Beside God we want to say thanks again from our heart to everybody! The John Calvin school in Gouda even did an action for us by selling all kind of Peruvian souvenirs and got a very nice amount of money for the project building and (play) materials for the kids.


Beside the presentations we regularly had a meeting with the foundation Kimon, with the HomeTeam, etc. We did not have time anymore to really work a bit for ourselves as we thought and needed to because we do not live from the donated money ourselves. But even so, we never had lack of anything and always on special moments there were people thinking of us and who came for example to bring something: really a blessing!

 

In this three months we also learned a lot of lessons: we had to learn to only trust God and to live from His hand, to learn to accept also personal practical help. To learn to find rest alone in JesusChrist in busy times and tensions. A difficult point for me was also to give up a part of ‘sureness’, the sureness about al kind of insurances (health, pension, etc) which had to make sure that Yojan and/or I never would have lack of something in case of something would happen with us or in other situations. In our personal situation is practically not possible to assure this kind of things for us (especially not since Holland for Yojan as Peruvian). But also here counts for us the Biblical promise: “search first the Kingdom of God and all things will be given to you”. And: “My grace is sufficient for you”. Also we need to deal with some felt pressure of responsibility: people see/hear about the project, the like it, give some of their money and like with anybody else there is the expectation to see the project growing and to see it bear fruits. Sometimes there is that feeling that the expectation is that ‘we now have to make everything well’… That’s why we really need your prayers: “that God won’t forsake the work – not what our – but what His hands began”. He is to trust and He will Do it! The trust (sometimes more, sometimes weak) but the trust is there: God won’t forsake us and He will provide.

 

To relax and reflect a bit we went just together for a very nice holiday mid-week to the south of Holland. Sunday 17th of March we had our official commissioning service in the ICF church in Utrecht in collaboration with foundation Kimon. It is almost indescribable how this service encouraged us, it was a very nice and blessed service with deep meaning. Marc 10:13-34. From where the Lord Jesus blesses the children, and Peter’s witness to have left everything behind and followed Jesus, to Jesus’ announce of His suffering, death, but also resurrection. Jesus gave His life and that’s why we can surrender ourselves now to Him by laying our hand in His hand and follow Him wherever He leads us. We promised our commitment and received a blessing. Kees Moerman and my parents spoke some words for us, they sang for us and many of our friends and family were present.

 

Back in Peru we directly have a lot of things to do again. The project home looks nice from the outside, but it is still really not finished yet. Financial problems with the engineer who now promised again that before the end of April it will be really ready… Always there are many things to organize like the inscription of the project here in Peru, to make ready again my resident papers, etc. The first days at home is always working hard to clean the dust and spiders and cobwebs. But the most important is that we feel really ‘home again’. Now first we will try to organize and make better the existing weekly children Bible club in the poorest area of Urubamba town and to follow a basic course of children evangelization here in the local church. After that the preparations of the 2x 3days children evangelization in July/Aug. which we will do with five Dutch volunteers, after which we hope to begin the children Bible club in the project home.

 

We ask you your continuing prayer support for us and our work.

 

For photo’s of the last months click on ‘photo website’ left above at this page.

For nice Peruvian presents see the link on the left side of this web page.

 

Note: when transferring a donation (via Kimon), always put ‘Andes Mission Peru’!!! (When you transferred a donation yet and you forgot to put this note, it doesn’t get to us. In that case please contact asteehouwer@kimon.nl)


Bouw&Kerst in de Andes!

Posted by Yojan&Karina on January 7, 2013 at 2:40 PM Comments comments (0)

(English see below)

Lieve familie en vrienden,

Een nieuw jaar en een nieuw verhaal vanuit het winterse Nederland over de afgelopen maanden in de Peruaanse Andes. Allereerst willen we jullie hartelijk bedanken voor jullie gebed en (financiële) steun deze afgelopen tijd, het was een bemoediging voor ons. Er is ook door onze TFC hard gewerkt: workshops, regeldingen, organiseren van kaarten en souvenirs voor het project, etc. Ook hebben we van een vriend uit Amerika een donatie voor het werk met de paarden gekregen: een zadel en verschillende hoofdstellen en andere dingen. In dit verhaal kunnen jullie lezen wat we met Gods hulp tot nu toe hebben kunnen doen. We wensen jullie Gods rijke zegen en leiding toe voor dit nieuwe jaar 2013. Hij die trouw is gebleken zal dat ook zijn in dit jaar!

Projecthuis

De afgelopen maanden is er hard verder gebouwd aan het projecthuis en naar verwachting wordt het eind Januari kant en klaar opgeleverd. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad en ons behoorlijk wat spanning opgeleverd en ‘eind Januari’ is volgens het contract bijna 2maanden ‘te laat’. Situaties als materiaal dat niet (op tijd) geleverd werd, prijsstijgingen ondanks het contract met ingenieur, dronken personeel tijdens werktijden zodat het hele team veranderd moest worden, de beerput die gelijk al halfvol water stond, etc. Maar ook de mooie afwerking van het dak met de dakpannen, waarvoor we met een paar vrouwen een heerlijke maaltijd hebben gekookt voor de werkers en de buren. Het gebouw ziet er al goed uit! Al het stuukwerk is bijna klaar, de deur en raamkozijnen hebben we de laatste dag nog geplaatst zien worden. Ook de voormuur met een mooie poortdeur, de zijmuur en de tijdelijke afwerking aan de achterkant met ijzeren hekwerk konden we afronden. De vloeren, het balkon, de complete afwerking binnen etc. moet allemaal nog, maar de materialen hebben we samen met de ingenieur in een Peruaanse bouwmarkt kunnen inkopen. Zo was na regelmatig zelf ook hard meegewerkt te hebben dan toch een paar uur voor ons vertrek naar Lima het terrein rond het projecthuis afgesloten en houden onze honden die alvast naar het terrein verhuisd zijn daar de wacht. Gelukkig hebben we een student van de Bijbelschool bereid gevonden deze maanden bij ons in dienst te zijn en voor de dieren te zorgen. Die ‘paar uur voor vertrek’ letterlijk genomen omdat we de sleutels van de net geplaatste deuren bij de goede personen moest afleveren waardoor we bijna onze vlucht naar Lima misten. We waren te laat op het vliegveld, maar we mogen zien dat door Gods hand het vliegtuig door plaatselijke regen vertraagd was zodat wij toch meekonden…! Ondanks alle stress hebben we het gevoel alles zo goed mogelijk achter te hebben gelaten en zijn we nu toe aan beetje ontspanning.

Werk

De laatste maanden heeft Yojan om verschillende redenen (afnemend toerisme vanwege de komende regentijd, werk in het projecthuis, ed.) vrijwel geen paardentours kunnen doen voor ons eigen inkomen waarin we i.p. ‘zelfvoorzienend’ zijn. Dit was (is) een periode van vertrouwen op God en we zijn dankbaar dat Hij het maakte dat we in deze situaties mogen terugvallen op onze trouwe familiebanden. We hopen en bidden dat het werk weer zal toenemen na onze terugkeer, maar daarvoor moet hij eerst nieuwe contacten opbouwen met de hotels in de buurt van het nieuwe stuk land waar we gaan wonen (tijdelijk in het projecthuis). Links op deze website kun je op de link klikken om onze nieuwe Ranch website te bekijken. Begin December is er een veulentje geboren op de Ranch, we hebben het melk uit de fles gegeven omdat het niet sterk genoeg was om op te staan, maar het is helaas na twee dagen overleden.

Kerst in de Andes

Elke week kwamen we bij elkaar op een sportveldje in de armste wijk van Urubamba waar we zo’n 10 tot 20 kinderen mochten vertellen over Gods Heiligheid waarvoor de zonde niet kan bestaan, maar ook over Zijn Liefde en Genade. Precies dat uur van de week had het nog niet 1keer geregend terwijl de regentijd al wel aangebroken was. We hebben gebeden om een overdekt lokaaltje om de kinderBijbelclub door te laten gaan deze maanden. Twee weken voor ons vertrek heeft Yojan een lokaaltje gevonden in een wijkgebouwtje naast het sportveldje. Alles kant en klaar en leuk ingericht, gekleurde stoeltjes en bankjes, en… we mogen het gratis gebruiken! De eerstvolgende club waren er wel 30 kinderen en we waren nog niet goed en wel allemaal binnen of de regen stortte met bakken uit de hemel… Wat zijn we gezegend met zo’n God Die Zijn almacht en genade laat zien, Hij geeft de dingen op Zijn tijd en manier, boven bidden en denken!

We zijn druk geweest met het voorbereiden van een Kerstviering voor deze kinderen. Zij vieren Kerst niet anders dan met cadeautjes, Maria en kindje Jezus beelden, en vooral veel lokaal bier, eten en vuurwerk. Behalve voor de armsten uit de bevolking, want kerstfeest vieren op de Peruaanse manier kunnen alleen de ‘rijke’ mensen. Er kwamen 95 kinderen en 15 moeders naar het Kerstfeest van de kinderBijbelclub…! We hebben gezongen, gebeden, en mochten hen vertellen dat de Heere Jezus naar de aarde kwam om zondaren zalig te maken. De kinderen van de kbc hebben een kerstlied gezongen wat ze geleerd hadden en hebben een mooie dieren sleutelhanger gekregen die iemand een keer uit NL had meegebracht. Na de viering kreeg iedereen warme chocolademelk en een krentenbol.

De volgende dag hebben we ook in het dorpje Paucarbamba waar het projecthuis staat de buurkinderen uitgenodigd voor een kleine Kerstbijeenkomst. Met 10 kinderen hebben we eenvoudig op de harde stenen in het half af gestuukte bijgebouwtje van het projecthuis gezeten. Maar aan de gezichten van de kinderen te zien maakte dat het niet minder bijzonder en vol aandacht luisterden ook zij naar het Kerstevangelie en leerden een kerstlied aan. Als antwoord op de vraag waarom zij dachten dat de Heere Jezus geboren was zei een klein meisje “dat was natuurlijk omdat wij dan nu Kerstfeest kunnen vieren”. Ook zij kregen een mooie sleutelhanger, een glaasje drinken en bolletje en ze zijn vast van plan om te komen als we halverwege dit jaar ook een kinderBijbelclub in het projectgebouw hopen op te starten.

 

Op 21 Dec. zijn we goed in NL aangekomen waar we de volgende dag het 35jarig huwelijk van mijn ouders mochten vieren. Daarna de Kerstdagen en de jaarwisseling. Wat een zegen om deze dagen in een fijn gezin met elkaar te kunnen vieren en Gods nabijheid te ervaren.

We hopen 20 Maart weer naar Peru terug te gaan om verder te gaan met het werk. De verwachting is dat we D.V. halverwege dit jaar met de eerste activiteiten in het projectgebouw kunnen gaan beginnen.

We hopen op jullie gebed en steun te kunnen rekenen!

 

Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘fotowebsite’ linksboven in deze pagina.

Voor leuke Peruaanse cadeautjes: zie de link in de linkerkolom op deze website!

Note: vermeld bij het overmaken van een gift (via de Kimon) altijd ‘Andes Mission Peru’!!! (Als u iets heeft overgemaakt waarbij u dit niet vermeld hebt, komt het niet bij ons terecht. Neemt u in dat geval a.u.b. contact op met asteehouwer@kimon.nl)

 

Werkvakantie Zomer’13

Er staat een werkvakantie naar Peru gepland voor eind Juli / begin Augustus. Vind je het leuk om te helpen met de voorbereidingen en het leiden van twee ‘vakantie Bijbel clubs’ van 3dagen voor kinderen in de Andes, ben je creatief en ouder dan 21jaar? Kijk dan op de website van Kimon (zie link in de linker kolom op deze website) onder ‘help mee’ – ‘werkvakantie’ voor meer info en aanmelden!

Programma Presentaties:

- 18, 21, 22 Januari: KRC-brugklassen Driestar College te Gouda

- 24 Januari: Chr.bedrijvenplatform te Harderwijk

- 31 Januari: basisschool J. Calvijnschool te Gouda – 2 actieweken voor AMP.

- 02 Februari: Kimondag te Putten (iedereen Welkom!)

Adres: Andreaskerk, Voorthuizerstraat 14, Putten. 10:30-15:30.

- 20 Februari: ouderenmiddag Herv.Gem. te Randwijk/Zetten

- 28 Februari: Ger.Gem. te Bodegraven (iedereen Welkom!)

Adres: Bethelkerk, Dronensingel 2, Bodegraven. 19:30.

- 17 Maart: Uitzenddienst Yojan&Karina in de Chr.Ger.Kerk (ICF) te Utrecht (iedereen Welkom!)

Adres: Mattheuskerk, Hendrika van Tussenbroeksplantsoen, (wijk Oog in Al - West) Utrecht. Inloop 13:30. Begin: 14:00.

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Dear family and friends,

A new year and a new story from Holland in the winter about the past months in the Peruvian Andes. First of all, thank you very much, everyone, for all the prayers and (financial) support in the time that's behind. It was an encouragement for us. Also our home based committee worked hard: workshops, organizing things, cards and souvenirs for the project, etc. We also received a donation for our work with the horses from a friend from America: a saddle and different useful things for the horses. In this story you can read of everything that with Gods help we could do until now. We wish you all God’s blessings and His guidance for this new year, 2013. It's proved that He's trustful, and will be that too in this year!

Project house

The past months where hard work, to build the project-house and we expect that in the end of January everything will be finished. It was all really difficult and gave us a lot of stress and the end of January is too late (2 months) according to the contract. Situations such as: they didn't deliver materials or not on time. They increased the price despite we have a contract with the engineer. The workers were drunk at work so we had to change the whole team. The half cesspool was immediately filled with water. Etc. But also a beautiful completion of the roof with roofing-tiles and to celebrate that, we cooked (together with some women) a delicious meal for the workers and neighbors. The building looks really good! The stucco-work is almost finished, we saw them place the door and the windows at the last day. We could also finish the front wall with a nice gate, the walls at the sides and also close the back with an iron fence. Regularly we ourselves worked hard together at the house, after that the terrain around the project-house was closed. The floors, the balcony and the completion of everything still needs to be done, but together with an engineer we bought all the materials in a Peruvian market. A few hours before we left to Lima, we let the dogs at the terrain and they keep watch. Luckily we found a student from the bible school who wants to work this months for us and care for the animals. We really just had a few hours before to leave to Lima because we had to give the keys of the doors they just placed to the right persons. So we almost mist our flight to Lima. We were too late at the airport, but we saw God's good hand because the plane was delayed due to the rain at the airport so that we could board normally. A lot of stress but we have the feeling that we left everything as good as we could and that we need to relax now.

Work

The last months Yojan couldn't do so much tours to earn money for ourselves, for some reasons: the rain season comes, so there are less tourists, work in the project-house etc. This was (is) a period of trust in God, and we're grateful that we could go to our family for help in this situations. We hope and pray that we'll have more work when we go back, but for that he needs to build contacts with hotels close to the land were we're going to live. (For some time we live in the project-house). On the left at this website you can click the link to view our new website of the ranch. In the beginning of December a young horse was born at the Ranch, we gave it milk out of a bottle because it was not strong enough to stand up, but it pitifully died after two days.

Christmas in the Andes

Every week we came together on a sport field in the poorest part of Urubamba were we could tell 10-20 children about God's Holiness for what sin cannot exist, but also about His Love and Grace. Precisely that hour of the week it did not even rain 1 time, and the rain-season just started! We prayed for a covered room so we would be able to continue the bible-club these months. 2 weeks before we left Yojan found a room in a building next to the sport field. There were colored chairs and benches to sit on, and we can use it for free! The next time there were 30 children. Not all were yet inside and it started to rain. We're blessed with a GOD who shows His power and grace, He gives the things on his own time and way, beyond our prayers and thoughts.

We've been busy preparing the Christmas celebration for these children. They celebrate Christmas with just some presents, little statues of maria and Jesus, and a lot of beer, food, and fireworks. With an exception for the poorest people, because celebrating Christmas in a Peruvian way... only rich people can do that. 95 children and 15 mothers came to the Christmas celebration of the bible-club for children! We were singing and we prayed together and could tell them that the Lord Jesus came to earth to redeem sinners. The children of the club were singing a Christmas song they've learned and they got a beautiful animal key-hanger someone brought from Holland. After the celebration everyone got hot chocolate and a bread. The next day we also invited the neighbor kids of the little town Paucarbamba, where is the project-house, for a small Christmas celebration. With 10 children we simply sat down on the hard stones in a small part of the project-house which was only half painted. But according to the faces of the children that didn't make it less special for them and they listened with full attention to the gospel of Christmas and learned a Christmas song. As the answer on the question why they think Jesus Christ was born, a little girl told: “that's of course so that we can celebrate Christmas now”. Also these children got a nice key-hanger, a drink and a bun and they are really expecting to come to the children Bible-club when we'll start this up in the project-house halfway this year.

At the 21st of December we arrived well to the Netherlands where the next day we were able to celebrate the 35 years of marriage of my parents. After that the Christmas days and the change of the year. What a blessing to be able to celebrate these days together in a warm family and experience God being close. We hope to return to Peru on March 20 to continue with the work. The expectation is that, God willing, halfway this year we can begin with the first activities in the project-house.

We hope to count on your prayers and support!

For photo’s of the last months click on ‘photo website’ left above at this page.

For nice Peruvian presents see the link on the left side of this web page.

 

Note: when transferring a donation (via Kimon), always put ‘Andes Mission Peru’!!! (When you transferred a donation yet and you forgot to put this note, it doesn’t get to us. In that case please contact asteehouwer@kimon.nl)

Building, Evangelizing, 6day Tour

Posted by Yojan&Karina on October 13, 2012 at 9:25 PM Comments comments (1)

(English see below)

Lieve fam en vrienden,

In de afgelopen twee maanden zijn er al weer veel dingen veranderd en alles gaat hier zeker de goede kant uit!

 

Bouw Projecthuis

Op 20 Augustus kon er worden begonnen met de bouw van het projecthuis! Met een sjofel werden eerst de bomen aan de voorkant weggehaald en een geul gegraven op de plek van de omtrek van het huis. Met een man of zes werden er vervolgens grote stenen en cement in de geul gestort en daarna bovengronds grote stenen en cement tot een meter hoog wat erg netjes is afgewerkt. Daarbovenop zijn de muren van de eerste verdieping gebouwd met een soort ‘gebakken modderblokken’ waarmee ze nu ook de tweede verdieping aan het bouwen zijn. De tussenvloer met dikke boomstammen en ook het dak wordt straks zo afgewerkt. De vloer is belegd met grote stenen waar later cement tussen wordt gegoten. Op de begane grond kun je al echt de vormen van de keuken, wc en grote zaal zien, je kunt door de deurgaten naar binnen en door de open ramen kijken. Ook ‘mijn EHBO-postje’ kun je al zien aan de linkerkant aan het gebouw vast. Als het zo vorm krijgt, krijgen wij al heel veel zin om naar het land te verhuizen en te beginnen met het project! Hiervoor is het nodig om een muur rond de projectgrond te zetten, de projectgrond (‘n kleine 500m2) die ook nog afbetaald moet worden, en het gebouw t.z.t. leuk en praktisch in te richten. Maar omdat de fondsen nog niet dekkend zijn, is het nog onduidelijk wanneer dit precies zal kunnen gaan gebeuren… Draagt u/ jij een steentje bij?!

 

Kids en Contacten

Nu we regelmatig in Paucarbamba komen krijgen we meer contact met de mensen die daar wonen. Het is erg leuk om te zien hoe ons contact met de toekomstige buren groeit. We zijn al een paar keer wezen eten bij iemand thuis. Ook hebben we af en toe al gelegenheid voor een goed gesprek over de Bijbel en het Christelijk geloof met deze mensen. We voelen ons zo afhankelijk van God Die hun harten en ogen kan openen voor de waarheid. Een buurvrouw waarmee ik in gesprek was snapt toch niet dat als er ineens in een boomstam een ‘gezicht van een maagd, heilige of zelfs Jezus’ te herkennen valt dat wij daar dan niet in ‘geloven’. “Ja, als God dat ook allemaal in de Bijbel had moeten schrijven, dan had Hij nu nog niet klaar geweest, daar kon Hij niet aan beginnen”, kwam er als antwoord op dat dit toch niet in de Bijbel staat… De kinderen uit de omgeving kennen ons al en rennen op ons af als we de brug over de rivier naar het kleine dorp oversteken. Ze vragen vol verwachting wanneer het huis eindelijk klaar zal zijn en de club zal beginnen… Met jullie hulp hoeven we hen niet lang meer teleur te stellen dat het ‘nog best wel lang zal duren’… Soms neem ik een Spaanse kinderBijbel mee die we samen met Kees Moerman hier hebben gekocht en ik heb al een paar keer met een handjevol kinderen om me heen een Bijbelverhaal kunnen voorlezen.

We voelen ons allebei vooral verbonden met een tweeling uit deze buurt. Twee jochies van 5jaar die bij hun oma in een arm huisje wonen. Ze vliegen ons rond de nek als we aankomen, we nemen er allebei 1 op onze arm en ze willen niet meer dat we ze terug op de grond zetten. Hun vader heeft hen al in de steek gelaten nog voor hun geboorte en de moeder die nog maar 17jaar was toen de tweeling geboren werd heeft een nieuwe vriend in de Amazone waar ze meestal verblijft. Hun oma zorgt wel voor hen, maar op de marktdagen moeten ze als ze tussen de middag uit hun kleuterschool komen vaak tot ’s avonds wachten op hun ‘lunch’… Op zondag gaat oma gewoonlijk samen met de buren naar het dichtstbijzijnde winkeltje waar ze dan drinken tot ze dronken zijn. De jochies wachten buiten hun huisje op de spoorrails tot oma terugkomt… Wat zouden we hen graag met jullie hulp niet alleen vertellen over ‘de Liefdevolle Vader in de Hemel’, maar ook praktisch bijv. op de marktdagen hen tussen de middag bij ons laten eten.

 

Werkbezoek

Kees Moerman (directeur van Stichting Kimon) is van 5 t/m 18 September hier bij ons in Peru geweest. We hebben een erg goede tijd gehad waarin we hem veel van het land, de cultuur, onze omgeving en het op te starten project hebben kunnen laten zien. Ook hebben we veel praktische dingen kunnen bespreken en duidelijker kunnen maken. We zijn erg dankbaar voor het gesprek met onze gemeenteleiders hier in Peru waaruit een officiële samenwerking tussen hen, Kimon en ons tot stand is gekomen. Zo worden wij deel van het evangelisatieteam van onze gemeente en dragen zij ter plaatse verantwoordelijkheid voor de voortgang van het project en persoonlijke/pastorale begeleiding. Ook zullen ze betrokken zijn d.m.v. hun Bijbelschoolstudenten die zullen gaan meehelpen op het project met o.a. de kinderBijbelclubs.

Op z’n laatste dag in Peru heeft Kees Moerman symbolisch ‘de eerste steen’ gelegd op de projectgrond. Met een aantal gemeenteleiders en een paar familieleden zijn we samengekomen in de kleine aparte ruimte van het projecthuis wat EHBO-post moet gaan worden. Kees Moerman hield een korte overdenking over psalm 72 (16+17) ‘Is er een hand vol koren in het land op de hoogte der bergen (de Andes!), de vrucht daarvan zal ruisen als de Libanon’. ‘Zijn naam zal zijn tot in eeuwigheid; zolang als er de zon is, zal zijn naam van kind tot kind voortgeplant worden.’ Onze dominee Samuel hield een korte toespraak over het bouwen van een huis op zand of op een rots wat niet alleen nodig is voor een zichtbaar huis, maar juist ook voor ons geloof en het opstarten van het kinderwerk.

 

Paardrijdtour van 6 dagen

Direct na het werkbezoek waren we druk met het voorbereiden van een paardentour van 6 dagen met drie rijders uit Frankrijk. Twee dagen later vertrokken we vanaf de Ranch: Yojan te paard met de rijders en ik samen met de chef-kok met een taxi volgeladen met tenten, slaapzakken, weekendtassen, kookplaatje, gasbalon, eten, alle overige campingspullen en gras voor de paarden bovenop. Elke dag zetten wij voor de lunchtijd de etenstent op en zorgden dat het eten klaar stond als Yojan met de rijders aankwam. Elke middag zochten wij weer een mooie campingplaats midden in de vrije natuur waar ik hielp met het opzetten van de etens-, slaap-, en wc-tenten en het klaarmaken van het avondeten. De paarden sliepen aan een stick rond de tenten. ’s Ochtends na het ontbijt was het gelijk weer druk met het opzadelen van de paarden en voor ons het opruimen, inpakken en op weg naar de volgende lunchplek. Langs bergen, dalen, rivieren, archeologische complexen en bergmeren kwamen we na 6 dagen weer terug op de Ranch. Een goede, maar intensieve tour.

 

Kinder Bijbel club

Elke woensdag middag draaien Yojan en ik mee met de kinderevangelisatie in de armste wijk van Urubamba. We doen dit met drie vrouwen uit onze gemeente en wij vertellen om de andere week samen het Bijbelverhaal (als in dialoog). Er komen elke week tussen de 10 en 20 kinderen. In alle eenvoud op een open sportveldje bidden we met hen, zingen, leren een Bijbeltekst aan, vertellen een Bijbelverhaal en aan het eind krijgen ze allemaal wat drinken en een broodje. De meeste kinderen kennen veel verhalen wel en ook dat ‘Jezus aan het kruis voor de zonden gestorven is’ en dat ze geen zonden moeten doen. Maar verder blijft het zo normaal om kruisjes te slaan, en als tiener al mee te feesten en zich dronken te drinken tijdens een feest voor een ‘heilige’ of ‘maagd’… Bid je mee dat God echt in hun harten zal doordringen?!

 

Nederland 3 maanden

Wij zijn D.V. 21 December t/m 20 Maart weer voor 3 maanden in NL om presentaties te geven over het project en nog wat proberen te werken. Deze maanden kan er i.v.m. de regentijd in Peru niet gebouwd worden en is er ook geen werk voor Yojan met de paarden. We vinden het leuk om deze maanden op scholen of in kerken iets te vertellen over ons project en jullie kunnen ons daarvoor uitnodigen! De verwachting is dat we D.V. halverwege 2013 met de eerste activiteiten op ons terrein kunnen gaan beginnen.

We hopen op jullie (gebeds)steun te kunnen rekenen!

 

Hartelijke groet,

Yojan&Karina

Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘fotowebsite’ linksboven in deze pagina.

 

Note: vermeld bij het overmaken van een gift (via de Kimon) altijd ‘Andes Mission Peru’!!! (Als u iets heeft overgemaakt waarbij u dit niet vermeld hebt, komt het niet bij ons terecht. Neemt u in dat geval a.u.b. contact op met asteehouwer@kimon.nl)

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Dear fam and friends,

Last months things have changed and everything is going in the good direction!

 

Building the Project home

The 20th of August we could start with building the project home! With a machine the trees in the front where taken off and a hole was made at the place of the borders of the home. With six man big stones and cement where put in the hole and on top of that a wall of big stones and cement of 1meter high which is nicely finished. On top of that the walls of the first floor are built with a kind of ‘baked mud blocks’ with what they will also make the second floor. The floor in between with thick trees and also for the roof they’ll use the trees. The down floor is put with big stones and they will fill it up with cement. At the first floor you can see already the structure of the kitchen, toilet and big room, you can enter by the open door gates and look through the open windows. Also ‘my small first aid clinic’ you can see yet at the left side of the building. As it is getting his structure, we get with emotion to move yet to the land and to start with the project! Therefore it is necessary to build a wall around the project land, the project land (a 500m2) which also have to be finished to be paid still, and to finish the building inside nice and practical with furniture. But because the funds are not yet enough, it remains unclear when this will be able to happen… Will you put your ‘stone’?!

 

Kids and Contacts

As we come regularly in Paucarbamba now, we are getting more contact with the people who live there. It’s nice and good to see how our contact with the future neighbors is growing. We went to eat yet some times at someone’s home. Also we have now and than the possibility for a good conversation about the Bible and the Christian faith with these people. We feel very dependent on God Who can open their hearts and eyes for the truth. A neighbor woman with who I was speaking couldn’t understand that when suddenly in a tree the ‘face of a virgin, saint or even Jesus’ was able to recognize, that we don’t ‘believe’ in them. Her answer on my opinion that it is not written in the Bible like that was “well, if God had to write all that in the Bible too, He wouldn’t have been finished until now, He couldn’t do that”… The children from the neighborhood know us yet and run to us when we cross the bridge over the river to the little town. The ask full expectation when the home will be finally ready and the club will begin… With your help we don’t need to disappoint them too long anymore that it will take ‘quite a long time yet’… Sometimes I take a Spanish children Bible with me that we bought with Kees Moerman and a few times I could read a Bible story yet with a few kids around me.

We both feel especially connected with a twin in this neighborhood. Two boys of 5 years old living together with their grandmother in a poor small home. They jump around our neck when we arrive, we both take one on our arm and they don’t want that we put them back to the ground anymore. Their father left them before they were born and their mother was only 17 when the twins were born and she has a new boyfriend in the Amazon where usually she stays. Their grandmother takes care of them, but on the market days when they finish kindergarten in the morning they often need to wait until the evening for their ‘lunch’… Sunday’s grandmother usually goes together with the neighbors to the closest shop where they drink until to get drunk. The little boys wait outside their little home on the railway for their grandmother to get back… How we are longing to tell them with your help not only about the ‘Loving Father in Heaven’, but also practically for example on the market days to let them eat lunch with us.

 

Work visit

Kees Moerman (director of foundation Kimon) has been here with us in Peru from 5th till 18th of September. We had a very good time in which we could show him a lot of the country, culture, our neighborhood and the beginning project. We also had conversations about practical points to put more clear some things. We are very glad for the conversation with our church leaders here in Peru from which result an official working together with them, Kimon and us. So we will be part of the mission team of our church and they will have local responsibilities for the going on of the project and personal/pastoral care. They either will be connected by sending their Bible school students who will help us in the project with the children Bible clubs.

On his last day Kees Moerman put in a symbolic way ‘the first stone’ on the project ground. With some of the church leaders and some family members we gathered together in the separate room of the project home which will be first aid clinic in the future. Kees Moerman spoke about psalm 72 (16+17) ‘There is a hand full corn in the land on the heights of the mountains (the Andes!), the fruits will sound as the Libanon’. His Name will be for ever; as long as the sun exist, will be His Name from child to child.’ Our pastor Samuel spoke about building a home on the sand or on a rock which is not only necessary for a visible home, but especially also for our faith and starting the children work.

 

Horseback riding tour of 6 days

Directly after the work visit we were busy preparing a horseback riding for 6 days with three riders from France. Two days later we left from the Ranch: Yojan by horse with the riders and I together with the chef with a taxi full loaded with tents, sleeping bags, suitcases, cooking plate, gas balloon, food, all the other camping stuff and grass for the horses on top. Every day at lunchtime we put up the dining tent and took care that the food was ready when Yojan arrived with the riders. Every afternoon we searched again a nice camping place in the middle of the nature where I helped with setting up the dining-, sleep-, and toilet tents and making ready the dinner. The horses slept tied to a stick around the tents. In the morning after the breakfast it was directly busy again with saddle the horses and for us cleaning, packing and again to the next lunch place. Along mountains, valleys, rivers, archeological complexes and mountain lakes we arrived after 6 days back at the Ranch. A good, but intense tour.

 

Children Bible club

Every Wednesday afternoon Yojan and I help with the children evangelization in the poorest zone of Urubamba. We do this with tree women of our church and we tell every other week together (like a dialogue) the Bible story. Every week there are about 10 to 20 children. In a very simple setting on a small sport field outside we pray with them, we sing, teach a Bible verse, tell a Bible story and in the end they all get some drink and bread. Most kids know the histories and that ‘Jesus died on the cross for the sin’ and that they shouldn’t do sin anymore. But for the rest is remains so normal to make their crosses and as teenager yet to party and drink themselves drunk on a feast of a ‘saint’ or ‘virgen’... Pray with us that God will really enter in their hearts!

 

The Netherlands 3 months

God willing we’ll be in Holland the 21st of December till the 20th of March for three months to give presentations about the project and try to work a bit. Because of the rain period this months in Peru we cannot build and there is also no work for Yojan with the horses . We would like to tell these months something about our project at schools or in churches for which you can invite us! The expectation is that God willing halfway 2013 we will be able to begin the first activities in our place.

 

Warm greetings,

Yojan&Karina

 

For photo’s of the last months click on ‘photo website’ left above at this page.

 

Note: when transferring a donation (via Kimon), always put ‘Andes Mission Peru’!!! (When you transferred a donation yet and you forgot to put this note, it doesn’t get to us. In that case please contact asteehouwer@kimon.nl)

Peru: Project preparations

Posted by Yojan&Karina on August 15, 2012 at 1:00 AM Comments comments (0)

(English see down)

Lieve fam en vrienden,

De vorige keer schreven we over ons fantastisch goede halfjaar in Nederland en op dit moment zijn we alweer 2maanden terug in Peru. De laatste weken in Nederland hebben we nog even genoten van het samenzijn met familie en vrienden. We zijn gezellig nog een dagje naar het strand geweest, we hebben een kijkje in de oudheid genomen in Archeon, we hebben de oer Hollandse molens van kinderdijk bezocht en we zijn een week achterin Duitsland geweest bij Yojans zus en hebben zelfs een kijkje over de Oostenrijkste grens in Salzburg kunnen nemen! Ook de afscheidsavond voor vrienden was erg gezellig. In de ICF-Utrecht waar we gastlid zijn geworden hebben we een erg mooie afscheidsdienst gehad waarbij ook Kees Moerman, directeur van Stichting Kimon, bij aanwezig was. Na de dienst hebben we iets laten zien en verteld over het nieuwe project wat we in Peru aan het opstarten zijn en folders/sponsorbrieven uit kunnen delen.

Na een goede vlucht op 13Juni kwamen we weer aan op Peruaanse bodem. Het was zo na een halfjaar voor ons allebei weer wennen aan ‘het leven in Peru’, alles wat je om je heen ziet en hoort… Na een paar dagen in de drukke stad Lima kwamen we na een 18uur durende busrit weer in Cusco en dezelfde dag nog weer op de Ranch in Urubamba aan. Onze kamers en keuken zaten zover onder het stof en spinnenwebben dat ik drie dagen nodig had voordat het weer lekker ons plekje voelde. Yojan had z’n handen vol aan het hoefijzers slaan bij al z’n paarden, ook de honden en katten waren blij dat we er weer waren ;-) en er is weer regelmatig een tour. In onze kerkelijke gemeente kregen we een warm welkom en zo waren we na een week weer zo goed als wel terug ingeburgerd. Onze kerkelijke gemeente bestaat uit zo’n 80leden waarvan veel gezinnetjes met jonge kinderen en na veel gebed en organisatie is er een Christelijke privé school opgestart! Er moet nog wel veel verbouwd worden en af en toe wordt er een werkdag georganiseerd. Yojan werkt dan mee en ik help de vrouwen om de lunch klaar te maken wat erg leuk is omdat we op die manier meer in contact zijn met de andere gemeenteleden. In het komende jaar wat we nog wel nodig hebben voor de bouw van ons project willen we onszelf ook voorbereiden op de toekomstige projectactiviteiten. We helpen nu sinds een maand samen elke week mee met de kinderevangelisatie vanuit onze gemeente op woensdagmiddagen in de armste wijk van Urubamba ‘Qoto Huinchu’. We komen bij elkaar op een sportveldje met zo’n 10-20kinderen, we zingen, bidden, leren een tekst aan, vertellen een Bijbelverhaal, we doen een spelletje en alle kinderen krijgen een broodje en drinken. In de gemeente wordt Yojan regelmatig gevraagd om het gebed te doen en een paar weken terug heeft hij voor het eerst de dienst ‘geleid’ wat inhoud dat hij de liederen uitzoekt, er kort iets over zegt en dirigeert, het gebed en de aankondigingen doet. Yojan voelt zich hierin erg afhankelijk van God en we vragen jullie gebed om wijsheid en zegen over deze nieuwe taken. Een paar weken geleden was er ook een groep van 6personen uit Nederland die we hier in de buurt hebben rondgeleid (paardrijden, moutainbiken, Machupicchu, etc) en op zondag heb ik voor het eerst officieel voorin de kerk de preek vertaald vanuit het Spaans naar Nederlands!

Twee weken na we aankwamen overleed er een oudoom van Yojan en maakte ik voor het eerst een begrafenis mee hier. Eerst een avond ‘condoleren’ waarbij er in een grote kring rondom de kist gezeten wordt. Het ziet er uit als een soort hemelbed met posters van Engelen en ‘Jezus-figuren’ en een heleboel grote boeketten bloemen er omheen. Dan de begrafenis waarbij de kist vanuit een huis door het hele dorp gedragen wordt: in dit geval met 2paarden voorop, grote boeketten bloemen, een lange stoet mensen en een muziekkorps erachteraan. Onderweg wordt er bij elke katholieke kerk of kapelletje met een heilige gestopt, gebogen en gebeden opgezegd. Op de begraafplaats gebeurd hetzelfde en worden er nog een aantal woorden gesproken over het leven van diegene waarna de kist in een opening wordt geschoven in een bovengronds ‘gebouwtje’ en de opening dichtgemetseld. Het was vooral aangrijpend om te zien hoeveel gebeden er op werden gezegd en hoeveel posters van heiligen en van ‘Jezus’ er hingen en om dan te bedenken dat het overgrote deel van deze mensen nooit heeft ervaren wie de Heere Jezus echt is en Hem nooit als persoonlijke zaligmaker hebben aangenomen… Dat wakkert het verlangen aan om Hem echt bekend te maken hier onder het Peruaanse volk.

Op 7Juli hebben we gevierd dat we al weer 1jaar getrouwd zijn! We ervaren dat we dichter naar elkaar toegegroeid zijn, ook naarmate we elkaar meer en meer meegemaakt hebben in onze beide culturen. We zijn een nachtje weg geweest, hebben door de vallei gefietst, op ons eigen stuk land een taartje gegeten en ter verrassing kreeg onze Duitse Herdershond precies op die dag 4 puppies!

28 Juli was de Peruaanse Onafhankelijkheidsdag. In alle dorpen en steden wordt dit gevierd op het hoofdplein met traditionele dans, de vlag wordt gehesen tijdens het zingen van het volkslied en alle scholen, bedrijven en ander soortige instellingen komen in een lange optocht voorbij, soms verkleed in traditionele kleding of bijv. in uniform. Yojan, als ex-politie, was gevraagd om in Urubamba als politie te paard te komen in de optocht en hij vond het erg leuk om nog 1keer in functie te mogen ‘optreden’. En ik voelde me toch ook echt wel een beetje trots op ‘mijn Peru’ tijdens het zingen van het volkslied ;-)

In ons vorige website verhaal hebben we uitgebreid geschreven over ons verlangen en onze plannen om een project op te zetten voor kinderevangelisatie en basishulp aan kinderen en volwassenen hier in de Andes en hoe God onze wegen heeft geleid en ook m.b.t. onze samenwerking met Stiching Kimon. Op dit moment zijn we het meest druk met ons eigen stukje land dat er mooi, maar nog leeg bij ligt. We zijn vanaf het begin allerlei dingen wezen regelen en vragen voor ons land: op onze naam registreren, hoeveel het materiaal en de mankracht gaan kosten voor de bouw, met een ingenieur het land opmeten en een officiële plattegrond maken, etc. We zijn er achter gekomen dat we toch een bouwvergunning nodig hebben en daarom een officieel plan nodig hebben met bouwtekeningen van alles wat we er neer willen zetten. Als het goed is moet de bouwvergunning nu binnen een paar weken rond kunnen zijn. Ondertussen hebben we al 3 verschillende aannemers met hun groep werkers gekozen die de muur, het multifunctionele gebouw en later ons huis kunnen gaan bouwen, maar we zouden dan wel zelf voor al het materiaal moeten zorgen (overal vragen wat het kost en het overal en nergens zelf vandaan halen en ter plaatse laten brengen). Veel dingen gaan helaas op z’n Peruaans: er zouden al 3x 5000stenen gemaakt worden en vorige week al 10kub stenen gebracht worden, maar ze hadden allemaal ineens ander werk te doen of nog geen tijd gehad… We hebben nu ook net een offerte binnen via een kantoor dat alles ineen kan regelen/doen zodat we niet meer zelf elk materiaal apart hoeven regelen. Het werk neemt sowieso ruim 3maanden in beslag en we willen de muur en het multifunctionele gebouw proberen klaar te hebben voordat de regentijd begint en wij voor 3mnd naar NL komen half December. Wat we wel al duidelijk hebben gezien is dat de bouwkosten ruim 2x zo hoog liggen als dat we na een eerste ruwe schatting hadden gedacht. Het zou geweldig zijn als jullie ook een steentje zouden kunnen bijdragen zodat we binnen een paar weken echt de eerste steen kunnen leggen…!

Note: vermeld bij het overmaken van een gift (via de Kimon) altijd ‘Andes Mission Peru’!!!

Nu we vaker in Paucarbamba komen (de nederzetting waar ons land ligt) komen we regelmatig in contact met ouders en kinderen. In twee verschillende huisjes hebben we al een keer gegeten. Een aantal kids kennen ons al en komen op ons af rennen voor een knuffel en ze kijken al uit naar de kinderBijbelclub! We hebben gehoord dat er alleen al in Paucarbamba zo'n 150kinderen wonen! Sommigen met hun ouders, maar ook een heel aantal met hun grootouders vanwege verschillende omstandigheden. We willen een soort plattegrond opstellen van alle huisjes die er zijn met de familienamen en het aantal kinderen om zo de omgeving goed in kaart te brengen voor ons project.

Kees Moerman (directeur Kimon) zal 5 t/m 18 september bij ons in Peru zijn. We hopen op een goede tijd waarin we de nodige dingen kunnen bespreken en vastleggen voor de toekomst.

Wij zijn D.V. 21December t/m 20Maart weer voor 3maanden in NL om presentaties te geven over het project en nog wat te werken. Deze maanden kan er i.v.m. de regentijd in Peru niet gebouwd worden en is er ook geen werk voor Yoghan met de paarden. We vinden het leuk om deze maanden op scholen of in kerken iets te vertellen over ons project en jullie kunnen ons daarvoor uitnodigen! De verwachting is dat we D.V. halverwege 2013 met de eerste activiteiten kunnen gaan beginnen.

We hopen op jullie (gebeds)steun te kunnen rekenen!

Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘foto link’ linksboven in deze pagina.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dear fam and friends,

Last time we wrote about our fantastic good half year in Holland and in this moment we are already 2months back in Peru. The last weeks in Holland we still enjoyed being together with family and friends. We went a nice day to the beach, we had a look in the old times in the Archeon thematic park, we visited the really Dutch wind and water mills of ‘kinderdijk’ and we went for one week to visit Yojan’s sister in Germany where we could even have a look over the Austrian border in Salzburg! We also enjoyed the goodbye evening with friends. In the ICF-Utrecht where we became guest members we had a very beautiful goodbye service in which also Kees Moerman (director of foundation Kimon) was present. After the service we showed and explained something about our new project which we are starting here in Peru and we could share our folders and sponsor letters to the visitors.

After a good flight on June 13 we arrived back in Peru. After half a year we both had to get used again to the ‘life in Peru’, everything you see and hear around you… After some days in the busy city of Lima we arrived with an 18hour bus trip back in Cusco and the same day back in Urubamba at the Ranch. Our rooms and kitchen where so far under the dust and spiderwebs that I needed three days before it felt nicely our home again. Yojan was busy putting iron shoes to all his horses and also the dogs and cats were glad again to see us ;-) and we regularly have a tour again. In our local church we got a warm welcome and after a week we were adapted back again. Our local church has about 80members of which many couples with young children and after a lot of prayers and organizing they started an own Christian private school! There has to be rebuilt a lot and regularly they organize a church working day. Yojan works than with the man and I help the women to prepare the lunch which is very nice because we’re more in contact with the other church members. The coming year that we’ll need at least to really build our project we want to prepare ourselves also better for the future work in the project. We together help now since a month with the children evangelization from our church every week in the poorest area of Urubamba ‘Qoto Huinchu’. We come together on a little sport field with about 10-20kids, we sing, pray, teach a Bible verse, tell a Bible story, we play a game and the children get some drink and a bread. In the church Yojan is regularly asked to pray and some weeks ago for the first time he ‘leaded’ the service which means that he had to search the songs, shortly say something about it and direct them, to pray and to do the announcements. Yojan feels very dependent on God in this and we ask your prayer for wisdom in this new tasks. Some weeks ago there was also a group of 6persons from Holland whom we guided around here in the neighborhood (horseback riding, mountain biking, Machupicchu, etc.) and on Sunday I translated for the first time officially in the front of the church for the sermon from Spanish to Dutch!

Two weeks after we arrived a ‘far uncle’ of Yojan died and for the first time I joined a funeral here. First an evening ‘condolences’ in which people sit in a big circle around the coffin. It looks like a ‘heaven bed’ with posters of Angels and ‘Jesus-figures’ and a lot of big bouquets of flowers. Than the funeral day on which the coffin is carried through all the town: in this case with 2horses in the front, big bouquets of flowers, a long row of people and a band behind. On the way they stop at all the catholic churches or small chapels with a holy person, they bow down and they say their prayers. At the funeral place happens the same and they speak some words about the past life of the person after which they put the coffin in a hole in a small building upper from the ground and they close the entrance with cement. It was especially touching to see how many prayers they did and how many posters of holy persons and ‘Jesus’ they put and than to imagine that the biggest part of these people never experienced who the Lord Jesus really is and never accepted Him as their personal saviour… That is supporting our longing to make Him really known here among the people of Peru.

The 7th of July we celebrated that we were 1year married! We experience that we have grown closer together, also as we experienced each other more and more in our both cultures. We went a night over away, biked through the valley, ate a cake on our own new land and as a surprise our German Sheeper dog got exactly that day 4puppies!

28th of July was the Peruvian Independence day. In all towns and cities this is celebrated at the main square with traditional dance, the banner is raised when singing the folksong and all the schools, businesses and other organizations participate in a long row passing around the main square sometimes in traditional cloths or in uniform. Yojan, as ex-police, was asked in Urubamba to come as police on horse and he really liked it to be once more in his ‘service’. And even I felt quite a bit of proud on ‘my Peru’ while singing the folksong ;-)

In our last website story we wrote a lot about our longing and plans to start a project for children evangelization and basic help for children and adults here in the Andes and how God guided our ways also to work together with the foundation Kimon. At this moment we are most busy with our own piece of land that is very nice but still empty. Since we arrived we are organizing many different things for our land: register to our name, asking how much will cost materials and builders to build, we went with an engineer to measure the land and make an official building plan, etc. We discovered that we do need a building license and therefore an official plan with specific draws of the buildings etc. If everything leaves well this can be ready within a few weeks now. Meanwhile we contacted 3 different groups of builders who can build the wall, the multifunctional building and later our home, but we should have to bring by ourselves all the material (asking everywhere how much it cost and buy and bring it from different places to the land). Many things are pitifully going in the Peruvian way: there should have been made 3 times a 5000stones yet and last week they should bring 10kubs of stones, but in the last moment they accepted other work or they had other things to do… We just got a bid of an official contractor who offers to do everything in one so that we don’t have to see anymore by ourselves for all the materials. Anyhow the work will take about 3months and we will try to finish the wall and the multifunctional building before the rainy season starts and we expect to go to Holland half of December for 3months. What we did see clearly yet is that the costs for building are more that twice as high as we thought in the beginning after a rough guess. It would be great if you can do your part helping us to be really able to start building in a few weeks from now…!

Note: if you transfer a gift (via foundation Kimon) always note that it is for ‘Andes Mission Peru’!!!

The more often we go now to Paucarbamba (the small village where we bought our land), the more often we come in contact with children and their parents. In two different homes we were invited to eat yet. Some kids now us already and when they see us they run to us for a hug and they are looking forward already for the children Bible club! We heard that only in Paucarbamba there live already about a 150kids! Some with their parents, but quite a few with their grandparents because of different circumstances. We want to make a kind of map with all the homes there and the names of the families and how many children to really have clear the situation before to start our project.

Kees Moerman (director of foundation Kimon) will be with us in Peru from the 5 till 18 of September. We hope for a good time in which we can speak and put clear many things for the future.

We are God willing from the 21st of December till the 20th of March in Holland again for 3months to give presentations about our project and to work a little. These months in Peru are the rainy season and we won’t be able to build or work with the horses to have income. We would like for these months to show and tell something in schools or churches about our project and you can invite us for that! The expectation is that God willing we can start with the first activities halfway 2013.

We hope to be able to count on your (prayer)support!

For pictures about the last months click on ‘photo link’ in the left upper part of the page.

Holland & Kimon Project

Posted by Yojan&Karina on May 23, 2012 at 2:25 PM Comments comments (0)

Lieve fam en vrienden,

Wat gaat de tijd ongelofelijk snel… Het vorige berichtje was een maand na aankomst in Nederland, en nu staan we alweer een maand voor ons vertrek terug naar Peru. Er is wel verschrikkelijk veel gebeurd in de afgelopen maanden waar we jullie nu iets van willen delen.

We hebben al die tijd samen boven bij mijn ouders gewoond waar we echt ons eigen plekje hebben, samen koken in ons eigen keukentje en bezoek ontvangen in ons eigen woonkamertje, af en toe gezellig bij ‘de onderburen’ aanwippen voor een praatje, het gaat allemaal prima. Karina heeft aardig wat kunnen werken in de 24uurs terminale thuiszorg, af en toe is het best pittig, een aantal dagen achter elkaar en als je al je patiënten achter elkaar ziet wegvallen… En soms waren er zodoende ook weken zonder werk. Soms kon ik met deze mensen iets delen over het geloof, maar bij anderen leek de deur echt dicht te zitten, en al voel je jezelf dan vaak tekort schieten, al deze dingen mag ik in Gods handen leggen en het daar laten. Ik ben dankbaar dat ik dit werk kan doen en ook zo nog wat bij kan verdienen. We hebben samen een week voor Karina’s Oma mogen zorgen en ook Yoghan is de afgelopen maanden druk bezig geweest met klussen bij vrienden en familie en een stuk zelfstudie Nederlands waar hij kleine stapjes mee voorwaarts gaat en het is soms leuk om samen te oefenen. Yoghan heeft geleerd om lekker z’n eigen dingen te doen hier en ging regelmatig naar de paardenmanege, deed boodschappen, heeft geleerd alleen met de trein te reizen en hij heeft zelfs ook een aantal lesjes Spaans gegeven op een school!

Naast het werken hebben we ook regelmatig heerlijk genoten het Nederlandse weer, dagjes uit, vrienden en familie bezoeken, etc. Van de sneeuw en Yoghans eerste keer op schaatsen op het ijs, bezoeken van kringloopwinkeltjes en paardenevenementen, de kaasstad Gouda en de Dom in Utrecht, tot fietsen door het Groene Hart met heerlijk zonnig lenteweer, een vriendinnenweekend, het vieren van Koninginnedag, een bezoek aan het Zuiderzeemuseum, Delftsblauw museum en een nog voor ons trouwen van de vriendinnen gekregen rondvlucht boven Noord Holland wat fantastisch mooi was! We hebben een strandwandeling, de molens van kinderdijk en kanoën op de plassen nog in’t verschiet en onze laatste week hopen we Yoghan’s zus in Duitsland te bezoeken.

‘s Zondags luisteren we regelmatig een dienst die ons vanuit onze gemeente in Peru per email wordt toegestuurd om zo bij hen betrokken te blijven en in Yoghan’s eigen taal Gods Woord te kunnen luisteren, met het liedboek op schoot zingen we dan de Spaanse hymns thuis mee. Daarnaast zijn we op zoek gegaan naar een gemeente hier in Nederland waar we niet alleen samen kunnen komen met andere gelovigen en ons thuis kunnen voelen wanneer we in Nederland zijn, maar die ons ook kunnen ondersteunen met gebed en betrokken blijven als we weer terug zijn in Peru. We gaan nu alweer een aantal maanden elke zondag naar de internationale dienst (ICF - Eng/NL talig) van de Christelijk Gereformeerde Kerk in Utrecht waar we ons heel erg thuis voelen en dat is dan ook de gemeente waar we binnenkort officieel (gast) lid hopen te worden.

In Peru wonen we in de Andes en worden we continue bepaald bij de trieste situatie van de mensen daar. Een Katholiek land waar het heidendom diep doorgedrongen is, waar de naam 'Jezus' op een taxi niets meer is dan een leeg omhulsel en kinderen niet beter weten dan dat het vereren van heiligen waarbij er rond het kruis met duivelse maskers gedanst wordt een 'christelijk feest' is... In de dorpen van de Andes waar armoede heerst en het leven van mannen en vrouwen iedere dag hetzelfde is, worden kinderen de dupe van ruzies in het gezin vaak veroorzaakt door alcoholmisbruik. Ons verlangen is om iets voor deze kinderen (en hun ouders) te doen en we hebben ons de afgelopen maanden veel in gebed en ook praktisch bezig gehouden met de opzet van een project 'Andes Mission Peru'.

De aankoop van een eigen stukje land is m.b.v. onze vriend/zendeling in Peru een paar maanden geleden helemaal afgerond, een stuk van 2800m2 op zo’n 20minuten buiten het dorp Urubamba (10min verder dan de Ranch van Yoghan’s vader). We willen hier niet alleen ons eigen huis op bouwen om te wonen en verdergaan met een kleine Ranch van waaruit Yoghan paardentours doet met toeristen om in onze persoonlijke basisinkomsten te voorzien, maar ook willen op hetzelfde terrein een multifunctioneel gebouw neerzetten waarin we verschillende activiteiten willen organiseren. We hebben vooral op ons hart een kinderBijbelclub te starten en een activiteit/opvang voor gehandicapte kinderen. Daarnaast hoopt Karina een kleine EHBO-post te openen en samen hopen we ook aandacht te besteden aan een activiteit voor de ouders van de kinderen. Onze plaatselijke gemeente in Peru wil ons ondersteunen met gebed en studenten van de Bijbelschool en andere gemeenteleden die al langer in gedachten hadden om in deze regio een kinderBijbelclub op te starten willen samen met ons dit project helpen realiseren.

We zijn begonnen met het opschrijven van onze gedachten wat uit is gegroeid tot een officieel projectplan, we begonnen met het vragen om gebed en advies aan een aantal vrienden en familieleden wat uit is gegroeid tot een thuisfrontcommissie. We baden God om hulp en om leiding hoe en wanneer we dit project dan op zouden kunnen zetten als dat echt Zijn plan zou zijn en binnen een paar weken kwam er een gift van 10.000euro binnen voor het project… Met tranen in onze ogen dankten we God voor zo’n duidelijke leiding en oproep om op Hem te vertrouwen voor nu en voor de toekomst. Ook voelden we een grote verantwoordelijkheid die op onze schouders werd gelegd en alleen in Gods kracht kunnen we daarmee verder, Hij zal voorzien, ook in al het andere wat nog nodig is. Het was duidelijk dat we kunnen gaan beginnen met de bouw van het project zodra we terugkomen in Peru. Maar nu moeten we het project nog verder bekend maken om nog meer sponsors te zoeken voor de bouw en straks voor de activiteiten (het land, ons eigen huis en dagelijkse levensbehoeften willen we zelf bekostigen), we hadden er al eerder over nagedacht of we misschien zelf een stichting in het leven zouden moeten roepen of dat we (veel liever) onszelf zouden kunnen aansluiten bij een bestaande missionaire stichting. Omdat Karina zich al vele jaren betrokken voelde bij Stichting Kimon besloten we om alles open aan hen voor te leggen in het vertrouwen dat God zou leiden. Kimon staat voor KinderhulpMondiaal (send to serve children) en is een interkerkelijke organisatie die breed draagvlak heeft in ‘Christelijk Nederland’ waarbij ze vooral verschillende projecten in verschillende landen proberen bekend te maken bij de Nederlandse achterban. Na een fijn en open oriëntatie- met daaropvolgend sollicitatie gesprek besloot de stichting dat ze met ons verder willen als veldwerkers. We zijn hier heel erg blij mee en zijn de verwondering nog niet te boven hoe God in zo’n korte tijd zoveel deuren en wegen heeft geopend waarover wij kunnen gaan, en dat Hij met en door ons wil werken om Zijn Koninkrijk te bouwen. ‘Wie zijn wij…?’, maar Hij Die ons roept is Trouw Die het ook doen zal.

De komende weken zullen we nog druk zijn om alles verder te regelen en duidelijk te hebben voor ons vertrek op 13 Juni en om familie en vrienden weer gedag te zeggen. In overleg met de ICF/Chr.Ger.Kerk en Kimon zal er in onze laatste dienst in Nederland op Zondag 10Juni aandacht worden besteed aan ons vertrek en op te zetten project (uitzenddienst) waarbij we dan ook iets daarover zullen vertellen/laten zien en waarvoor we iedereen hartelijk uitnodigen om erbij te zijn om 14uur in Mattheuskerk in Utrecht. Wij hopen hoogst waarschijnlijk Jan-Maart’13 weer voor 3maanden in NL te zijn om presentaties te geven over het project en nog wat te werken, omdat er deze maanden i.v.m. de regentijd in Peru niet gebouwd kan worden en er ook geen werk voor Yoghan is. De verwachting is dat we D.V. volgend jaar rond deze tijd de eerste activiteiten kunnen gaan beginnen.

We hopen op jullie (gebeds)steun te kunnen rekenen!

Voor de foto’s van de afgelopen maanden klik op ‘fotowebsite’ linksboven in deze pagina.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dear fam and friends,

The time is flying so fast… The last message was a month after the arrival to Holland, and now we are already one month before to leave again for Peru. There has happened really a lot in the last months from which we would like to share something with you now.

All this time we lived together upstairs in my parents home where we really had our own space, cooked together in our own little kitchen and received visitors in our own little living room, sometimes visiting the ‘down neighbours’ to chat, everything is going fine. Karina could work quite some days in the 24hour terminal home based care, sometimes quite tough, some days after each other and if al your patients fail away one after the other… And that’s how sometimes there were also some weeks without work. Sometimes I could share with this people something about the faith, but with others the door seemed to be locked for that, and as often you feel yourself reaching too less, I may lay down all these things in Gods hands and leave it there. I’m thankful to have this work and to be able to earn something. We could together take care a week of Karina’s grandmother and also Yoghan was quite busy the last months helping friends and family, doing some self study Dutch with what he goes little steps forward and sometimes it’s fun to practice together. Yoghan learned how to do his own things here and he went regularly to the horses ranch, did shopping and even traveled alone by train sometimes and gave some Spanish lessons on a school!

Beside the work we also regularly enjoyed the Dutch weather, days away, visiting friends and family, etc. We had the snow and Yoghans first time with skates on the ice, visiting second hand shops and horse activities, the cheese city Gouda, the ‘dom tower’ in Utrecht, biking through the Green Heart of Holland with nice sunny springtime weather, a friends weekend, celebrating Queens day, a visit to the Southern sea museum and the Delfts blue museum and a fantastic flight over the North of Holland what we got from friends for our wedding! We still can look forward to a walk along the beach, the old mills of ‘kinderdijk’ and canoeing on the lakes and our last week we hope to visit Yoghans sister in Germany.

Sundays we regularly listen a sermon which is send to us by email from our own church in Peru to remain connected to them and to hear Gods Words in Yoghans own language, with a songbook on our laps we join at home the singings of the Spanish hymns. Beside of that we went to search a church here in Holland in which we not only can gather together with other believers and feel home when we’re in Holland, but who also can support us with prayers and remain connected when we’ll go back to Peru. Now we’re going already for some months every Sunday to the international service (ICF – Eng/Dutch) of the ChrisianReformedChurch in Utrecht where we feel very much at home and so this will be the congregation where in short time we hope to be officially (guest) members.

In Peru we live in the Andes where continuously we are focused on the sad situation of the people there. A Catholic country in which the paganism is deeply entered, where the name ‘Jesus’ at a taxi is nothing more than an empty cover and children don’t know any better than that honoring saints with which people dance around the crosses with devil masks is ‘a Christian festivity’… In the towns of the Andes with poverty and a monotonous life of men and women, children experience the worse part of fights in the family often cause by alcoholism. Our longing is to do something for these kids (and their parents) and last months we have been praying a lot and also worked in a practical way with the set up of a project ‘Andes Mission Peru’.

With the help of our friend/missionary in Peru we finished a few months ago the buying of an own land, a piece of 2800m2 at about 20minutes out of the town Urubamba (10min farther than the Ranch of Yoghans father). We don’t only want to build there our own home to live and continue with a small Ranch wherefrom Yoghan does horseback ridings with tourists to earn our personal basic income, but also we want to build on the same land a multi functional building in which we want to organize different activities. We especially have on our hearts to begin a children Bible club and an activity/care for handicapped children. Beside of that Karina hopes to open a small First Aid clinic and together we also hope to do something for the parents of the kids. Our local church in Peru wants to support us with prayer and with students of the Bible school and other church members who had already in mind to want to start a children Bible club in this area and who would like to help realize this project together with us.

We started to write down our thoughts which grew until an official project plan, we began to ask some friends and family members for prayers and advise which grew until an official home based committee. We prayed God for help and guiding for how and when to begin this project if that would be really His plan and within a few weeks we got a gift of 10.000euros for the project… With tears in our eyes we thanked God for such a clear guiding and call to trust Him for now and the future. We also felt a big responsibility which was put on our shoulders and only with Gods power we can continue, He will provide, also in all the rest that is still needed. It was clear that we can start to build as soon as we get back to Peru. But now we have to make known the project further to search more sponsors for the building and later the activities (the land, our own home and daily personal costs we want to finance ourselves), we thought already before if we should start a foundation or if (preferable) we could connect with an existing mission foundation. Because Karina felt already for years a connection with Foundation Kimon we decided to contact them openly, trusting that God would guide this. Kimons statement is ‘send to serve children’ and is an interdenominational foundation which has a broad network among Christians in Holland, and they especially make known different projects in different countries among their supporting people. After a good and open orientating- and following applying conversation the foundation decided to want to continue with us as ‘fieldworkers’. We are very glad with this and still amazed how God in such a short time opened so many doors and ways where we can go, and that He wants to work with and through us to build His Kingdom. ‘Who are we…?’, but He Who calls us is Trustful and He will provide.

The coming weeks we’ll still be busy to arrange and put clear everything before our departure at June 13 and to say goodbye again to family and friends. In contact with the ICF/Chr.Ref.Church and Kimon they will put attention to our return and the new project (sending out service) in which we also hope to tell/show something and for which we warmly invite anybody to join at 14hrs in the Mattheus church in Utrecht. We anyhow expect to be back in Holland for 3months Jan-March’13 to give presentations about the project and to work a bit, because this months we have the rain period in Peru and won’t be able to build or to have tours. We expect that God willing we can start with the first activities next year around this time.

We hope to be able to count with your (prayer)support!

For photo’s of the last months click on ‘photo website’ left upper in this page.

1month & WEDDING Holland!

Posted by Yojan&Karina on February 7, 2012 at 5:45 PM Comments comments (0)

Lieve fam en vrienden,

 

Hier het beloofde berichtje over de aankomst, eerste weekjes en de viering van onze bruiloft in Nederland!

 

Na een vlugge vlucht van 12uur Lima-Amsterdam direct op 21December werden we met spandoek en al warm onthaald door mijn ouders, broer en zus Arenda&Erwin met kids. Wat een zegen om fijne familie en vrienden te hebben! Maar tegelijk met dit warme onthaal stap je ook het koude Nederland weer binnen, maar ik waardeer de schoonheid van Nederland elke keer meer. De eerste dagen waren gezellig in het familieleven en ook druk met het regelen van Yojan’s verblijfspapieren, het (terug)inschrijven in Nederland voor ons allebei, etc. We zijn bij mijn ouders ingetrokken in Bodegraven waar we een eigen slaapkamertje, woonkamertje en keukentje hebben! Het werkt prima zo om toch een beetje je eigen plekje te hebben. Vier van m’n beste vriendinnen (‘de meiden’) kwamen ter verassing gelijk langs! Na 3dagen kwam Yojan’s zus Kukuly met haar dochtertje Chaska aan vanuit Duitsland om een weekje bij ons te logeren, ze vonden het erg leuk het vlakke Nederland te ervaren en hebben ervan genoten deze dagen bij ons in de familie te zijn. We vonden het jammer dat we niet met de laatste uitvoering van ons Kerstkoor mee konden doen in Peru, maar het was ook heel wat waard om hier in Nederland het Kerstfeest te vieren: we zijn op 3 kinderkerstfeesten geweest van m’n neefjes/nichtjes, met m’n ouders mee naar onze kerkelijke gemeente hier en naar een internationale dienst met degenen die geen Nederlands spraken en we hebben gezellig met ons gezin gegourmet. Onze vrienden Andre en Lauwra namen ons als verassing mee naar een fantastische paardenshow ‘Apasionata’ in de Ahoy hallen! Daarna hebben we laatste dingetjes voor de viering van onze bruiloft in orde gemaakt en zo kon de grote dag ook hier beginnen op 29December!

 

Het was een apart gevoel om na een halfjaar opnieuw in de trouwkleren te stappen, maar we hebben er enorm van genoten het nog een keer te mogen doen!

Na een rustig ochtendje stond er om half 2 een geweldige verassing voor de deur: een echte, elegante, zwarte paardenkoets met 2 zwarte paarden ervoor! Geregeld door vriend Andre en Lauwra kregen we een rit per paardenkoets door Bodegraven en omgeving langs de weilanden en mooie boerderijen om foto’s te maken die schitterend zijn geworden! Het was heel koud, maar zo geweldig leuk en mooi, het foto’s maken met ons gezin, en de kids van onze broer en zussen als bruidskinderen! Na deze fantastische rit hebben we in een Chinees Wok Restaurant gegeten wat erg gezellig en lekker was. De avond begonnen we met een kleine groep familie en vrienden een meditatief gedeelte met veel zingen, gebed en een toespraak. Wij kwamen de (kerk)zaal binnengelopen achter de bruidskinderen aan die met een lichtje voorop liepen. Voor de muziek hadden we onze vriendinnen die piano, dwarsfluit, gitaar en panfluit speelden. We hebben in het Nederlands, Engels en Spaans gezongen en ons gezin heeft 2 4-stemmige liederen in het Spaans en Nederlands gezongen. De toespraak werd gedaan door ps.Samson Nibi die 2jaar geleden dominee in een internationale gemeente in Nederland was en die toen met ons een heel waardevolle huwelijkscursus heeft gedaan. Hij benadrukte dat zoals je in het huwelijk samen bent, ook Gods Koninkrijk gezamenlijk gebouwd moet worden en dat we bereid moeten zijn (olie in de lampen) voor de Bruiloft die komt. Hierna was de receptie wat ook echt zo leuk was met een kleine groep familie en vrienden waarvan er een heel aantal iets moois of grappigs deden, maar allemaal met een persoonlijke tint met foto’s, een gedicht, een lied, een quiz, ‘twee emmertjes boodschappen halen’ waarvan we nu heel lekkere recepten maken, etc. Ook wij hebben kort iets laten zien van onze trouwdag, leven en werk in Peru en onze plannen voor toekomstige projecten. En wat dacht je van ‘een kip op de wc’ als grap van de meiden die al jaren op het programma stond ;-) En hun supercadeau van een vlucht boven de bollenvelden van Lisse straks in het voorjaar! We hebben op deze dag echt van elk klein moment genoten en denken er nog vaak aan terug met foto’s en video!

 

Na deze schitterende dag rolden we gelijk in Oudjaarsavond die we ook gezellig hier met ons gezin hebben doorgebracht. We dachten terug aan het afgelopen jaar waarin zoveel gebeurd is: het wonen, wachten, werken en voorbereiden in Peru, onze doop, ons trouwen in Peru en in Nederland, het bezoek van m’n ouders en broer aan Peru van een maand, en nog veel meer. En dan nu het nieuwe jaar in waarin er weer zoveel te gebeuren staat hier een halfjaar in Nederland en dan terug naar Peru, nog zoveel onzekerheden en onduidelijkheid over waar, wanneer en hoe we precies gaan wonen en werken, de verschillende projecten die we in ons hoofd hebben enzovoorts. Maar boven alles mogen we weten dat onze God in de hemel ons leven in Zijn hand heeft en we bidden dat we Zijn leiding ook duidelijk zullen zien voor nu en voor de toekomst.

De zondagen hier is het nog een beetje zoeken hoe of wat. We herinneren goed ons afscheid in de gemeente waar we ons de laatste jaren samen echt thuis voelden in Peru: ze hebben voor ons gebeden en na de dienst hadden ze zelfs een mooie taart voor ons met ‘goede reis’. We missen de inhoudsvolle preken in het Spaans van daar, en vanaf volgende week zondag neemt iemand de ochtenddienst op en e-mailt die naar ons zodat we toch verbonden blijven en we in Yojan’s eigen taal de preek kunnen luisteren. Verder gaan we hier af en toe met mijn ouders mee naar de gemeente waar ik me hier in Nederland nog het meest verbonden mee voel en we gaan ook af en toe naar een internationale dienst om de preek in het Engels te kunnen horen.

 

De eerste weken waren ook druk met het regelen van alle papieren om weer aan het werk te kunnen als zelfstandig verpleegkundige. We zijn na alle familiedrukte even nog lekker een weekendje samen weggeweest wat we van m’n ouders hadden gekregen: een knus blokhutje aan de rand van het bos! En ik ben op 16januari weer begonnen met mijn eerste diensten in de thuiszorg. Nacht- en 24uurs diensten (Yojan maakt dan ons ontbijtje of warme maaltijd voor tussen de middag klaar!), maar ik hoop dit binnenkort beter te kunnen afwisselen met dagdiensten want ik ben nu natuurlijk wel getrouwd! Ik vind het weer erg leuk om aan de slag te zijn en de verpleegkundige vaardigheden weer een beetje op te pakken hier. Yojan heeft geen werkvergunning op dit visum, maar hij vind het heel erg interessant om mee te kijken/helpen met verschillende dingen om daarvan weer te leren (en er wat voor te krijgen). Zo kan hij gelukkig toch ook regelmatig iets doen en als iemand dus nog een handig handje nodig heeft dan laat je het maar weten… Verder is hij natuurlijk nu wel echt Nederlands aan het leren met een lesboek en via internet. Het is lastig, maar ook wel leuk om hier samen op te oefenen. We zijn ook samen 2dagen op de vakantiebeurs geweest bij het gedeelte voor de ‘vakmensen’ zodat we de Ranch konden promoten en leren van andere aanbieders.

 

En zo voelt het alsof ons leventje van de ene in de andere dag doorhobbelt van de ene in de andere wereld. Maar toch gaat dat niet zonder momenten waarop je je even stilgezet en verward voelt: je even een vreemdeling te voelen in je eigen land als je Euromuntjes met elkaar verward, het pinnen ineens anders moet of na 1,5 jaar je weer even moet uitzoeken hoe het reizen met OV ook al weer werkt en het vreemde gevoel dat je hier niet meer bij een kerkelijke gemeente hoort en dat je je eigen land alleen maar voor een halfjaar even een ‘bezoek aan doet’ i.p.v. terugkomen van een reis en er weer echt gaan wonen… De wereld van Ranch, paarden en honden, Peruaanse markt, Spaanstalig Kerstkoor bij 25graden, traditionele kledendracht en arme of gehandicapte bedelaars op straat; het voelt nu even ver bij me vandaan in een andere wereld voor ‘als je een reis maakt’ of ‘een werkvakantie doet’, toch is dat ook onze wereld waar we nog dagelijks mee verbonden zijn en soms weet je niet zo goed waar je nu echt thuishoort of voelt, of dat je echt twee verschillende werelden je ‘thuis’ kunt noemen…

 

We hopen dit halfjaar volop te kunnen benutten en te genieten van alles en iedereen hier en een heel aantal van jullie ook nog persoonlijk te ontmoeten!

 

Liefs en Gods zegen,

Yojan&Karina

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Dear fam and friends,

 

Here the promised story about the arrival, first weeks and the celebration of our wedding in Holland!

 

After a quick flight of 12hours Lima-Amsterdam direct at the 21st of December we were warmly welcomed by my parents, brother and sister Arenda&Erwin with kids. What a blessing to have good family and friends! But at the same time of this warm welcome we step into the Dutch cold weather, but I appreciate the beauty of Holland every time more. The first days with the family were cosy and also busy with making ready the resident papers for Yojan, the (re)inscription in Holland for both of us, etc. We went to live in the home of my parents in Bodegraven where we have our own bedroom, livingroom and small kitchen! It works perfect like that to have a bit of an own space and privacy. Four of my best friends (‘the girls’) came directly along as a surprise! After 3days Yojans sister Kukuly with her doughter Chaska arrived from Germany to stay a week with us, they liked to experience the Dutch flat country and they enjoyed these days to be with our family. We found it a pity that we couldn’t join the last presentation of our Christmas choir in Peru, but it was very good to celebrate the Christmas here in Holland: we went to 3 Christmas celebrations for the children with my nieces/nephews, with my parents to our church here and to an international service with them who didn’t speak Dutch, and we had a very nice gourmet meal with the family at home. Our friends Andre en Lauwra took us as a surprise to a fantastic horse show ‘Apasionata’ in the Ahoy halls! After that we made ready the last things for the celebration of the wedding and so could start the great day here too on the 29th of December!

 

It was a weird feeling to wear our wedding cloths after half a year again, but we very much enjoyed it to be able to do it again!

After a quiet morning at 1:30pm there was a great surprise waiting for us: a real, elegant, black horse carriage with 2 black horses in the front! Organized by friend Andre and Lauwra we got a tour in the horse carriage through all Bodegraven and surrounding along the meadows and beautiful farms to take pictures which are beautiful! It was very cold, but so super nice and beautiful, to make photos with our family and the kids from our brother and sisters as ‘bride kids’! After this fantastic tour we eat in a Chinese Wok Restaurant and this was very nice and delicious. We started the evening with a small group of family and friends with a devotional part with a lot of songs, prayer and a devotional speech. We entered the church/room following the ‘bride kids’ who where walking in the front with a little light. For the music we had our girl friends who played piano, flute, guitar and panpipe. We sang in Dutch, English and Spanish and our family sang 2 songs for us in 4-tunes in Spanish and Dutch. The devotional speech was done by ps.Samson Nibi who was pastor in an international church in Holland 2years ago and who did with us a marriage course that was very much worth it. He pointed at the fact that like you’re together in the marriage, also Gods Kingdom you need to build together and that we have to be prepared (oil in the lamps) for the Wedding that’s coming. After this was the reception what was really so very nice with a small group of family and good friends from whom quite a few did something nice, beautiful or funny, but everything with a personal character in it with a poem, photo’s, a song, quiz, walking with 2 baskets picking up food from which we make very nice recipes every day, etc. We also showed them a bit of our wedding day, life and work in Peru and our plans for future projects. And what do you think of a ‘chicken in the bathroom’ a joke of my friends which was planned years ago ;-) And their marvelous gift of a flight above the tulip fields in the springtime! We really enjoyed every small minute of this day and we think back of it very often with photo’s and video!

 

After this marvelous day we got in Old years eve which we celebrate cozy in family. We thought back of the last year in which so much happened: the life, waiting, working and preparing in Peru, our baptism, our marriage in Peru and Holland, the visit of my parents and brother in Peru of a month, and a lot more. And than now the new year in which so much is going to happen again in half a year Holland and than back to Peru, so much unsure and unclear about where, when and how we are going to live and work back there, the different projects we have in mind, etc. But above all we may know that our God in heaven has our life in His hands and we pray that we’ll see His guiding clearly for now and for the future.

The Sunday’s we’re still searching a bit how and what. We really remember our saying goodbye in our church in Peru where we felt ourselves so much at home the last years: they prayed for us and after the service they even had a big cake for us with ‘good journey’. We miss the sermons of great value in Spanish there, and soon we’ll have someone recording the services and send to us by email so that we can stay in contact and we’re able to listen the sermon in Yojan’s own language. For the rest we are going sometimes with my parents to the church with which I feel most connected here and sometimes to an international service to hear the sermon in English.

 

The first weeks were also busy with organizing the papers to get back to work as independent nurse. After all the busy family days we nicely went a weekend away together which we got from my parents: a cozy wood home very near to the forest! And the 16th of January I started again with my first shifts in the home based care. Night and 24-hour shifts (Yojan than makes our breakfast or warm meal at lunchtime ready for after my work!), but I hope to be able to switch this soon for some day shifts because now I’m married of course! I really enjoy it to be back at work again and to pick up again the nursing activities here. Yojan has no work permit on this visa, but he finds it very interesting to see/help in different areas to learn from that (and to get something for it). So luckily he can regularly do something and if anybody does need a helping handy hand, let us know… For the rest he is now of course really learning Dutch with a book and via internet. It’s difficult, but also nice to practice on this together. We also went 2days to the holiday-tourism expo where we promoted the Ranch and learned from other business’ that offer this kind of things.

 

And so it feels like our life switches over normally from one world into the other. But that not without moments in which you’re feeling stopped and confused: to feel yourself a stranger in our own country when you mix up the Euro coins, if using your bank card works suddenly different or if after 1,5year you have to figure out again how it worked to travel by public transportation and the weird feeling that you’re not member anymore of a church here and that for half a year you’re only just ‘visiting’ your own country in stead of coming back from a journey and continue living there… The world of Ranch, horses, dogs, Peruvian market, Christmas choir in Spanish with 25degrees, traditional cloths and poor or handicapped beggars on the street; in this moment it feels a bit far away from me in another world like for ‘if you’re making journey’ or ‘doing a volunteering-holiday’, but however that is also our world with which we are still daily connected and sometimes you don’t know very well where you really belong or feel home, or that really two different worlds you can both call ‘your home’…

 

We hope to fully use this half a year well and to enjoy everything and everybody here and to meet quite a few of you personally!

 

Love and Gods blessings,

Yojan&Karina

Last months Peru

Posted by Yojan&Karina on January 16, 2012 at 1:20 AM Comments comments (0)

Lieve fam en vrienden,

 

Dit keer eindelijk een berichtje vanaf Hollandse bodem! We wilden graag nog een berichtje schrijven voordat we uit Peru weg zouden gaan, maar door verschillende omstandigheden is daar niet meer van gekomen. Om verhalen en fotos een beetje te scheiden zullen we nu toch eerst jullie vertellen over onze laatste maandjes in Peru (Nov/Dec) en in het volgende verhaal heel binnenkort over onze aankomst en viering van de bruiloft hier in Nederland…!!!

 

Nu weer helemaal in het Hollandse leventje moet ik gewoon even diep nadenken om weer de omgeving, de mensen, de geur en de sfeer voor me te halen van een bruiloft in een hoog, traditioneel bergdorp waar ik samen met de zendeling en nog een kerklid mee heen mocht toen Yojan een dagtour per paard had. In de ochtend werden we ontvangen in een huisje in een dorp vlakbij Urubamba waar we macaronisoep kregen met een bord aardappelpuree, een stukje vlees en wat salade (stukjes ui en tomaat), waarna de bevestiging van het huwelijk op het gemeentehuis zou plaatsvinden. Het jonge echtpaar en alle aanwezigen uit het hoger gelegen dorp waren allen gekleed in de traditionele kleding van daar: een mooie roodkleurige zelf geweven poncho voor de mannen, een al evenzo gekleurd rokje voor de vrouwen en dan ook nog iets heel fleurigs op het hoofd wat bij de kledendracht hoort. Alleen de bruid had bovenop haar traditioneel gekleurde hoedje ook een mooie witte, zijden strik. Zoals je begrijpt kon ik niet stoppen met foto’s maken… Na de korte ceremonie werd er Coca-Cola en Inka-Cola (gele variant) uitgedeeld met een soort van kaakjes, waarna we gezamenlijk in busjes de 1,5uur durende rit met hobbels en kuilen begonnen naar het bergdorp. Daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door de achterblijvers die warm drinken hadden gemaakt (ergens tussen chocolademelk en koffieachtig) wat erg lekker was vanwege het een beetje gure weer die dag. De kerkdienst in het dorpje was om z’n eenvoud erg mooi al kon ik er weinig van verstaan zo in’t Quechua. Wel bijzonder om te zien dat ook daar in dat hoge bergdorp het huwelijk ingezegend kon worden in een kleine Christelijke gemeente.

Na dienst was de grote maaltijd voor het feest bijna klaar, na het bidden werd de aardappelsoep opgeschept waarna er uit de put waarin het vlees gestoofd was het varkensvlees in grote stukken werd opgediend op een bord waar ook rijst, een maiskolf, een stuk kaas en wat reepjes uien op lagen. Zittend op een stuk boomstronk of een steen met je bord op je knieën en zonder mes of vork… maar het was Heerlijk! Het bruidspaar kreeg een heleboel geld waarop ze aan iedereen die wat gaf een fles priklimonade meegaven en popcorn voor de kids. Ik heb echt genoten die dag.

 

In de laatste weken op de Ranch waren we druk met het regelen van de laatste dingen, het inwerken van de werker die de taken Yojan en mij overneemt en voor onze paarden en honden zorgt, oja en voor ons katje wat we op’t laatste moment nog van de straat geadopteerd hadden. De laatste grote verzorging van de paarden waarvan we er uiteindelijk maar 1 voor een heel lage prijs konden verkopen, en het leegmaken van de grote kamer beneden die Yojans vader wil verhuren. Alle 6 de kids van onze vrienden (het zendingsechtpaar) Kenneth en Sharon zijn een hele dag en nacht bij ons op de Ranch geweest wat erg leuk en gezellig was! Yojan’s verjaardag hebben we lekker samen gevierd en taart gegeten met z’n ouders, ik heb een gereedschapskist gegeven en iets van hout waarin ik een paardenkop gebrand had. Verder zijn we tot op de laatste dag nog bezig geweest met een stukje land waarvan we nu op afstand (met hulp van pastor Kenneth) bezig zijn met de aankoop ervan die nu eindelijk goed lijkt te verlopen in tegenstelling tot alle andere stukjes land waarvan elke keer de papieren niet in orde waren. Twee weken voor ons vertrek had ik zo’n kiespijn van een overgevoeligheidsreactie op een wortelkanaalbehandeling eerder dat ze een snee moesten maken, waar 4 hechtingen ingingen, om de zwelling en pijn te verminderen. Verder waren we druk bezig met het oefenen voor het Kerstkoor en juist toen we de laatste week echt wilden gaan inpakken kreeg ik een fikse keelontsteking waarmee ik nog een aantal dagen op bed heb gelegen met antibiotica. De eerste dag spoten ze me penicilline waar ik binnen een paar minuten vrijwel volledig van tegen de vlakte ging, m’n bloeddruk omlaag schoot en ik een paar minuten in shock was, maar God zij Dank weer gauw helemaal bijtrok na de spuit voor een tegenreactie: systemische allergie voor penicilline dus…

 

Het Kerstkoor: we hebben er maanden op geoefend met ons koor van zo’n 50personen en kinderen uit de gemeente waarmee we uiteindelijk een heel mooi 4stemmig geheel vormden en ook met de sketch die gedaan werd met evangelisatieopzet over een oude vrouw die kanker had, maar er naar uitzag te sterven en naar de Hemel te gaan en die niet ophield nog in haar laatste periode op aarde iedere dag te getuigen van haar Redder waarbij velen (verpleegsters en patiënten) de ware betekenis van het Kerstfeest begrepen en het geloof vonden. Als koor zongen wij elke keer aansluitende liederen met als laatste het Halleluja (the Messiah) van Handel. Het was een indrukwekkend geheel en bracht de mensen aan het nadenken en we bidden dat God hiermee verder wil gaan. We hebben de uitvoering gegeven in een dorpje verderop van Urubamba op 9 December en daarna in een dorp op 6uur rijden van Urubamba richting Lima waar wij met al onze koffers gepakt voor Nederland mee heen zijn gegaan en vandaar verder door naar Lima. Het afscheid nemen van ons plekje waar we de laatste tijd samen gewoond hebben was even lastig, maar vooral ik stond ook werkelijk te springen om weer naar Nederland te gaan en zeker na deze laatste heftige/drukke maandjes. Zelfs de laatste twee nachten in Lima konden we nog niet even bijkomen omdat zich er een kleine aardbeving in het centrum voordeed waarbij gelukkig alleen wat oude gebouwtjes ingezakt zijn, maar waarvan wij toch wel flink de schrik te pakken hadden: toen ik midden in de nacht wat gewiebel voelde en de ruiten zachtjes begonnen te trillen en Yojan mijn arm pakte en zei ‘wordt wakker, een aardbeving!’, griste ik een deken mee en stond binnen drie seconden bij de deur, op het moment dat we voelden dat het gelukkig maar om een kleine beving ging en we niet naar buiten hoefden, maar slapen deed ik natuurlijk niet meer…

 

De aankomst in Nederland was fantastisch! Maar ik ga nu eerst dit verhaal vertalen en met de foto’s op de site zetten en dan komt ergens volgende week het verhaal en de foto’s over de aankomst en de viering van onze bruiloft in Nederland!

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hi dear fam and friends,

 

This time finally a message from Dutch soil! We wanted to write something before we would leave Peru, but because of different things we didn’t have time anymore. To separate the stories and photos a bit we will first tell about our last months in Peru (Nov/Dec) and in the next story in short time about our arrival and celebration from the wedding here in Holland…!!!

 

Now totally back in the Dutch life I just really have think deep to imagine again the area, the people, the smell and the atmosphere from a wedding in a high, traditional mountain village where I was able to go with the missionary and a church member when Yojan had a day tour with the horses. In the morning we were received in a small home in a town close to Urubamba where we got macaroni soup with a plate of potato cream, a piece of meat and some salad (pieces onion and tomato), after which the civil marriage would take place in the municipality. The young couple and all the visitors from the high mountain village were all clothed in the traditional cloths from there: a beautiful red coloured poncho for the men, a same very much coloured skirt for the women and than something very colourful on the head which is part of the traditional cloths. Just the bride had on top of her traditional coloured hat also a beautiful white colour thing for brides in her hair. As you can understand I couldn’t stop making photos… After a short ceremonie we got Coca-Cola and Inka-Cola (the yellow variety) with some cookies, after which we all started in small busses the 1,5hour trip with holes etc. in the way to the mountain village. Arrived there we got a warm welcome by the people who had made hot drinks (something between coffee and chocolate) which was very nice because of the weather which was a bit cold. The church service in the town was beautiful because of it’s simple celebration even though I couldn’t understand much in Quechua. Special to see that there in the high mountains the marriage could be blessed in a small Christian church. After the service the big meal for the feast was almost ready, after to pray the potato soup was served and from out of a pit where the meat was steamed the pork meat was served in big pieces on a plate with rice, maize, a piece of cheese and some pieces of onions. Sitting on a part of a tree or stone with your plate on your lap without fork or knife… but it was Delicious! The couple got a lot of money with which they gave a bottle of soda to everybody that gave something and popcorn for the kids. I really enjoyed that day.

 

In the last weeks at the Ranch we were busy with managing the last things, instructing the worker who will take over Yojan and my tasks and takes care for the horses and dogs, ah and for our kitty which we adopted in the last moment from the street. The last big care for the horses from which in the end we just sold one for a very low price, emptying the big room downstairs which Yojan’s father want to rent. All the 6 kids from our friends (the missionary couple) Kenneth and Sharon were with us for a whole day and night at the Ranch which was very nice and cosy! Yojan’s birthday we celebrate just nicely together and ate cake with his parents, I gave a toolbox and something from wood in which I burned a horse head. For the rest we were busy until the last day with a piece of land what now (with help of pastor Kenneth) we are doing the sell and buy documents which finally seem to go well in opposite of all the other lands where every time the papers were not in order. Two weeks before our departure I had such a pain in my tooth from an allergy reaction on an earlier treatment of my teeth that they had to make a cut, where they used 4 stitches, to put down the swollenness and pain. Also we were busy with the practise of the Christmas choir and exactly the last week when we really wanted to pack, I got a serious tonsillitis with which I had to be with antibiotics in the bed for some days. The first day they gave me penicillin from what in a few minutes I got very dizzy, my blood pressure went down and for a few minutes I was in a shock until they gave me another injection to stop the reaction and Thanks to God I quickly felt normally again: a systemic allergy for penicillin…

 

The Christmas choir: we practised for months with our choir of about 50persons and children from our church and we finally formed a very beautiful 4 tunes choir and also with the drama that was done in the form of evangelisation about an old woman who had cancer, but was looking forward to die and to go to Heaven and who didn’t stop in her last period on earth to tell everybody about her Saviour and many (nurses and patients) understood the true meaning of Christmas and found the faith. The choir sang every time a connecting song with at last the Hallelujah (the Messiah) from Handel. It all seemed impressive and it brought people at least to think and we pray that God will continue with this. We gave a presentation in a town a little further than Urubamba on the 9th of December and after that at 6hrs driving from Urubamba in direction Lima in a town where we went with all our suitcases for Holland ready yet and from there we went directly on to Lima. To say goodbye to the place where lived the last time together was a bit weird, but especially I was very much longing to go back to Holland and especially after that last heavy/busy months. Even the last two nights in Lima we couldn’t rest well because there was a small earthquake in the centre with which luckily just some old buildings fall down, but from what we got enough fear: when in the middle of the night I felt some movements, the windows began to tremble softly and Yojan took my arm and said ‘wake up, an earthquake!’, I grabbed a blanket and was at the door in 3 seconds, at the moment that we felt it was just a small trembling and we didn’t have to go outside, but sleeping we couldn’t anymore of course…

 

The arrival to Holland was fantastic! But first I’ll translate this story and put with the photos on the web and than somewhere the next week the stories and photos about the arrival and celebration of our wedding in Holland!

Fam visit & preparations for Holland!

Posted by Yojan&Karina on October 31, 2011 at 7:10 PM Comments comments (1)

(English see down)

 

Ha lieve fam en vrienden,

 

Een berichtje uit Peru met een Hollands tintje. Mijn ouders en broer Theo zijn op bezoek geweest en hebben zich hier van 7Sept tot 7Okt prima vermaakt. Het was heerlijk en bijzonder om elkaar na ruim een jaar hier in Cusco, Peru op het vliegveld weer te ontmoeten.

 

Na een half dagje Cusco zijn we direct door naar Urubamba gegaan waar het zoals meestal heerlijk weer was. Gezellig bij het haardvuur op de Ranch hebben Yojan en z’n vader Peruaanse liederen gespeeld op de gitaar en mandoline en hebben we uiteraard veel lekker gekletst over van alles, iets wat we eigenlijk 4weken lang gedaan hebben. In het begin dachten we ‘een maand, wat gaan we elke dag doen…?!’ maar de tijd vloog om en we hebben er allemaal van genoten. Het was vooral heel goed voor m’n pa en ma om mee te maken waar en hoe wij hier wonen. Dat we het goed hebben samen, we een gezellige woonkamer hebben, en een handige keuken met alles erop en eraan en een wasmachine die alleen met koud water wast, dat er af en toe helemaal geen water uit de kraan komt als het een stukje hogerop de berg afgetapt wordt, en te zien dat we een hele fijne kerkelijke gemeente hebben, maar ook dat zoveel mensen het hier met heel veel minder moeten doen en zoals wij te ervaren niet te kunnen wennen dat de gehandicapten zomaar op de straat zitten te bedelen… maar ook konden ze ervaren dat de omgeving hier schitterend is en het eten best te eten is ;-) Af en toe Hollands eten en af en toe Peruaans en switchen tussen Nederlands, Engels en Spaans praten; het ging eigenlijk prima. We hebben ongeveer om de andere dag een echte toch gemaakt: naar de zoutterassen, naar Inka overblijfselen zoals Moray (groeiterassen), Pisac (handelsdorpje), Ollantaytambo dorp (religieus gedeelte en kweken van gewassen), Naupa Iglesia (een rituele plaats in de bergen) en natuurlijk MachuPicchu (wereldwonder en best bewaarde belangrijke plaats van de Inkas). Een paardentocht naar de regenboogforellenkwekerij, een dag rond een bergmeer wandelen, een bezoekje aan een paar Andes huisjes waar de armoede vanaf straalt, een aantal schitterende tochten ‘bergwandelen’ naar een kruis ergens op een topje en op zoek naar de sneeuw die alleen broer Theo maar bereikt heeft. Een dagje Cusco wat de hoofdstad was van het Inkarijk met de oude stenen muren en traditionele dans in kledendracht, een rondje ‘rivier’ bij ons achter en lekker lezen op’t balkon waar we eigenlijk niet eens zoveel tijd meer voor over hadden. Yojan kon ons met z’n geschiedenis- en toerismestudie alles uitleggen over het ontstaan, de functies en eigenaardigheden van alle verschillende gebouwen, technieken, archeologische complexen, religie en cultuur.

 

Het oude Andes geloof had het typische kenmerk van ‘3-levels’ die o.a. het hemelrijk, de aarde en het dodenrijk inhouden en in elke religieuze plaats zie je deze ‘3-levels’ terugkomen. De condor, puma en slang zijn de symbolen van deze levels. Verder ging het ook om drie levels in bijv. het kader van behulpzaamheid: 1) help ik jou, dan help jij mij, 2) helpt mijn familie jouw familie, dan helpt jouw familie mijn familie, 3) helpt ons dorp jullie dorp, dan helpt jullie dorp ons dorp. De Inkas gebruikten veel handige technieken om hun plaatsen met super grote/zware stenen te bouwen, en om hun gezondheidszorg op peil te houden, ze voerden zelfs met succes schedeloperaties uit (blijkt uit onderzoeken), ze waren in het bezit van veel goud andere mineralen. De Inkas hebben een indrukwekkende geschiedenis.

Wat mij ook opvalt is dat de Inkas een ‘verlosser’ verwachtten die van de ‘zonnegod’ vandaan zou komen. Toen het rijk verdeeld was en op dat moment de Spanjaarden als blanken op grote beesten (paarden) binnenkwamen dachten zij ook dat deze ‘vrede’ kwamen brengen en waren zij in hun verwarring dus eenvoudig te verslaan, veel mensen gedood, dorpen en religieuze plaatsen zijn verwoest om maar vooral te zorgen dat ze het katholieke geloof zouden overnemen… Het tot nu bestaande syncretisme (vermenging van godsdienst) brengt veel triestigheid met zich mee. Soms denk ik ‘waren we er maar eerder bij geweest om hen te kunnen vertellen dat de verlosser die ze verwachtten echt gekomen is en ook hen vrede kan brengen’. Maar deze boodschap moet ook nu gebracht worden in Peru en we bidden dat God ons wil leiden waar Hij ons wil gebruiken.

 

Het afscheid nemen van m’n ouders en broer was wel even lastig, maar in de goede hoop elkaar gauw in Holland weer te zien. Het was stil op de Ranch toen we terug kwamen, maar we waren al heel gauw weer druk met de volgende dingen: we zijn binnen een week met de bus heen en weer naar Lima gereisd om mijn verblijfsvergunning met bijbehorend identiteitsbewijs op te halen waardoor ik nu makkelijker en goedkoper dingen kan bezoeken en niet meer het land uit hoef om een visum te verlengen en over zo’n 2jaar kan ik de Peruaanse nationaliteit aanvragen waarbij ik de Nederlandse gewoon behoud. Daarna hebben we onze goeie ouwe 4x4 Nissan pickup te koop gezet en binnen twee dagen met wat winst verkocht waar we heel blij en dankbaar voor zijn omdat we hem niet met z’n 16jaar straks een halfjaar onder het afdak willen laten staan als wij in NL zijn. Verder hopen we nog steeds om een aantal paarden te verkopen, 2 van de 4 honden ergens anders onder te brengen en een land aan te kunnen kopen voor onze toekomst. Van het weeshuis hebben we helaas tot op heden weinig meer gehoord als alleen dat ze bezig zijn om de organisatie totaal te veranderen. Wij zouden heel graag op een eigen stuk land een Ranch beginnen voor de basisinkomsten en tegelijkertijd een soort multifunctioneel gebouw neerzetten waar we een kinderbijbelclub op willen starten vanuit onze gemeente en een aantal keer per jaar een medische campagne willen proberen te houden en bijvoorbeeld nog een klein project waarmee we de gemeenschap kunnen helpen. We vragen jullie doorgaand gebed hiervoor om Gods leiding en wijsheid.

 

Een aantal dingen van deze drukke tijd hebben zoals jullie kunnen raden te maken met onze voorbereidingen om voor een halfjaar naar Nederland te komen in de niet-toeristische periode (regentijd) hier om in Nederland te kunnen werken, onze bruiloft te vieren en verder te denken en bidden over de toekomst. Yojans heeft z’n visum voor een halfjaar gekregen en we hebben onze tickets geboekt voor 20 December naar Hollandse bodem om de Kerst daar te vieren! Op donderdagavond 29 December hopen we eindelijk in Nederland onze bruiloft te vieren! We kijken er erg naar uit weer in Nederland te zijn en jullie allemaal te ontmoeten!

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hi dear fam and friends,

 

A message from out of Peru with some Dutch parts. My parents and brother Theo came to visit and they had a great time here between the 7th of September until the 7th of October. It was special and great to meet each other again here in Cusco, Peru on the airport after more than a year. After half a day Cusco we directly went on to Urubamba where the weather like usually was very nice. With a fire we cozily sat down at the Ranch where Yojan and his father played some songs on the guitar and mandolin and of course we chat about many things, something that we actually did 4weeks long. In the beginning we thought ‘a month, what are we going to do every day…?!’ but the time was flying and we all enjoyed it. It was especially good for my mum and dad to experience how we are living here. That we are doing well together, that we have a cozy living room, a handy kitchen with everything included and a washing machine that just washes with cold water, that something we don’t have water at all from the tap if the people higher up the mountain are using all the water for their lands, and to see that we have a very nice church, but also that so much people has to live with so much less than us and to experience like us to don’t be able to adapt to the situation of handicapped people begging on the streets… but also they could experience that the surrounding is beautiful here and that the food is fine and okay to eat ;-) Sometimes eating Dutch food and sometimes Peruvian food, switching between speaking Dutch, English and Spanish; it actually went all fine. Almost every other day we did a real trip: to the salt terraces, to archeological rests of the Inkas like Moray (grow terraces), Pisac (a business town), Ollantaytambo town (religious part and grow terraces), Naupa Iglesia (a ritual place in the mountains) and of course Machu Picchu (world miracle and best conserved place of the Inkas). A horse back riding to the rainbow trout fishfarm, a day walking around a mountain lake, a visit at some Andean homes where the poverty is clear to see, some marvelous treks in the mountains to a cross somewhere on a top and a search to reach the snow which only brother Theo could make. A day Cusco which was the capital city of the Inka period, with the old stone walls and traditional dance in traditional cloths. A small round at the river close to the Ranch and some reading at the balcony for what we didn’t have time that much anymore. Yojan with his history- and tourism study could explain us everything about the becoming, functions and specific things of different buildings, techniques, archeological complexes, religion and culture.

 

The old Andes faith had the typical characteristic of ‘3-levels’ which also meant the heaven, earth and died people level and in every religious place you can see this three levels. The condor, puma and snake are the symbols of these levels. For the rest is also was going about three levels of helping: 1) I help you, you help me, 2) my family helps yours, and your family helps mine, 3) our town helps your town, your town helps ours. The Inkas used a lot of handy techniques to build their places with very big and heavy stones, and for their healthcare, they even did brain operations with success (shows the research), and they owed a lot of gold and other minerals. The Inkas have an impressive history.

Which also touches me is that the Inkas were expecting ‘someone to bring salvation’ and that this would come from the ‘god of the sun’. When the Inkas had some problems between them and in that moment the Spanish people arrived as white people on big animals (horses) they thought that they came to bring peace and so in there confusion they were easily captured, many people killed, towns and religious places destroyed to take care that they would take over the catholic religion… The until now existing syncretism (mix of religion) brings a lot of sad situations. Sometimes I think ‘would we have been earlier there to be able to tell them that the ‘messiah’ for who they were waiting really came and also can bring them peace’. But this message still has to be brought in Peru and we pray that God will guide us where He wants to use us.

 

The saying goodbyes to my parents and brother was a bit difficult, but in the good hope to meet each other soon in Holland again. It was silence at the Ranch when we came back, but very soon we were busy again with the next things: within a week we went go and back to Lima by bus to pick up my resident visa with identification card which what I am able to travel and visit things easier and cheaper and don’t have to leave the country every time again to renew a visa and in about 2 years I can apply for the Peruvian nationality which with I normally conserve the Dutch one. After that we sold our good old 4x4 Nissan pickup within two days for some good money for which we are very glad and thankful because we don’t’ want to have it with it’s 16years for half a year under the car roof when we’ll be in Holland. For the rest we are still hoping to sell some horses, to bring 2 of the 4dogs somewhere in care and to buy a land for our future. From the orphanage we pitifully didn’t hear anything anymore than just that they are trying to change all the organization totally. We would like very much to start a Ranch for the basic income on an own land and at the same time to build a multi functional building where we would like to start a children bible club with our local church and to try to have a medical campaign sometimes a year and for example another small project which what we can help the community. We ask your continuous prayers for this for Gods guiding and wisdom.

 

Some of the things of this busy time have like you could guess to do with our preparations to go for half a year to Holland in the non-touristic period (rain season) here to be able to work in Holland, to celebrate our wedding and to think on and pray further about our future. Yojan got his half year visa and we booked our tickets for the 20th of December to Dutch ground to celebrate there the Christmas! At Thursday night 29 of December we hope to finally celebrate our wedding in Holland! We are looking forward to be in Holland and to meet you all again!

Honeymoon + Paperwork

Posted by Yojan&Karina on August 30, 2011 at 8:45 PM Comments comments (0)

Ha lieve fam en vrienden,

 

Jullie dachten vast dat wij na ons trouwen een tijdje van de aardbodem verdwenen waren. We zullen jullie gauw even bijpraten over de achterliggende 1,5maand die erg druk is geweest maar ook goed.

 

Na de twee daagjes weg achteraan onze trouwdag zijn we bezig geweest met het in orde maken van alle papieren om naar Lima te gaan en hebben we onze trouwakte opgehaald. Met alle papieren zijn we 1,5week later samen met Yoghans moeder en z’n zus Sandra naar Lima gereisd (18uur in de bus). In Lima hebben we hen beiden uitgezwaaid op het vliegveld; Sandra terug naar haar man in Amerika en Yoghans moeder voor 3mnd naar andere dochter in Duitsland. En wij, op naar de Nederlandse ambassade waar we het halfjaar visum voor Yoghan hebben aangevraagd, wat nog wel 3mnd gaat duren omdat het via de immigratiedienst moet. Het was nog een heel gedoe met vertalingen en legalisaties en hulp van mijn ouders die in NL het proces moesten volgen. Eind November hopen het visum te hebben.

 

Na de visumpapieren zijn we eindelijk Yoghan z’n niersteen weg laten halen die hij al zo’n 12jaar met zich mee sjouwt. Onder een roesje en met ultra geluidsgolven was na zo’n drie kwartier van die niersteen alleen nog gruis over wat er de volgende dagen zonder moeite of pijn uitkwam. Het advies: 3liter water per dag!

 

Na een paar dagen rust houden zijn we dan echt nog een weekje op huwelijksreis geweest. Dat was echt genieten! Eerst naar Ica (op 5uur bussen van Lima) waar een kleine oase is in het woestijngebied langs de kust. We hebben daar het ‘sandboarden’ uitgeprobeerd, net als snowboarden, maar dan op zand met als gevolg dat we na een paar uur helemaal onder het zand zaten, het was heel erg leuk om samen zittend op 1board de heuvel af te roetsjen. We kwamen daar ook kleine ranch tegen en hebben een ritje op de paarden gemaakt door de woestijn wat weer een heel ander effect geeft dan bij ons door de Andes. De volgende dag was het Nationale Park ‘Paracas’ aan de beurt. Met een speedboot over de zee naar een aantal schitterende rots eilanden waar miljoenen vogels leven en ook heel veel zeeleeuwen die op de rotsen komen zonnen. Later over land met een busje konden we ook gefossieleerde schelpen vinden, en Yoghan is al helemaal gewend aan het schelpen en stenen zoeken (en dragen) voor de verzamelhobby van z’n kersverse echtgenote ;-)

 

Met de nachtbus zijn we 12uur verder gereisd naar een grote stad Arequipa waar we een dagje gerelaxt hebben, de stad bekeken en een paardenvriend van Yoghan opgezocht die daar z’n ranch heeft. Vanuit Arequipa hebben we een tweedaagse Colca Canyon trek gedaan. Met een toeristenbusje mee door de rotsige bergen naar een dorpje in de Canyon. Onderweg hebben een aantal keer gestopt om souvenirs te bekijken en foto’s te maken en in het dorpje wachtte een lekker warme ‘hot spring’ (baden met heet water direct uit de vulkanische bergen). De 2e dag opnieuw met het busje naar het hoogste punt aan de rand van de ‘canyon’, een hele diepe rotsspleet met onderin een stromend riviertje waar je behoorlijk wat condors kon zien vliegen. Eentje kwam er vlak boven ons hoofd langs scheren, met z’n zwarte 3meter wijde vleugels. De andere condors kon je beter met de verrekijker zien, maar het geheel was schitterend.

 

Terug in Arequipa hebben daar nog twee dagen gerelaxt, we hebben nu ook fijne kontakten met een Baptistengemeente zowel in Lima als in Arequipa waar we naar de kerk zijn geweest, ook zijn we een middagje naar een oude molen aangedreven door water geweest met een mooi park eromheen; de Sabandia.

 

Na een weekje echte huwelijkreis zijn we weer op de bus terug naar Cusco gestapt, weer 12uur reizen. In Cusco zijn we direct naar het immigratiekantoor gegaan om mijn resident visum aan te vragen, maar wat bleek; er moest nog een ander stempel op een van de papieren komen en in de dagen die daarvoor nodig waren zou precies mijn visa weer verlopen waardoor we opnieuw het land uit moesten om mijn visum te verlengen. Met dezelfde nachtbus zijn we naar de grens met Bolivia gereisd, de volgende ochtend Peru uit, Bolivia in, na een uurtje mocht ik voor een fles prik dezelfde dag Bolivia weer uit, en in Peru gaven ze me zonder problemen weer een halfjaar visum op vertoon van onze trouwakte. Binnen 24uur waren we heen en terug naar Bolivia gereisd en had ik weer een visum. Mijn resident visum kan ik nu ook binnen 3maanden ophalen. We hopen dat Yoghan’s en mijn visum tegelijk klaar zijn zodat we tegen het eind van het jaar echt naar Nederland kunnen.

 

We willen jullie gebed vragen voor onze toekomst. Jullie weten dat we in het weeshuis een paardenproject zouden gaan starten, en juist toen bijna alles daarvoor klaar was, moest het echtpaar (onze peetouders van de bruiloft) die ter plaatse verantwoordelijk zou gaan zijn voor het paardenproject noodgedwongen het weeshuis verlaten i.v.m. moeilijkheden in en rond de organisatie van het weeshuis wat op dit moment erg moeilijk ligt. We bidden dat het leiderschap van het weeshuis overgenomen kan worden door ervaren en enthousiaste nieuwe leiders, van de oprichters/directeurs die te oud (en ziek) zijn om het nog zelf te runnen, maar die dit erg moeilijk kunnen accepteren. Voor onze peetouders was het een schok en zij zijn biddend bezig te zoeken naar Gods plan voor hen. Ook voor ons was het een teleurstelling dat het paardenproject voorlopig niet door kan gaan. Misschien nog in de toekomst als het leiderschap verandert, de andere medewerkers en plaatselijk directeur waren namelijk erg enthousiast over het project. We willen wel het weeshuis blijven bezoeken en ondersteunen door bijv. vrijwilligers te sturen, maar ook wij zijn nu verder op zoek naar Gods plan voor ons voor de toekomst. We zijn tegelijkertijd op zoek naar een eigen land wat we kunnen kopen omdat de woon/werk situatie samen met Yoghan’s vader en zijn vriendin niet ideaal is en steeds meer frictie oplevert. We zien dat God bezig is ons te leiden naar een bepaald gebied (een Andes dorpje aan een meer tussen Cusco en Urubamba) en we hebben veel ideeën voor als we een eigen stuk land kunnen aankopen. Misschien dat we in de loop van de tijd een eigen project(je) kunnen opstarten in samenwerking met onze peetouders, maar dit zijn alleen nog maar ideeën en we vragen jullie gebed voor deze situatie.

 

Nu is het uitkijken naar de komst van mijn ouders en mijn jongere broer die 7 September voor een maand naar Peru hopen te komen! We hebben er heel veel zin in hen na zo’n lange tijd (voor mij ruim een jaar) weer te zien en hen te laten zien hoe en waar wij wonen en werken. Het volgende berichtje over een week of 8 zal dus wel ‘familiebezoek’ heten ;-)

 

Ow en over familie gesproken, die is uitgebreid met 2Duitse herders, nu hebben we er dus 4. Een mannetje, ‘Brandon’ en 3vrouwtjes ‘Wayra=wind’, ‘Misky=zoet’ en ‘Killa=maan’ waarvan we de een-na-jongste van goed bloed een aantal maanden geleden hebben gekocht van iemand die geen ruimte meer had, en de jongste van nog maar 3mnd hebben we van de dominees familie voor ons trouwen gekregen. Een drukke, maar leuke familie die je ’s nachts bewaakt en je ’s ochtends met veel geblaf wakker maakt… ;-)

 

Veel Zegen en een hartelijke groet vanuit Peru.

Yojan&Karina Boza

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hi dear fam&friends,

 

Maybe you thought already that after our marriage we left for some time from the earth. We will quickly tell you about the last 1,5month that has been very busy, bus also good.

 

After the two day away after our wedding we were busy with making in order all the papers to go to Lima and we picked up our marriage document. 1,5Week later we left with all the documents to Lima (18hrs in bus) together with Yoghan’s sister Sandra and their mom. In Lima we said goodbye to both of them in the airport; Sandra back to her husband in America and Yoghan’s mom for 3months to her other daughter in Germany. And we went to the Dutch embassy where we applied for Yoghan’s half year visa, which will take around 3months because it’s going via the immigration office. It has been crazy with all the translations and legalizations and help of my parents who had to do the process in Holland. End of November we expect to have the visa.

 

After the visa papers we finally went to remove Yoghan’s kidney stone which he was carrying with him for almost 12years now. After 45min. with sedation and ultra sound from the stone was just some small pieces left which the next days left without pain or difficulty. The advise: 3liters of water per day!

 

After some days of rest we went for one week on a real honeymoon. We really enjoyed! First Ica (5hrs bus from Lima) where there is a small oasis in the dessert area along the cost. We practiced there ‘sandboarding’, like snowboarding, but on sand with following that we were totally covered with sand after some hours, it was also a lot of fun to sit together on the board to slide down together. We also saw there a small ranch and we made small tour on the horses which gave a totally different effect there in the dessert than where we live in the Andes. The next day it was time for the National Reserve of ‘Paracas’. With speedboat over the sea until some rocky ice lands where are living millions of birds and also a lot of sea lions who are coming to take the sun on the rocks. Later over land with a small bus we could find also fossilized shells and Yoghan is already used to help search (and carry) shells and stones for the collection hobby of his wife ;-)

 

With the night bus we traveled 12hrs on to a big city Arequipa where relaxed for one day, we looked around in the city and we visited a horse friend from Yoghan who has his ranch there. Since Arequipa we did the 2days Colca Canyon trek. With a tourist car through the rocky mountains to a small town in the Canyon. On the way we stopped sometimes to see for souvenirs and to take pictures and in the town we went to a very nice ‘hot spring’ (pools wit hot water directly from the volcanoes’ mountains). The 2nd day again with the small bus to the highest point of the canyon, a very deep mountain gorge with down a streaming river where we could see quite a lot of condors flying. One came very close flying over our heads with his 3meter wide wings. The other condors you could better see with binocular, but all in total was marvelous.

 

Back in Arequipa we relaxed for two days more, we also have nice contacts now with Baptist churches in Lima as well as in Arequipa where we went to church, and also we went an afternoon to an old mill driven by water with a nice park around; the Sabandia.

 

After a week real honeymoon we went back by bus to Cusco, again 12hrs. In Cusco we directly went to the immigration office to apply for my resident visa, but what seemed: we needed another stamp on one of the papers and during the days that this would take my visa would expire again so that we had to leave the country again to renew my visa first. The same night we went by bus to the border with Bolivia, the next morning we left Peru, entered to Bolivia, after one hour I could leave Bolivia for some drink the same day, and in Peru they gave me without problems again a half year visa when we showed our marriage documents. Within 24hours we were go and back from Bolivia and I had again a visa. My resident visa I can pickup now in about 3months. We hope that Yoghan’s and my visa will be ready at the same time so that at the end of the year we finally really can travel to Holland.

 

We’d like to ask your prayers for our future. You know that we should start a horse project in the orphanage, and just when everything was almost ready for that, the couple (our godparents for the wedding) who should be in charge for the horse project, they suddenly had to leave the orphanage because of difficulties with the organization of the orphanage which is very difficult in this moment. We pray that the leaders of the orphanage (the founders/directors who are too old and sick to run the project by themselves but who can’t easily accept that) can be replaced by experienced and enthusiastic new leaders. For our godparents is was a shock and they are praying searching for Gods plan for them. Also for us it is a disappointment that for now at least the horse project won’t be able to do. Maybe in the future if the leadership will change, because the other families and local director where enthusiastic about the project. We still expect to visit and support the orphanage by sending volunteers for example, but also we are now going on searching for Gods plan for us in the future. At the same time we are searching for an own space, a land, that we can buy because the living/work situation together with Yoghan’s father and his woman is not ideal and causing more and more friction. We are seeing that God is guiding us to a specific area (an Andes town close to a lake between Cusco and Urubamba) and we have a lot of ideas for if we are able to buy an own piece of land. Maybe with the time we can start an own small project in combination with our godfathers, but this are still only ideas and we ask you for your prayers in this situation.

 

Now we are looking forward to the arrival of my parents and younger brother who are hoping to come for one month to Peru on the 7th of September! We really feel like seeing them after such a long time (for me more than a year now) and to show them how and where we live and work. So the next update in about 8weeks probably will have the name ‘family visit’ ;-)

 

Ow and if we are speaking about family, that has been growing with 2 more German Sheepers, now we have 4. A male ‘Brandon’ and 3 females ‘Wayra=wind’, ‘Misky=sweet’ and ‘Killa=moon’, from which we bought the one before youngest with good blood some months ago from someone who didn’t have space anymore, and the youngest of just 3months old we got from the pastors family for our wedding. A busy, but nice family which is taking care of us at night and waking us up in the morning with a lot of barking… ;-)

 

Lots of Blessings and warm greetings from Peru.

Yojan&Karina Boza