Andes Mission Peru

                 'un Paso con Dios'

Gods liefde en genade delen met de mensen om ons heen.

Blog

Shepherd fam, Orphanage, Urubamba

Posted by Yojan&Karina on June 16, 2011 at 5:23 PM Comments comments (0)

(English see below)

 

Hola lieve fam en vrienden,

 

Bezoek aan een schaapherderfamilie.

’s Ochtends om half 4 gaat de wekker, Yoghans moeder, Yoghan en ik staan zo’n 3kwartier later met dikke jassen en een muts op te koukleumen op het busstation in Cusco. De busrit duurt zo’n 5,5uur en door de smalle bergpaden met haarspeldbochten kan ik het na een paar uur niet meer tegenhouden dat m’n maag zich regelmatig omkeert en ik het gevoel heb uitgewrongen te worden. We zijn op weg om hoog in de bergen een schaapherderfamilie op te zoeken die al vele jaren ook zo’n 3koeien van Yoghans moeder verzorgt die ze nu eindelijk wilde gaan verkopen. Na de overigens prachtige bustocht kwamen we aan in een klein achteraf gelegen bergdorp waar we hartelijk ontvangen werden, te eten kregen, en daarna de trektocht begon naar de 4500meter. We hadden via de radio de week ervoor laten weten dat we zouden komen en er kwam idd iemand om ons de weg te wijzen. Het was een wandeltocht van 5uur alleen maar klimmen en de kleine bergpaarden waren alleen om onze grote zakken met kleding te dragen die we voor deze mensen hadden meegenomen. Na een schitterende tocht kwamen we totaal uitgeput aan, na de laatste bergwand zagen we in de verte een paar hutjes, de schapen waren al terug in de koraal omdat het de zon al bijna onderging. We werden hartelijk welkom geheten bij het gezin wat bestond uit een ouder echtpaar wat er door de harde omstandigheden nog wel 10jaar ouder uitzag, de zoon van het echtpaar met z’n vrouw en met hun 4 jonge jongens. Bij kaarslicht en een houtvuurtje binnen wat tegelijk als kachel en fornuis dienst deed deelden we de kleding uit en konden we net hun dankbare gezichten onderscheiden. We kregen aardappel soep met schapenvlees en al gauw namen we met dikke jassen aan en mutsen op ons ‘bed’ in beslag dat bestond uit stenen en houten blokken met een paar lekker warme schapenvachten en dekens. De volgende 2dagen waren geweldig; na zonsopkomst en een ontbijt van opnieuw aardappelsoep met schapenvlees en schapenmelk ging ik met de 4jongens mee naar het bergriviertje waar ze me hebben leren schieten met een soort katapult en ook leren vissen door een net over de stenen in de rivier te gooien en vervolgens met stokken onder de stenen te prikken, 3visjes waren het resultaat. Zittend bij het riviertje heb ik de jongens het verhaal voorgelezen en uitgelegd over de Goede Herder, en wat begrepen ze goed het beeld van de koraal, de ‘deur’, de schapen en ook van de herder. In de hut binnen probeerden Yoghan en z’n moeder ook regelmatig in het Quechua iets van het evangelie door te geven; veel reactie kwam er niet, maar God is degene die de wasdom geeft. De koeienmarkt die precies in deze dagen zou zijn was op het laatste moment naar voren geschoven en dus hebben we helaas geen enkele koe verkocht, het feit is dat ik wel m’n verjaardag ervoor ‘opgeofferd’ heb :-s want die ging nogal stilletjes voorbij daar al hebben ze wel een schaap geslacht waarvan we het vlees en de vacht meekregen toen we dezelfde dag aan de terugtocht moesten beginnen. Een vermoeiend, maar onvergetelijk weekend! En voor m’n verjaardag hebben we de volgende dag terug in Cusco gezellig in een chinees restaurantje gegeten ;-) Bedankt voor alle e-cards en berichtjes voor m’n verjaardag!

 

Presidentsverkiezingen.

Twee zondagen terug was iedereen in spanning over de uitslag van de verkiezingen. Helaas, ‘de communist’ is met 51,3% gekozen, vooral de armere mensen hebben de ijdele hoop er beter van te worden door de mooie praatjes die hen zijn voorgehouden. Peru is democratisch en ook de andere partijen zullen dus voor 48,7% in het ‘parlement’ komen, maar het is nog spannend hoe sterk en hoe vlug er veranderingen zullen doorzetten: 40% van alle geld en bezit zou van de staat worden, de economie zal hoe dan ook achteruit gaan omdat de grote bedrijven zich terugtrekken en ook de toeristen bang worden voor onrust. Toch mogen we geloven dat God ook de situatie van dit land in Zijn hand heeft en dat er niets kan gebeuren zonder Zijn wil.

 

Ranch, vrienden, gezondheid.

De laatste maand heeft Yoghan gelukkig wat meer tours gehad en we hadden ook een marinera (traditionele paardendans) in een restaurant en omdat Yoghan die dag al een tour had heeft z’n vader op het paard de voorstelling gedaan met het meisje wat danst en heb ik m’n eerste marinera per paard gedaan door rondjes om hen heen te rijden/dansen. Het was erg leuk. Verder hadden we ook regelmatig een meisje uit Duitsland op de Ranch die een vriendin van Yoghans zus is en een maandje in Peru was. Met haar en m’n nicht hebben we een aantal keer gewandeld in de omgeving als ze hier gezellig een weekendje waren.

Ook hebben we goed contact met de moeder van m’n gastgezin van 2,5jaar geleden die nu een goede vriendin van me is en waarbij een tweede kindje op komst is. Ze hebben ons gebed hard nodig en we proberen haar te helpen in een verschrikkelijk moeilijke situatie die ze doormaakt. Met haar dochtertje van 10 komt ze regelmatig langs, we doen af en toe leuke dingen met hen ter afleiding, proberen hen op Jezus te wijzen en ze gaan nu af en toe ook met ons mee naar de kerk wat ze erg fijn vinden.

We willen jullie ook vragen te bidden voor onze gezondheid: Yoghan die een niersteen en ook z’n amandelen moet laten verwijderen, beide problemen waar hij al jaren mee loopt en we zijn nu opzoek naar een ziekenhuis die hem goed maar ook voor niet al te duur kan behandelen. Zelf heb ik vorige maand m’n binnenste neusschelpen die chronisch opgezet waren hier laten wegbranden, dit ging prima en gelukkig merk ik dat ik nu veel meer lucht heb en niet meer benauwd wakker wordt.

 

Trouwen!

Blij en dankbaar mogen we jullie meedelen dat alles voor ons trouwen nu eindelijk rond is en we ons nu richten op de laatste voorbereidingen! We hopen begin Juli hier in Peru voor de wet en in onze kerkelijke gemeente te trouwen, waarschijnlijk 7Juli. En als dat ook echt rond is hopen we de kaartjes te gaan versturen voor een dankdienst/receptie in Nederland ong. de eerste week van September (als Yoghans visum ook rond is dan). We kijken er erg naar uit!

We hopen eind Augustus in Nederland aan te komen en we hebben de plannen gewijzigd zodat we willen proberen om nu een half jaar in Nederland te blijven om ook te werken omdat er alle winter(regen)maanden geen werk en inkomsten zijn voor ons in Peru. De zomermaanden kunnen we zowel in Urubamba als in het weeshuis vol aan de slag met tours. We vragen jullie gebed om duidelijkheid en wijsheid en ook voor Yoghans visum.

 

Weeshuis/kinderdorp.

De afgelopen maand ben ik weer een aantal keer een weekje in het weeshuis geweest en op dit moment van schrijven ben ik er ook. Het is heerlijk warm weer en ik kijk uit op de bergen waarvan er 1 met sneeuw bedekt is. Doordat het hier lager is dan Urubamba zijn er helaas wel ook meer (gevaarlijke) spinnen en ook muggen te vinden die me vooral ’s avonds belagen. Maar dat mag niet onderdrukken hoe het werk in het kinderdorp doorgaat en de kinderen gelukkig zijn. De kids komen hier terecht uit verschillende situaties: sommigen hebben geen ouders meer, maar de meesten zijn uit huis geplaatst of gevlucht in verband met mishandeling door overmatig alcoholgebruik, misbruik of verwaarlozing. Luis, een jongen van een jaar of 9 is 2jaar terug vanuit z’n miserabel bestaan in Lima ondergedoken in een bus, toen de politie hem vond was hij al bijna in Cusco en hebben ze hem afgeleverd in Casa del Aguila waar hij nu een vrolijke slimme jongen is en nooit meer weg wil. Ik weet verder nog weinig persoonlijke achtergronden van de kids, maar dat zal naar verloop van tijd wel komen. De meesten wonen er nu toch al wel zo’n 2jaar en soms kunnen ze in de vakantie toch hun ouders bezoeken of een poosje bij familie logeren.

Naast de opvang van zo’n 8 kids per huisje met christelijke ouders wordt er op de school waar ook de kids uit niet christelijke gezinnen uit de bergdorpjes komen elke dag een half uur Bijbelonderwijs gegeven. De school draait goed en er helpen vrijwilligers mee. Pas hadden ze een viering waarbij alle groepen meededen in een soort estafette en ze oefenden voor een volksdans; het vrolijke gelag en gejoel was over het hele terrein te horen. De kids van de school uit de armste gezinnen krijgen hier ook elke dag een gratis warme maaltijd.

Een keer per week is er voor de kids die hier wonen een Bijbelclub ‘Oansa’. De club begint met het zingen van het volkslied met de Peruaanse vlag en het Oansa-lied wat gaat over de Bijbel en het vertrouwen op God met de Oansa-vlag, dan de spelletjes buiten in groepjes waarmee ze punten kunnen verdienen, en vervolgens binnen in groepjes per leeftijd waar ze uit hun boekjes werken en hun Bijbelteksten aanleren, waarna alle groepjes bij elkaar komen en een Bijbelverhaal verhaal wordt verteld. Ik help vaak mee in de jongste groep om kind per kind de Bijbeltekst te helpen aanleren en af te tekenen in hun boekje, soms kun je dan zomaar even een mooi gesprekje hebben. Erg waardevol en de kids genieten er met volle teugen van!

Verpleegkundige Luz geeft een keer per week EHBO lessen aan de kinderen van de oudste groepen die later iets in de verpleegkundige/medische richting willen gaan doen. Ik kijk en help daar mee en over een tijdje zal ik zelf ook een lesje kunnen gaan geven. De kliniek is vaak ’s ochtends open van 10-12 en ’s middags van 14-17. Er komen regelmatig kids van de school of mensen uit de bergdorpjes met bijvoorbeeld een geïnfecteerde hondenbeet, een snee van een kapmes in hand of been, hoofd- en buikpijn of andere huidirritaties en wondinfecties. Om te beginnen leer ik heel veel van Luz die erg veel ervaring heeft en goed is opgeleid. Ik help haar met het verzorgen van de wonden, maar ook soms pak ik mijn boeken van de tropenopleiding erbij en proberen we samen te zoeken naar iets nieuws wat we bij een patiënt gezien hebben om te kijken wat het zou kunnen zijn en wat we er aan kunnen doen. Als we er niet uitkomen kunnen we een dokter in het dorp consulteren of met de patiënt naar het ziekenhuis in het dorp. Deze week is er ook een team met een dokter en tandarts uit Amerika en het is erg leuk om hen te helpen, ook met vertalen, en zo houden we bijv. consult voor alle schoolkids en ook de mensen uit de dorpjes krijgen een bezoek. De situaties in de huisjes is vaak erg onhygiënisch met cavia’s, varkens en honden die gezellig binnen mogen slapen… We geven hen voorlichting, zo nodig medicijnen en sowieso antiparasieten medicatie en een tandenborstel/tandpasta en ook bidden we met hen. Zo proberen we iets van Gods liefde en genade uit te dragen hier in de Andes van Peru.

 

Bedankt voor jullie gebed en een hartelijke groet en zegen!

Yojan&Karina

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hola dear fam and friends,

 

Visit to a shepherd family.

At 3:30 in the morning the alarm rings, Yoghans mum, Yoghan and I are about 3kwarters later at the bus station in thick jackets and a shawl in the cold in Cusco. The bus ride takes about 5,5hours and with the small mountain roads with many curves, after a few hours I can’t hold it anymore and I’m throwing up regularly. We are on the way to visit high in the mountains a shepherd family who is taking care for many years yet of 3cows of Yoghans mum who finally want to sell them now. After an anyway beautiful bus trip we arrived in a small lonely town where we were very welcome, got food, and after that started our trek to the 4500meter. The week before we had let them known by radio that we should come and indeed there came some people to show us the way. It was a trekking of 5hours just climbing and the small mountain horses were just to carry our big bags with cloths which we took for this people. After a beautiful trek we arrived exhausted, after the last mountain top we saw some small homes, the sheep were already back in their space because the sun almost set. We were most welcome with the family who were an older couple which looked even 10years older than they were because of the hard life, their son with his wife and 4young boys. With candle light and a wood fire which served as stove as well as heater, we handed out all the cloths and we could just see their happy faces. We got potato soup with lamb meat and quite soon with our thick jackets and shawls we went to our ‘bed’ which was made of stone blocks with some nice warm sheep skins and blankets. The next 2days were amazing; after sun rise and a breakfast of again potato soup with lamb meat and sheep milk, I went with the four boys to the small mountain river where they taught me shooting with a kind of catapult and also how to fish by throwing a net over the stones in the river and than with wood sticks push under the stones, 3 fishes were the result. Sitting at the river I read and explained for the boys the story of the Good Shepherd, and how well they understood the idea of the sheep place and the ‘door’, the sheep and the shepherd. Inside of the small home Yoghan and his mum tried in Quechua to also share something of the gospel; they didn’t give to much reaction, but God is the one Who gives the ‘grown product’. The cow market which should be exactly during this days was hold more early in the last moment so we sold not one cow, and the fact is that I ‘offered’ my birthday for this :-s because that passed a bit quiet there even though they killed a sheep from which we got the meat and the skin home when this same day we had to start to get back. An exhausting but unforgettable weekend! And for my birthday we ate the next day back in Cusco in a nice Chinese restaurant ;-) Thanks for all the e-cards and messages for my birthday!

 

President elections.

Two Sundays ago everyone was with tension about the outcome of the elections. Pitifully the ‘communist’ was chosen with 51,3%, especially the most poor people have the hope to get better from it by the nice promises that were done but never will become true. Peru is democratic so also the other parties will be for 48,7% in the parliament, but it remains tensed how strong and how quickly the changes will come: 40% of all belongings and money should be going to the state, the economy will how ever go down because the big companies are getting back yet and the tourists are getting afraid for unquiet situations. Still we may believe that God has in His hands also the situation of this country and nothing can happen outside from His will.

 

Ranch, friends, health.

The last month Yoghan luckily had some more tours and we also had a marinera (traditional horse dance) in a restaurant and because Yoghan had a tour that day, his father on the horse the show with the girl who is dancing and I did my first marinera on a horse riding/dancing in circles around them. It was very nice. We also had regularly a girl from Germany at the Ranch who is a friend of Yoghans sister and so she was a month in Peru. With her and my cousin we did some treks in the surrounding as they came to visit us some weekends.

Also we have good contact with the mum of my host family of 2,5years ago who is now a good friend of mine and who’s expecting her 2nd child. They really need our prayers and we are trying to help her in a really difficult situation which she is going through. Together with her 10year old daughter she’s visiting us regularly and sometimes we do nice things with them to take off their attention from the difficulties, we try to show them Jesus and sometimes they are now going with us to church which really comfort them.

We also want to ask your prayers for our health: Yoghan who has a kidney stone and his tonsils which he need to take off because both of these are causing him a lot of problems since many years yet, and now we are searching a hospital who can treat him well and for not too much money. Last month I have let burned away my inner nose shells which were with chronic inflammation, this went well and luckily I seem to have more air now and don’t wake up anymore with short breath.

 

Wedding!

Glad and thankful we can announce you that finally everything for our wedding is done and now we are busy with the last preparations! The beginning of July we hope to marry here in Peru for the law and in our church, probably July 7. And when that is realized we hope to send the cards for our thanksgiving service / reception in Holland approx. the first week of September (if Yoghans visa is ready than). We are really looking forward to it!

We hope to arrive in Holland at the end of August and we changed the plans so that we will now try to stay in Holland for half a year to also work because all the winter(rainy)months there are no work and income for us in Peru. The summer months we will have a lot to do as well as in Urubamba as in the orphanage with tours. We ask your prayers for wisdom and guiding and also for Yoghans visum.

 

Orphanage/children town.

The last month I went again some times for a week to the orphanage and in this moment of writing I’m also there. It’s nice warm and I’m looking at the mountains of which one is covered with snow. Because it’s lower here than in Urubamba there are also more (dangerous) spiders and mosquitoes who are especially coming to me at night. But that cannot stop the way how is going on the work in the children town and the kids are happy. The kids arrive here from different situations: some really don’t have parents anymore, but most of them are placed here or escaped because of abuse because of alcoholism, abandoned. Luis, a boy of 9years old went two years ago from his miserable life in Lima unseen in a bus, when the police found him he was almost in Cusco yet and they brought him to Casa del Aguila where he is now a joyful smart boy and never wants to leave anymore. For the rest I know little yet about personal backgrounds of the kids, but after some time that will become more and more. Most of them live here at least 2years yet and sometimes they can visit their parents or family in the holidays. Beside the 8kids per home with Christian ‘parents’, at school where there are lots of kids from non Christian families from the mountain villages they give every day half an hour Biblical lessons. The school is going well and there are volunteers helping. Some time ago they had a celebration in which all groups participated in games and practised for a folk dance; the joyful sounds and laughter was possible to hear over all the place. The kids from the school from the most poor families are also getting every day a free hot meal.

Once a week the orphanage has a Bible club ‘Oansa’ for the kids who live here. The club starts with singing the folk song with the Peruvian flag and the Oansa song which goes about the Bible and trust in God with the Oansa flag, than games outside in groups with what they can gain points, and than inside in groups of their age where they work in their books and learn their Bible verses after which all the groups come together to hear a Bible story. I’m helping sometimes in the younger group to teach them one by one their Bible verse and sign it of in their work book, and than sometimes you can just have some small good conversation with them. Really worth doing it and the kids enjoy it a lot!

Nurse Luz gives once a week first aid classes to the kids of the oldest classes who want to do in the future something in the medical/nursing area. I see and help her and in some time I will be able to give a lesson by myself. The clinic is always open in the mornings from 10-12 and in the afternoons from 14-17hrs. Frequently there are coming kids from the school or people from the mountain villages with for example an infected dog bite, a cut from a big knife (machete) in the hand of leg, head- and stomach pain or other skin irritations and wound infections. At first I’m learning a lot of Luz who has a lot of experience and is good educated. I help her to cure the wounds, but also sometimes I take my books from the tropical course and we search together about something new at a patient to find out what it can be or what we can do. If we don’t know we can always ask a doctor in the town or go with the patient to the hospital in town. This week there is also a team with a doctor and dentist from America and it’s really nice to help them, also with translating, and so we have consults for all the school kids and also the people from the upper village are visited. The situations in their homes are often very unhygienic with the guinea pigs, porks and dogs who are cosily staying inside the homes… We give them advise, medicines if needed and always anti parasite medication and a toothbrush/toothpaste and we pray with them. Like that we try to share some of Gods love and grace here in the Peruvian Andes.

 

Thanks for your prayers and warm greetings and blessings!

Yojan&Karina

Bijbelcursus, Lima, Weeshuis

Posted by Yojan&Karina on May 3, 2011 at 12:16 PM Comments comments (0)

Hola lieve Fam en Vrienden,

 

Hier eindelijk na 2maanden weer een berichtje, we zijn zo druk geweest dat er niet van gekomen is om eerder te schrijven, dit door een 2weekse Bijbelcursus en een anderhalve week bezoek aan Lima.

 

Cursus seminarium

Op de Bijbelschool van onze gemeente hier in Peru kwam een zendeling uit Amerika die 50jaar in Peru gewoond en gewerkt heeft een cursus geven over: Het goed gebruiken van de Bijbel in moderne tijden. Aan de hand van een boekje wat we tijdens de cursus (7uur per dag!) doorlazen heeft de zendeling die het ook geschreven had er veel over uitgelegd waarbij we over elk punt ook onze Bijbel hebben opengeslagen. Het gaat om een interessante en voor mij heel aannemelijke visie op heel de Bijbel en ‘de tijd’, waar ik iets over zal uitleggen wat natuurlijk nooit volledig kan als wij er 2 volledige weken voor nodig hadden.

De tijd van eeuwigheid tot eeuwigheid zou verdeeld zijn in 7delen. 1) Van Adam tot de zondeval. 2) Van de tijd buiten het paradijs tot aan de zondvloed van Noach. 3) Noach tot aan Abraham. 4) De tijd van de belofte aan Abraham tot aan Mozes. 5) De tijd van de wet; Mozes tot aan Jezus. 6) De tijd van de Genade en de kerk; vanaf het sterven van Jezus tot aan de opneming van de gelovigen(eerste opstanding). ‘Dan een interval met de 70e week van Daniel (7jaren) met het begin van- en de grote verdrukking waarin alle Joden tot geloof zullen komen en ook nog een aantal heidenen, en waarna tijdens de Armageddon en rechtspraken (Mat.24,25) de antichrist en de ongelovigen in de hel geworpen worden en allen die tot geloof gekomen zijn tijdens deze periode het 1000jarig rijk ingaan.’ 7) Het 1000jarig rijk waarin Christus vanuit het Nieuwe Jeruzalem zal regeren met de gelovigen van de opneming en waarin de regels van Mat.5,6,7 van toepassing zouden zijn, in dit rijk zijn alleen gelovigen ingegaan maar zullen ook weer ongelovigen geboren worden. Dan zal de ‘grote dag’ (Gog en Magog) komen (ook de tweede opstanding), de boeken opengedaan, de ongelovigen in de hel geworpen en de gelovigen van de opneming en de gelovigen van het 1000jarig rijk (alle Joden) respectievelijk de Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde zullen bewonen.

Het meest interessante is dat God in elk van de 7tijdsperken een nieuw verbond maakt, met nieuwe tekens en (veelal) nieuwe regels. En dat in het licht daarvan heel de Bijbel en Gods omgang met de mensen tot aan nu toe veel beter te begrijpen is.

Yoghan en ik hebben de cursus samen kunnen volgen en ik kon zelfs in het Spaans alles goed volgen, we hadden allebei een 10 voor ons examen en met de gemiddelde eindcijfers viel ik zelfs in de prijzen voor een Spaanse Bijbel!

 

Lima, Verkiezingen, Ranch

Begin April zijn we voor 1,5week in Lima geweest samen met Yoghan’s moeder die bezig is voor haar visum om in Amerika bij haar dochter te gaan wonen. Regelmatig waren we de hele dag door een heet en superdruk Lima van kantoor naar kantoor aan het bussen. We logeerden bij een dominees echtpaar in een rustige wijk vlakbij de zee en hebben hier ook een paar keer lekker gewandeld. Ook waren er deze dagen in Lima kampioenschappen voor de Paso paarden: meest elegant en ‘zachte stap’ en de Marinera culturele paardendansen. Erg leuk om hier samen met Yoghan ook geweest te zijn; zijn passie ;-) We zijn ook samen een avond naar een park geweest met een water en licht show wat echt super mooi was.

Vlak voor de presidentsverkiezingen waren we na een 24uur durende busrit weer terug in Cusco/Urubamba. Overal grote aanplak biljetten en posters van de kandidaat presidenten. Volgens Yoghan zat er maar 1goede kandidaat bij, de anderen waren of corrupt of lui en degene die helaas als hoogst uitkwam is communist… Gelukkig is het in Peru zo dat de president met een meerderheid van 50%+1 gekozen moet worden, dus er komt nog een tweede ronde waarin de twee na hoogste kandidaat (een vrouw die speciaal tegen de armoede campagne zegt te gaan voeren) samen met hem kandidaat staat. We hopen dat het volk dan maar voor deze vrouw kiest en niet voor iemand waarbij de situatie van het land kan gaan lijken op Bolivia of Cuba etc…

Op de Ranch hebben we twee weken terug eindelijk een afdak laten bouwen voor de auto en de paardenkar, en de afgelopen week hebben we aan alle zijkanten gaas gespannen en klimplanten gepoot waar we straks de zijkant van de ‘garage’ vol bloemen willen hebben. De regentijd is voorbij en het toerisme begint dit jaar flink op gang te komen.

Nu rest ons nog trouwen…! We hopen dat het in Juli eindelijk zo ver is, maar waarschijnlijk zullen we onze kaartjes pas versturen als we hier ook echt voor de wet al getrouwd zijn omdat ze ook op’t laatste moment nog andere papieren kunnen vragen. We willen jullie vragen nog heel speciaal hiervoor te bidden.

We hebben pas wel een trouwdag meegemaakt van een stel hier uit de gemeente, een mooie dienst en daarna met elkaar op het seminarium eten (aardappels met vlees, een echt trouwdag-recept hier); eenvoudig maar mooi!

 

Casa del Aguila (weeshuis/kinderdorp)

De vorige keer schreef hoe we met hen kennis gemaakt hebben dat ik een aantal weken op hun kliniek wil gaan helpen. De 3mensen/echtparen die hiervoor geld over hebben gemaakt wil ik bij deze hartelijk bedanken! Ik kan in totaal zo’n 25dagen van dit geld in het kinderdorp verblijven en op de kliniek meehelpen, ik ben er nu een week en tot half Juni zal ik nog 3x een week hier verblijven. Het is geweldig te zien welke dingen hier allemaal gebeuren, maar daar ga ik jullie de volgende keer uitgebreid over schrijven als ik nog wat meer weken hier achter de rug heb.

Eerst wil ik jullie schrijven over een nieuw project (binnen Casa del Aguila) voor Yoghan en mij samen dat God op ons pad heeft gebracht.

Een zendeling/coördinator van het project heeft ons 2maanden geleden gevraagd of wij er over willen denken en bidden om samen met een deel van onze paarden naar Casa del Aguila te verhuizen. Het is zijn idee een project te starten om inkomsten te verkrijgen uit toeristische tours per paard vanuit het kinderdorp. Wij zouden op hun land in een van de huisjes kunnen wonen en ondertussen met een aantal van onze paarden daar het project kunnen opzetten en bekend kunnen maken onder bezoekers/vrijwilligers/toeristen. Yoghan kan vervolgens een aantal jongens uit het kinderdorp leren omgaan met de paarden: rijden, verwisselen van hoeven, toedienen van injecties en het gidsen van toeristen per paard om zo in de toekomst hun eigen Ranch te kunnen starten of het project in Casa del Aguila te gaan runnen. De paarden kunnen daar vrij rondlopen en dus ook eten, en die ruimte hebben we op de Ranch niet. Het enige nadeel is dat Urubamba/SacredValley erg toeristisch is en de omgeving van Limatambo (nog) niet, en dat we dus veel aan marketing zullen moeten doen om toeristen te trekken.

Yoghan en ik zijn erg enthousiast voor het project, we hebben er over gebeden, gepraat en alle mogelijkheden bekeken. Sommige dingen zijn best lastig: hoe gaan we bijv. de tijd verdelen tussen de Ranch (waar Yoghans vader niet alles meer alleen kan) en het kinderdorp? We denken aan ong. 50%, maar we zullen zo toch een deel van de opbrengsten van de Ranch mislopen en de inkomsten die we op het kinderdorp zullen hebben zullen we verdelen. De tijd die we in het kinderdorp zullen zijn, kan ik natuurlijk meehelpen op de kliniek en er zijn genoeg mogelijkheden om ook samen mee te helpen met de kinderbijbelclubs in het kinderdorp maar ook in onze eigen gemeente in Urubamba, en zullen we zo voor een deel ook in directe missionaire activiteiten betrokken zijn.

Vorige week hadden we een kleine vergadering met de oprichter van het kinderdorp en de directeur van de achterliggende organisatie en de directeur en zendeling van het kinderdorp; we hebben alles nog een keer goed doorgenomen en besloten om samen verder te gaan! We hopen rond Juli een aantal paarden en een huisje op het kinderdorp te hebben.

We willen jullie vragen om gebed ook speciaal voor deze nieuwe weg die we samen in zullen gaan en voor de grote veranderingen die er de komende maanden staan te gebeuren. We mogen weten dat al onze tijden en ons leven in Gods handen ligt.

 

Abrazos y Bendiciones!

Yojan & Karina

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hola dear Fam and Friends,

 

Here after 2months finally a message, we were so busy that we didn’t have time to write more early, this because of a 2weeks Bible course and 1,5week visit to Lima.

 

Seminary course

At the Bible school of our church here in Peru came a missionary from USA who lived and worked 50years in Peru to give a course about: Using well the Bible in modern times. With a small book which we red during the course (7hours a day), the missionary who wrote it, explained a lot and we checked the Bible about every point. It’s going about an interesting and for me acceptable vision on whole the Bible and ‘the times’, where I’ll explain a bit which never will be complete as we needed 2 full weeks for it.

The time from eternity till eternity should be divided in 7parts. 1) From Adam till the first sin. 2) Time outside the paradise till the water fled of Noah. 3) Noah till Abraham. 4)The time of the promise to Abraham till Moses. 5) The time of the law; Moses till Jesus. 6) The time of Grace and the church; since the death of Jesus till the ‘taking’ of the believers (first resurrection). ‘Than an interval with the 70th week of Daniel (7years) with the beginning and big persecution in which all the Jews will come to faith as well as some pagans, after which during the Armageddon and the judgments (Mat.24,25) the antichrist and non-believers will be thrown in hell and all who came to faith during this period will enter to the ‘millennium.’ 7) The millennium in which Christ will reign from the New Jerusalem with the believers from the ‘taking’ and in which the rules of Mat.5,6,7 will count, in the millennium had entered only believers but there will be born again non-believers. Than will come the ‘final day’ (Gog and Magog) (with the second resurrection), the books will be opened, the non-believers thrown in to hell and the believers from the ‘taking’ and the believers from the millennium (all the Jews) respectively live in the New Heaven and the New Earth.

The most interesting is that God in each of the 7parts makes a new covenant, with new signes and (mostly) new rules. And that with that information the whole Bible and God dealing with humans along the ages is much easier to understand.

Yoghan and I could follow the course together and I even in Spanish could follow it really well, we both had the highest mark for our exam and with the mediate end marks I even wonr a Spanish Bible!

 

Lima, Elections, Ranch

Beginning of April we went for 1,5week to Lima together with Yoghans mum who is trying to get het visa to go to live in USA with her daughter. Frequently we were all day going by bus from office to office though a super busy and hot Lima. We stayed with a pastors couple in a quiet surrounding close to the sea and we made some nice walks too. Also this days in Lima where the championships of the Paso horses: the most elegant and soft gate and the Marinera cultural horse dances. Really nice to have been here together with Yoghan; his passion ;-) We also went a night to a park with a water and light show which was really amazing.

Just before the elections for a new president we came back to Cusco/Urubamba after a 24hour lasting bus trip. Everywhere big posters for the different candidates, but according to Yoghan there was only one good candidate, the others were corrupt or lazy and the one who pitifully came out highest is communist… Gladly it’s like that in Peru that the president have to be chosen by 50%+1, so there will be a second round in which the second highest candidate (a woman who want to do especially something for the poor) will be candidate beside him. We hope that the people will choose better for her than for someone with who the situation of the country can be going to look like Bolivia or Cuba etc…

Back at the Ranch two weeks ago we finally let build a ‘roof’ for the car and for the horse car, and the last week we put iron lines to all the sides and some plants that will climb so that later we’ll have the side of the ‘garage’ full flowers. The rain season past and the tourism is going really well yet.

Now just rest our marriage…! We hope that finally in July it’s as far, but probably we’ll only send our cards when we will be really married before the law here yet because also in the last moment they can ask for more papers. We’d like to ask you still to pray especially for this.

We were some time ago on a wedding day from a couple from our church, a nice service and after that all together eating at the seminary (potatoes with meat, a real wedding day receipt here); simple but beautiful!

 

Casa del Aguila (orphanage/children town)

The last time I wrote how we got in contact and that I want to go to help some weeks at the clinic. The 3people/couples who transferred money for that, from this place I want to give them a great thanks! From this money I can stay in the orphanage and help in the clinic for about 25days, now I’m here for a week and until half of June I’ll stay here another 3times for a week. It’s great to see what things are happening here, but the next time I’ll write more about that when I stayed here some more weeks yet.

First I want to write about a new project (inside Casa del Aguila) for Yoghan and me together what God brought on our way.

A missionary/coordinator of the project asked us 2months ago if we want to think and pray to move together with part of our horses to Casa del Aguila. His idea is to start a project to get income from touristic horseback ridings since the orphanage. We could live in one of the houses on their land and meanwhile with some of our horses begin the project and make known for visitors/volunteers/tourists. Than Yoghan can teach some boys from the children town how to deal with the horses: riding, changing irons, giving injections and guiding tourists on the horse to maybe in the future begin their own Ranch or to take over the project in Casa del Aguila. The horses walk there free and also eat and that space we don’t have at the Ranch. The only disadvantage is that Urubamba/SacredValley is really touristic and the surrounding of Limatambo not yet, so we would need to do a lot on marketing to get tourists.

Yoghan and I are very enthusiastic about the project, we prayed and talked about it and checked all the possibilities. Some things are quite difficult: for example; how are we going to divide the time between the Ranch (where Yoghan’s father can’t do the things alone anymore) and the orphanage? We think for about 50%, but so we’ll anyway miss out part of the income from the Ranch and the income what we’ll have from the orphanage we’ll divide. The time that we’ll be in the children town, I of course can help at the clinic and there are enough possibilities to help also together with children bible clubs in the orphanage but also in our own church in Urubamba, and so for some part we’ll be part of direct missioner activities.

Last week we had a small meeting with the founder from the children town and the director from the supporting organization and the director and missionary from the children town; we again spoke everything through and we decided to go on together! Around July we hope to have some horses and a small apartment in the children town.

We want to ask you for your prayers also especially for this new way which we’ll enter together and for the big changes that are going to happen the next months. We may know that our time and our life is laying in Gods hands.

 

Abrazos y Bendiciones!

Yojan & Karina

Visa/Bolivia & Orphanage

Posted by Yojan&Karina on February 28, 2011 at 4:19 PM Comments comments (0)

(English version, see down)

 

Ha Lieve Fam en Vrienden,

 

PAARDENMARKT
Half Januari met veel paarden op de Ranch die heel veel eten, wat veel geld kost wat er nu zeker niet inkomt midden in het regen- en laagseizoen… een paardenmarkt kwam goed uit. We zijn met 3volwassen en 2jonge paarden in een truck op pad gegaan. De plaats was schitterend gelegen aan een hoog bergmeer, kennelijk was het niet alleen een paarden- maar ook een veemarkt want het geloei van de koeien was tot ver te horen. Tijdens de tweedaagse markt hebben we helaas maar 1paard kunnen verkopen, maar een dag na de markt kwam een ander die onze paarden daar gezien had toch ook nog 1paard kopen, maar helaas zijn we de anderen nog steeds niet kwijt al zijn er wel af en toe mensen geïnteresseerd. We zijn een van de paarden aan het trainen met de paardenkar en het gaat al best goed! Onze jonge helper op de Ranch wilde helaas na twee weken n.a.v. iets toch niet meer blijven, we hebben hem een Bijbel meegegeven en we bidden dat hij leest en God het wil gebruiken.

 

In deze maanden van het laagseizoen, denk ik wel eens ‘waarom wonen we niet gewoon in Nederland met een vaste baan en meer financiële zekerheid’, maar als ik dan bedenk dat we toch echt met een Doel besloten hebben en ons geleid zien om in Peru te blijven wonen, als ik denk aan de dankbare gezichten tijdens de kerstbijeenkomsten in de armste bergdorpen of de nood in het weeshuis (zal ik straks over schrijven) of de zoveel mensen die uit onwetendheid het Andes en Katholieke geloof in hun leven door elkaar mixen en denken dat ze Christen zijn… dan voel ik me soms beschaamd omdat wij mogen weten dat wij met onze God nooit beschaamd uit komen en zijn wij dankbaar dat we Zijn Genade mogen delen met deze mensen en kinderen door woord en daad.

 

BOLIVIA en VISUM
Op 3 Februari zou mijn halfjaar visum aflopen (wat gaat de tijd toch hard…;) en we waren erg aan het denken en bidden of ik terug zou gaan naar Nederland of toch hier in Peru zou blijven. En hoewel het nog steeds niet zeker is wanneer we kunnen trouwen, hebben we toch in vertrouwen het besluit genomen om mijn visum te gaan verlengen wat alleen kan als je even het land uit gaat. Een busrit van Cusco naar La Paz duurt normaal gesproken zo’n 12uur maar wij hebben er 36uur over gedaan…! Een paar uur voor de grens kwamen in een staking terecht waar vrachtwagens dwars over de weg stonden, autobanden werden lek geprikt, glas en stenen op de weg lagen etc. Na 10uur konden we eindelijk door en wilde de Peruaanse douane ons (een uur na sluiting) toch nog wel helpen onze paspoorten te stempelen en het land te verlaten. Ze deden nog moeilijk over een ‘handelsstempel’ wat ik in m’n paspoort heb staan, maar na veel gepraat van Yoghans kant mocht ik gelukkig gewoon door. De Boliviaanse douanes waren al naar huis en we moesten dus opnieuw overnachten in de bus waarna we de volgende ochtend ons stempeltje voor Bolivia kregen. Het was daar een enorme drukte en geduw waardoor er een ruit aan diggelen brak en een douane mannetje met een soort klappertjes-apparaat begon te schieten waar wat elektriciteit en fel licht uitkwam om indruk te maken wat het overigens ook wel deed. In La Paz zijn we naar de Moon Valley geweest; een bergachtig gedeelte wat was uitgesleten door regenval wat een soort stalagmieten had gevormd. Ook zijn we bij Uyuni geweest, de grootste zoutvlakte ter wereld, waarvoor we opnieuw 2x 14uur in de bus hebben gezeten(overnacht). Door de regenval was de hele vlakte bedekt met zo’n 10cm water wat een schitterend effect gaf door het spiegelgladde oppervlak waarin lucht en wolken werden gereflecteerd. Het voelde en de foto’s lijken alsof we op het water van een meer of op de wolken konden lopen. Ook het te bezichtigen hotel wat helemaal van zoutblokken is gemaakt (inclusief stoelen, tafels en beelden) was meesterlijk. Terug de grens over naar Peru hield in 2 douane kantoortjes langs de kant van de weg, eentje voor Bolivia uit, en de ander voor Peru in. In de rij vroegen we aan een helper of ik een halfjaar visum zou kunnen krijgen, waarna hij m’n paspoort bekeek en vertelde dat ik al een halfjaar gehad had en ik dat niet nog een keer kon krijgen… Aan de balie bekeek de douanebeambte, door Yoghan aan de praat gehouden terwijl ik stond te bidden, alleen mijn stempels van Bolivia en niet verder in mijn paspoort en hij stempelde er zo opnieuw 183dagen in! Hij zei nog ‘das 1x per jaar he’, we hebben maar hard geknikt en het opgevat dat het dan gewoon per kalenderjaar geldt. De bus terug naar Cusco kwam langs het Titicacameer wat het 1na grootste en hoogstgelegen meer ter wereld is en waar het stadje Puno aan ligt vanwaar je de Uros eilanden kunt bezoeken. De eilanden zijn helemaal van veen en riet gemaakt en de mensen leven er puur van het toerisme. Erg leuk en mooi om met een bootje erheen te varen en een plaatje om te zien! Na zoveel nachten in de bus ‘geslapen’ te hebben, was het heerlijk om terug in Cusco bij Yoghans moeder weer in een gewoon bed te slapen. En wat voor mij ook erg leuk was is dat mijn nicht Egberdien voor een halfjaar naar Peru is gekomen om taalstudie te doen in Cusco en zich te oriënteren op missionair werk hier. Yoghan en ik hadden een appartementje een taallerares voor haar geregeld. We zien elkaar regelmatig en kletsen heel wat af.

 

WEESHUIS ‘Casa del Aguila’ (Huis van de Arend/Adelaar)
Een aantal weken terug ontmoetten wij in een missionair restaurantje die op zondagavond een Engelse dienst hebben een van de organisatoren van een Christelijk weeshuis wat zij ondersteunen. Deze zendeling uit Texas wilde graag een toeristen project met paard rijtours starten op het terrein van het weeshuis voor financiële ondersteuning van het project en vroeg daarbij Yoghan om raad. Twee weken geleden zijn we wezen kijken bij het project wat ons erg aan heeft gesproken. Zeven kilometer boven het dorp Limatambo, 1,5uur vanuit Cusco of Urubamba, ligt tussen de bergen, aan een schitterende rivier een groot aantal hectare land waarop ‘Casa del Aguila’ gebouwd is. Het bestaat uit verschillende huisjes waarin (Peruaans) Christelijke echtparen wonen die zorg dragen voor elk 8 kinderen van 0 jaar tot eind middelbare school leeftijd. Deze kinderen (nu bijna 50) zijn wezen; hun ouders zijn overleden of willen niet voor hen zorgen of hun ouders zijn totaal uit de ouderlijke macht ontzegd door verwaarlozing, geweld of misbruik. Het project heeft een Christelijke peuter-, lagere- en middelbare school die openstaat voor alle kinderen/tieners (ongeveer 250) uit de hoger gelegen bergdorpen voor wie de school in Limatambo te ver lopen is. Ook heeft het project een kerk op het terrein en een kerk in een hoger gelegen bergdorp waar een lokale dominee of zendeling elke zondag een evangelisatie/kerkdienst houdt. Op het terrein bevind zich ook een medische kliniek met kleine apotheek, laboratorium en tandartskamer waarin normaal gesproken 2verpleegkundigen dagelijks en een arts 2x per week heel goedkoop hulp bieden aan de mensen van de hoger gelegen bergdorpen en gezondheidscampagnes onder de schoolkinderen houden.

 

Een rijke Christen uit Amerika heeft met zijn geld dit alles gebouwd (en nog vele projecten meer in Peru), maar helaas heeft deze man die dus eigenaar/coördinator van de projecten is nooit gedacht dat ook zijn geld een keer kon opraken nu hij zelf bejaard is en heeft dus nooit voor goed management, sparen en zelfvoorziening van de projecten proberen te zorgen ‘hadden ze geld nodig, dan was er wel tig-duizend’. Drie weken geleden hoorden ze dus dat het geld definitief op is en dat ze zelf verder moeten. Helaas zijn er al 18 medewerkers van o.a. de school, keuken, landbewerking en kliniek ontslagen en zijn van de Christelijke echtparen de mannen genoodzaakt om soms maandenlang in een andere omgeving werk te zoeken en de vrouwen staan alleen voor de zorg van de 8 kinderen/tieners… Ze hebben nu een Christelijke (Peruaanse) jongeman als coördinator ingezet (in samenwerking met 2 Amerikaanse zendelingen) die echt hart heeft voor het project en die er nu alles aan doet om nieuwe sponsors te vinden en het project stap voor stap zelfvoorzienend te laten worden. Er worden allerlei vruchten en groenten verbouwd maar eigenlijk levert dat maar heel weinig op en het idee is om meer van de opbrengsten van bezoekers/toeristen en vrijwilligers te leven. Er is bijv. een winkeltje ingericht op het terrein en bezoekers en vrijwilligers betalen voor hun verblijf.

 

VISIE voor ‘Casa del Aguila’
Tijdens deze situatie bracht God ‘Casa del Aguila’ op onze weg en Yoghan en ik voelen ons gedreven hier iets mee te doen. Wat is belangrijker dan een Christelijke familie, Christelijk onderwijs en een Christelijke kliniek. Samen met m’n nicht ben ik een week gebleven om te helpen op de kliniek en zijn we met de verpleegkundige die als enige is overgebleven (en binnenkort met haar echtgenoot een gezinnetje van 8 kids gaat draaien en daarmee dus de helft van haar tijd ‘verliest’ voor de kliniek) mee geweest om haar te helpen verpleegkundige zorg te bieden in de hoge berggebieden. Voor mij was dit een bijzondere ervaring die veel voldoening oplevert: de zieke mensen en omstandigheden waarin zij leven, om daarin (basis)hulp te bieden en met hen te bidden in de verwachting van de Enige Medicijnmeester van lichaam en ziel samen en hen ook daarop te mogen wijzen.

 

Allereerst zou ik in de maanden tot aan ons trouwen heel graag een aantal weken als verpleegkundige meehelpen in deze kliniek. Onze visie is om geen geld te vragen voor ons persoonlijk leven in Peru en dat we proberen rond te komen van wat de Ranch ons oplevert, maar we hebben wel altijd bedacht dat als we een project zouden starten of helpen we dan wel financiële hulp zouden vragen. Nu is het zo dat ik per dag dat ik op ‘Casa del Aguila’ ben als vrijwilliger ik 10dollar per dag moet bijdragen voor het eten en het project, en daarvoor wil ik graag jullie hulp vragen. Als jullie mij willen sponsoren om een aantal weken hulp te bieden in o.a. de kliniek van het weeshuis kun je geld overmaken naar 5712195 t.n.v. K.Stijnen Bodegraven o.v.v. Hulp kliniek Casa del Aguila. Namens hen alvast Hartelijk Bedankt! Als ik genoeg heb binnen gekregen voor de weken die ik wil gaan helpen laat ik het weer weten en alles wat extra is gaat naar het project.

 

Yoghan heeft op hun vraag onderzocht wat de mogelijkheden zijn om vanuit ‘Casa del Aguila’ paard rijtours te organiseren voor toeristen en of hij hen daarbij kan helpen. De omgeving is schitterend en in bijv. een 2daagse tocht is de 1na hoogste berg van Peru met een bergmeer te bereiken. Yoghan en ik zijn enthousiast over het idee, we zouden zo het project kunnen steunen en ik kan uiteraard op de kliniek meedraaien. Andere ideeën om Casa del Aguila te ondersteunen zijn om met de Christelijke vakantie/oriëntatie reizen die we hopen te organiseren ook een aantal dagen Casa del Aguila te bezoeken waarmee we hen van financiën voorzien (45dollar p.p./p.d.), en ook zouden we het project kunnen promoten onder Christenen om vrijwilligers te trekken die wanneer dan ook (met een groep of individueel) voor een aantal weken tot maanden willen komen helpen en een onvergetelijke ervaring op kunnen doen. Deze plannen hopen we de komende maanden beter uit te denken en we houden jullie op de hoogte. We willen vragen of jullie voor Casa del Aguila en voor ons in deze situatie willen bidden om Gods leiding en wijsheid voor nu en voor de toekomst. Ons verlangen ligt er en er zijn veel ideeën, maar zonder Hem kunnen we niks doen.

 

Voor meer informatie over Casa del Aguila kun je kijken op: www.cdaperu.org of www.icmweb.org Ze hebben ook een optie voor persoonlijke financiële sponsoring per kind en in de toekomst ook voor de ‘huis-ouders’.

 

Al onze FOTO’s kunnen jullie weer terugvinden onder het kopje foto's op deze pagina links of op picasaweb.google.nl/yojankarina

 

Bendiciones y Abrazos,
Yojan & Karina

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hi Dear Fam and Friends,

 

HORSE MARKET
Half of January with a lot of horses at the Ranch which are eating really a lot, which is costing a lot of money what especially now we don’t earn in the middle of the low and rainy season… a horse market came in the right moment. We went with 3adult and 2young horses in a truck to the fair. The place was beautiful, close to a high mountain lake, and it was not only a horse market, but also for cattle because the sounds of the bulls were loud. During the 2days market we just sold 1horse, but the day after the market came another who saw our horses there also to buy 1horse, but pitifully we still have the others yet although we have sometimes interested people. We are training one of the horses to work with the horsecar and it's going quite well! Our young helper at the Ranch pitifully didn’t want to stay after two weeks because of something small happened, we gave him a Bible and we pray that he’s reading it and that God will use it.

 

In this months of low period, sometimes I think ‘why we just don’t live in Holland with a good job and more financial certainty’, but if I than think that we decided with an Aim and are seeing us leaded to stay to live in Peru, if I think in the thankful faces during the Christmas celebration in the poorest mountain villages or the need in the orphanage (I’ll write later about that) or the so many people who without knowledge are mixing the Andean and Catholic believes in their lives and are thinking that they’re Christians… than I sometimes feel ashamed because we may know that our God will never fail us and we are thankful to may share His Grace with this people and children by words and deeds.

 

BOLIVIA and VISA
The 3th of Februari my half year visa would end (time is flying…;) and we were really thinking and praying if I would go back to Holland or stay in Peru. And although it’s not sure yet when we can marry, we took in trust the decision to go to extend my visa which is just possible if you leave the country for a while. A bus ride from Cusco to La Paz normally takes about 12hours but we did it in 36hours…! A few hours before the border we came in a strike were big trucks blocked the way, car tires were cut, glass and stones were on the way etc. After 10hours we could finally go and at the Peruvian boarder (one hour too late) they still wanted to help us stamp our passports and leave the country. They made difficulties about a ‘trade stamp’ in my passport, but after much talking of Yoghan I luckily could just go. At the Bolivian side the customs officials were gone yet and we had to sleep again in the bus after which we got the next morning our stamp for Bolivia. It was very crowdie, people were pushing and a big window broke in parts, a custom official began to make gun noise with a kind of flash lights and electricity to impress the people what indeed worked. In La Paz we went to the Moon Valley, an area where the mountains were formed by heavy rainfall into a kind of stalagmites. We also went to Uyuni, the biggest salt area of the world, for which we again sat(slept) in the bus for twice 14hours. Because of the rainfall all the area was covered with about 10cm water which gave a marvelous effect on the smooth surface in which sky and clouds were reflected. If felt and the photo’s seems like we could walk on the water of a big lake or on the clouds. Also the sightseeing hotel which was totally made from salt blocks (inclusive chairs, tables and imagines) was incredible. On the way back to Peru, passing the border contained 2 custom offices along the way, one to leave Bolivia and one to enter Peru. In the line we asked a helper if I could get a half a year visa, on which he checked my passport and told that if I’d had one yet, I couldn’t get another one… At the window a custom official, talking with Yoghan while I was praying, just checked my stamps from Bolivia and just stamped me again 183days! He told me ‘that’s just once a year’, we told okay and we just think that he meant once per ‘calendar year’. The bus back to Cusco came along the Titicaca lake which is the 2nd biggest and highest lake of the world where is also located Puno city from where it’s possible to visit the Uros islands. The islands are totally made of turf and cane and the habitants are living just from tourism. Really nice and beautiful to go there by a small boat and beautiful to see! After so many nights ‘sleeping’ in busses, it was very nice in Cusco at Yoghans mums home to sleep in a normal bed again. And which was also very nice for me is that my cousin Egberdien came to Peru for half a year to do language study in Cusco and to orientate herself on mission works here. Yoghan and I arranged a small apartment and a language teacher for her. We’re seeing each other regularly and we’re chatting a lot.

 

ORPHANAGE ‘Casa del Aguila’ (House of the Eagle)
Some weeks ago in a small mission restaurant who have Sunday night an English service, we met one of the organizers of a Christian orphanage which they support. This missionary from Texas would like to begin a touristic project with horse back riding on the orphanage area for financial support of the project and asked Yoghan for advise. Two weeks ago we went to see the project which really touched our hearts. Seven kilometers upper from Limatambo town, 1,5hour from Cusco or Urubamba, is located in the middle of the mountains, close to a beautiful river a big amount of hectare of land on which is built ‘Casa del Aguila’. It’s divided in different houses in which (Peruvian) Christian couples are taking care for each 8kids from 0years until end of secondary school age. This kids (now almost 50) are orphans; their parents died or don’t want to care for them, or their parents are not allowed anymore to take care for their children because of abuse or violence. The project has a Christian kinder garden, primary and secondary school which is available for who the school in Limatambo is too far to walk. The project also has a church on their area and a church in a higher mountain village where a local pastor or missionary is doing the service every Sunday. On the area is also located a medical clinic with small pharmacy, laboratory and dentist facilities in which are normally 2nurses daily and a physician twice per week giving cheap care to the people of the higher mountain villages and are organizing health campaigns for the school kids.

 

A rich Christian from USA has built all this (and much more projects in Peru) from his money, but this man who is owner and so coordinator of the projects pitifully never thought that also his money had an end now he himself is old and so he never cared for good management, saving money or self sustenance of the projects, ‘did they need money than there always were some 10thousands to give’. Three weeks ago they heard that his money if definitely gone and that they have to go on alone. Sadly they had to fire yet 18 people from the school, kitchen, grow area and clinic and in the Christian couples the men need to search work in a far area sometimes for months and the women are alone in the care for the 8kids/teenagers… Now they have a Christian (Peruvian) young man as new coordinator (working together with 2 American missionaries) who has really heart for the project and who is doing everything to find new sponsors and to help the project step by step becoming self sustainable. They grow different kinds of fruits and vegetables, but actually that is affording just a bit of money and the idea is to try to live more from projects for visitors, tourists and volunteers. There is for example a small shop on the area and the visitors and volunteers pay for their stay.

 

VISION for ‘Casa del Aguila’
During this situation ‘Casa del Aguila’ was brought by God on our way and Yoghan and I feel driven to do something with this. What is more important than a Christian family, Christian education and a Christian clinic. Together with my cousin I stayed a week to help at the clinic and we went with the nurse who was left alone in the clinic (and in short time with her husband is going to take care for 8kids with what she’s ‘loosing’ half of her time for the clinic) to help her to give health care in the high mountain villages. For me this was a special experience which gave a lot of sufficiency: the sick people in their circumstances, to offer (basic)care and to pray with them in the expectation of the Only Doctor of body and soul and to mention Him to them.

 

First of all in the months until our marriage I’d really like to help as nurse in the clinic for some weeks. Our vision is to don’t ask money for our personal life in Peru and that we’re trying to live from the income of the Ranch, but we always thought that when we should start or help a project we than should ask financial help. It’s like this that in ‘Casa del Aguila’ as volunteer I have to pay 10dollar per day for food and the project, and for this I’d like to ask your help. If you’d like to sponsor me to give care in (also) the clinic from the orphanage you can transfer money to 5712195 to the name of K.Stijnen Bodegraven for ‘Help clinic Casa del Aguila’ BIC/swift code: INGBNL2A. Also from them ‘Warmly Thanks!’ When I’ll have sufficient money for the weeks that I expect to help, I’ll let it know again and all the extra is going to the project.

 

According the their question, Yoghan has been searching for possibilities to organize horseback riding tours for tourists from out of Casa del Aguila, and they asked him to help them with that. The area is beautiful and for example in a 2days tour it’s possible to reach Peru’s second highest mountain with a lake. Yoghan and I are enthusiast with the idea, we could help the project and I of course can help in the clinic. Other ideas to support Casa del Aguila are: with the Christian holiday/orientation travels that we’re hoping to organize also visit Casa del Aguila for a few days which what we’re helping them financially (45dollar p.p./p.d.), and also we could promote the project among Christians to ask volunteers who whenever (with a group or individually) want to come to help for a week or months and will get an unforgettable experience. This plans we’ll try to think out more in the coming months and we’ll keep you up with the news. We ask you to pray for Casa del Aguila and for us in this situation for Gods guiding and wisdom for now and the future. Our longing is there and there are many ideas, but without Him we can’t do anything.

 

For more information about Casa del Aguila you can see: www.cdaperu.org or www.icmweb.org They also have an option for personal financial sponsoring per child and in the future also for the ‘house-parents’.

 

Al our Photo’s are uploaded again on picasaweb.google.nl/yojankarina

 

Bendiciones y Abrazos,
Yojan & Karina

Christmas&NewYear!

Posted by Yojan&Karina on January 8, 2011 at 8:03 PM Comments comments (0)

Hola querida familia y amigos!

 

Feliz año nuevo! Gelukkig Nieuwjaar!

Hier een berichtje over de Decembermaand die drukte, maar ook veel voldoening gaf.

Alles stond deze maand in het teken van het Kerstfeest. Met het 4stemmig koor van de gemeente waarin Yoghan en ik meezongen, hebben we 2x een uitvoering in onze eigen gemeente gegeven met een korte evangelisatieboodschap door de pastor wat erg mooi was en waarvoor we ook veel mensen van buitenaf hadden uitgenodigd waarvan er ook een aantal gekomen zijn, maar waarvan er ook een deel achterbleef wat dan erg jammer is. Het was een wonder dat ook Yoghan’s vader een van de keren aanwezig was en we bidden dat ook hij tot geloof mag komen. Op 2e kerstdag zijn we met het koor naar Curawasi gereden (3,5uur met 2landrovers door de bergen, langs rivieren, hobbels en kuilen) waar we ook een zang/evangelisatiedienst hebben gehouden; het was erg mooi en ook de kinderen hadden hier een stukje uitgebeeld van de herders en de wijzen. Voor de meeste mensen hier zijn Jezus en alle ‘heilige mannen en vrouwen’ zo ongeveer hetzelfde en de meeste motortaxi’s, auto’s en huizen zijn versiert met de naam van of een gebed aan ‘señor de huanca’, ‘señor de qoylloriti’, een sticker of afbeelding van een Jezus-figuur aan een kruis, en nog wat namen meer. Het is dus echt pure afgoderij en het is duidelijk dat maar weinig mensen echt begrijpen dat de enige weg tot de Vader is door Zijn Zoon Jezus Christus, en alleen door Genade, en dat Hij geen enkel beeld of ‘heilige’ naast Zich accepteert… Voor de rest komen de families bij elkaar, maar wordt er ook flink gedronken en gedanst. En als zo rond deze kerstdagen het buiten gewoon lekker warm is en de zon schijnt, is het zo donker in de harten van deze mensen die de naam ‘Jezus’ elke dag voorbij zien komen maar niet begrijpen.

 

Met een groepje van de gemeente zijn Yoghan en ik 2avonden op pad geweest naar 2 heel achteraf en hoger gelegen bergdorpen waar ook onze auto4x4 goed van pas kwam! We namen een grote pan mee waarin we op een houtvuurtje in de avondkou een grote hoeveelheid warme chocolade melk in gemaakt hebben, we hadden een grote mand met broodjes bij ons en grote zakken met knuffels. (Bij deze dank aan de Baanderij in Holland die voor de knuffels en het containervervoer gezorgd heeft!) Eerst hield de pastor een evangelisatiedienst voor de volwassenen en tegelijkertijd hielpen wij met een kinderevangelisatiedienst (in Quechua waarin Yoghan dus goed kon meehelpen), en wat een aandacht voor het Bijbelverhaal met de mooie platen over het kerstfeest... Het was ontroerend om te zien met wat een dankbaarheid de warme chocolademelk en de broodjes ontvangen werden, en dan de opgetogen gezichten van de kinderen toen ze hun knuffels in ontvangst namen…! Dat gaf zoveel voldoening. De traditionele kledendracht van de mensen in deze bergdorpen is erg gekleurd wat uiteraard ook schitterende foto’s gaf!

 

Yoghan en ik hebben de andere avonden rond de kerst doorgebracht met Yoghan’s ouders op de Ranch; bij een haardvuur hebben we kerstliederen gezongen en ook hier komt het Peruaanse krentenbrood ‘paneton’ op tafel ;-) Voor oudejaarsavond had ik hier in verre Peru zelfs oliebollen en appelflappen gebakken die echt heerlijk waren! En ook deze avond gezellig met Yoghan en zijn ouders bij de houtkachel gezongen, nadat we natuurlijk al via skype met mijn ouders, broers en zussen de jaarwisseling hadden gevierd (6uur eerder dan hier). We zijn maar niet tot 12uur opgebleven hier (al hebben we wel aardig wat vuurwerk gehoord rond die tijd), omdat Yoghan de eerste dag van het nieuwe jaar goed mocht beginnen met een dagtour, en omdat we deze dag ook samen wilden doorbrengen en er maar 1rijder was, ben ik ook meegegaan (voor het eerst op mijn eigen paard!). Een schitterende bergtocht omhoog langs een bruisende rivier en Inka ruines op het eindpunt; Inkarakay.

 

De eerste dag van de Decembermaand was Yoghan’s verjaardag en we zijn gezellig samen een dagje naar het ‘Huaypo meer’ geweest, het is er schitterend om te wandelen en in de stilte alle vogel en eenden geluiden te horen. Ook zijn we bij het uitzichtpunt ‘Raqchi’ geweest wat uitkijkt over de Sacred Valley. Net een paar dagen daarvoor hadden we een nieuwe Duitse Herdershond gekocht (we hebben geen enkele andere hond meer) die we meegenomen hadden. Brandon is nu 7maanden oud, een puppy in een volwassen lijf, mooi en lang haar en een super leuk karakter, het is echt net een grote knuffelbeer. We hebben hem in Cusco gekocht en in de bus op onze schoot, met z’n kop op onze schouder naar de Ranch vervoerd waar hij nu dolblij rondholt en altijd vlakbij ons is als we aan het werk zijn op de Ranch. En nu net in het nieuwe jaar hebben we een vrouwtje met de naam Wayra (wind) voor hem gekocht van 2maanden oud, schattig! Op Yoghans verjaardag zijn er ook 4jonge poesjes geboren! We hebben er nu nog 2 en ze klauteren vanuit hun box al door de hele kamer ;-)

 

Ik heb 2weken kunnen meedraaien met de lessen op het seminarium ‘filosofie van de (christelijke)muziek’ wat erg leerzaam was. Daarna kreeg iedereen z’n 3maanden vakantie wat in Peru gewoonlijk Dec, Jan en Feb is, en sindsdien ben ik overdag gewoon altijd op de Ranch. We hebben nu de zijmuur laten bouwen, en we hopen binnenkort te beginnen aan de muur aan de voorkant van de Ranch. Ook zijn we bezig geweest met de ‘paardenkar’ die we ‘oud en gammel met alleen een midden-zitstuk’ uit Nederland hadden meegenomen en we die nu (op de details en trainen van het paard na) tot een leuke, antieke paardenwagen hebben gemaakt; allereerst voor onze bruiloft en in de toekomst voor verhuur voor bruiloften en jubileums of gewoon voor een toeristisch ritje. Ook hebben na alle helpers op de Ranch die binnen een dag weer vertrokken nu een jongen uit een hoger gelegen bergdorp die het erg naar z’n zin lijkt te hebben en hier nu bijna een week is. Hij eet altijd met Yoghan en mij mee en hoort dus ook na elke maaltijd uit de Bijbel lezen, van huis uit is hij Katholiek, maar ze hebben geen Bijbel in huis. Pas vroeg de jongen of Yoghan nog een spannend verhaal wist en vertelde Yoghan met eigen woorden het hele verhaal van Jozef en zijn broers tot aan dat Jacob met hen in Egypte gaat wonen; de jongen, Arnold, hing aan z’n lippen en elke keer als Yoghan een slok thee nam vroeg hij ‘en toen?!’, hij slaakte een zucht toen Yoghan klaar was met vertellen en had ogen als schoteltjes toen hij hoorde dat deze verhalen in de Bijbel staan… We hebben hem een deeltje van het nieuwe testament geschreven door Vreugdehil gegeven om op z’n kamertje hier te lezen en hopen hem regelmatig mee naar de kerk te nemen. Willen jullie voor deze jongen bidden?!

 

Verder voel ik me hier thuis en op m’n gemak, al ben ik afgelopen maand regelmatig een aantal dagen ‘down’ geweest, ook om het gevoel dat als de papieren vlugger waren opgeschoten we nog voor het eind van het jaar hadden kunnen trouwen en we de kerst en oud&nieuw in Nederland door zouden brengen, etc… Het is echt een school van geduld wat veel gebed met zich meebrengt.

Ik heb mijn studieboek Medisch Spaans uit! Ik had 1maand in NL zelfstudie gedaan, 2maanden taalstudie grammatica met een lerares hier in Peru en de afgelopen 3maanden praktijk en zelfstudie Medisch Spaans; in totaal ben ik dus nu zo’n half jaar bezig en zoals ik in het vorige berichtje al zei; eigenlijk is een halfjaar nog niks als je een taal echt goed wilt kunnen spreken, maar voor nu is het even voldoende en ga ik lekker even alleen in de praktijk oefenen (spreken en af en toe een boekje of tijdschrift lezen).

Verder waar ik eerst als een berg tegenop zag om te moeten gaan koken, heb ik er nu echt plezier in gekregen, we koken ook af en toe samen, en smaken m’n Nederperulaandse gerechten erg lekker! ;-)

 

In het volgende berichtje zal ik schrijven over mijn nicht die in Cusco komt wonen, over de paardenmarkt waar we hopen een aantal paarden te verkopen, en over Bolivia waar we binnenkort heen moeten om een nieuw halfjaar visum voor mij aan te vragen (graag ook gebed hiervoor!).

 

Abrazos y Bendiciones!

Yojan&Karina

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hola querida familia y amigos!

 

Feliz año nuevo! Happy New Year!

Here a message about the December month in which we’ve been busy but also really happy.

Everything this month was going about de Christmas. With the 4voices choir of the church in which Yoghan and I were singing, we had twice a service in our own church with a short evangelization message by the pastor which was really nice and for what we also invited people from outside the church from whom some of them came but also some of them didn’t come which was really a pity. It was also a miracle that Yoghans father joined the service once and we pray that he will come to faith. At 2nd Christmas day we went with the choir to Curawasi (3,5hours with 2landrovers through the mountains, along the rivers, bulbs and holes in the way) where we also had a choir/evangelization service; it was really beautiful and also the kids act something about the shepherds and the wise men. For most of the people here Jezus and all the ‘holy imagines’ are quite the same and most of the motor taxi’s, cars and homes are decorated with the name of or a prayer to ‘señor de huanca’, ‘señor de qoylloriti’, a sticker or imagine of a Jesus figure on a cross, and some other names. So it is just idolatry and clear that only few people really understand that the only way to the Father is trough His Son Jesus Christ, and only by Grace, and that He doesn’t accept not one imagine or ‘saint’ beside Him… For the rest the families meet, but also with a lot of dance and alcohol. And meanwhile in this Christmas days outside the sun shines warm, it’s so dark in the hearts of this people who are seeing every day the name of Jesus somewhere outside but don’t understand.

 

With a group from church Yoghan and I went two nights to two far towns higher in the mountains where also our car4x4 was really helpful! We took a big pan in which we made a lot of hot chocolate on a wood fire in the cold of the night, we had a big basket with breads with us and big bags with cuddly toys. (Thanks to the Baanderij in Holland who took care for the cuddly toys and the container shipping!) First the pastor gave a sermon for the adults and at the same time we helped with a children evangelization service (in Quechua, so Yoghan could also help well), what an attention for the Bible story with the beautiful pictures about the Christmas… It was moving to see how thankful they took their hot chocolate and breads, and than the enthusiastic children’s faces when they got their cuddly toy…! That gives so much satisfaction. The traditional cloths from this people in the mountain villages is really colourful which gave of course beautiful pictures!

 

Yoghan and I spend the other days around the Christmas with Yoghans parents at the Ranch; close to the stove we sang Christmas songs and also here we ate the Peruvian raisin bread ‘paneton’ ;-) For old years evening even here in the far Peru I made the Dutch ‘oil bolls and apple pie’s’ and they were delicious! Also this night we were cosy with Yoghan and his parents singing close to the stove, after of course to celebrate the year change by skype with my parents, brothers and sisters (6hours earlier than here). We didn’t stay awake until 12pm (even though we heard quite some fireworks that hour), because Yoghan could start the new year really well with a full day tour, and because we wanted to share this day together and we only had one rider, I also went (for the first time on my own horse!). A beautiful mountain trip upwards along a streaming river and Inka ruins at the final point; Inkarakay.

 

The first day of the December month was Yoghan’s birthday and we went nice together that day to the Huaypo lake, it’s beautiful to walk and in the silence to hear the bird and duck sounds. We also went to the ‘Raqchi’ viewpoint with is looking over the Sacred Valley. Just some days before that we bought a new German Sheeper dog (we don’t have any other dog anymore) which we took that day. Brandon is now 7months old, a puppy in an adult body, beautiful and long hairs and a really nice character, it’s just like a big cuddly bear. We bought him in Cusco and moved him by bus on our lap with his head on our shoulder to the Ranch where he’s really happy running around now and always close to us when we’re working at the Ranch. And just now in the new year we bought a female with the name Wayra (wind) for him from 2months old, cute! Also on Yoghans birthday were born 4kitties! We have 2 of them yet and they are playing outsite their box in all the room yet ;-)

 

I could attend 2weeks of lessons at the seminary ‘philosophy of the (Christian) music’, which was really informative. After that everyone got holyday for 3months which is normally in Peru Dec, Jan and Feb, and since that time I’m normally on the day always at the Ranch. We let build the side wall, and in short time we are planning to do the front wall of the Ranch. Also we were working in the ‘horse car’ that we took ‘old, ragged and with only a mid-seat’ from Holland and that we made now (left some small details and training of the horse) a nice, antique horse car; first for our wedding and in the future for rent for wedding days and jubilees or just for a touristic ride. Also we have after all the helpers at the Ranch who left within one day now a boy from a higher mountain village who seems to really like it here and almost stayed for one week now. He always eats together with Yoghan and me and so after every meal he also hears us reading from the Bible, his family is Catholic, but they don’t have a Bible in the home. Some days ago the boy asked if Yoghan knew a stunning story and Yoghan told with his own words all the history of Josef and his brothers until the point that Jacob is going to live with them in Egypt; the boy, Arnold, listened full attention and every time when Yoghan drank from his tea he asked ‘and then?!’, he gave a deep sigh when Yoghan finished to tell and he was really amazed when we told him that this stories are in the Bible… We gave him a part of the series from the new testament written by ‘Vreugdehil’ to read in his small room here and we hope to take him regularly with us to church. Please pray for this boy!

 

For the rest I feel really at home and well here, although the last month I felt regularly some days ‘down’, also because of the feeling that when the papers were ready more quick we could have been married before the end of the year and could have spend the Christmas and turn of the year in Holland, etc… It’s really a school of patience which is coming with a lot of prayers.

I finished my study book Medical Spanish! I did one month self study in Holland, 2months language study grammar with a teacher here in Peru and the last 3months practice and self study of the medical Spanish; that means in total that I’m busy with the language now for half a year and like I told in the last story; actually half a year is nothing if you really want to speak a language well, but for now it’s for a while sufficient and I’m just going to practise more (speak and sometimes read a book or magazine).

Further where I was first almost afraid of was to need to start to cook, but now I really started to enjoy it, we’re also cooking together sometimes, and my Perudutchian dishes taste really nice! ;-)

 

In the next message I’ll write about my cousin who’s coming to live in Cusco, about the horse market where we’re planning to sell some horses, and about Bolivia where we have to go in short time to apply for me for a new visa for half a year (please pray for this!).

 

Abrazos y Bendiciones!

Yojan&Karina

Study, Ranch, Nursing

Posted by Yojan&Karina on November 29, 2010 at 12:07 PM Comments comments (1)

(English see below)

 

Hola querida familia y amigos!

 

Hier weer een nieuw berichtje, het heeft wat langer geduurd door alle dingen waar ik hier mee bezig was, maar hierbij dan weer nieuws en ook een stapel leuke/mooie foto’s!

 

Een aantal weken geleden werd er in de kerk gevraagd wie er mee wilden zingen in het koor voor de kerst. Wat een apart idee was het voor mij dat het al tegen het eind van het jaar loopt en het nog helemaal niet koud is, maar juist extra warm, met wel regelmatig nu de regenbuien, maar afgewisseld met de zon. Maar goed, Yoghan en ik zingen nu in elk geval uit volle borst mee in het kerst koor en het is erg leuk om de 4stemmige liederen in te studeren! Net zoals we thuis altijd doen met m’n ouders en broers/zussen. 5 December hebben we onze eerste ‘uitvoering’ in de gemeente en dan zullen er nog wel een aantal volgen tot aan de kerst.

Nu ik 5 december noem begint m’n maag ook wel een beetje te protesteren dat ik hier nog geen enkel zakje heerlijke kruidnootjes of speculaaskoek gezien heb in de winkels :-s Alhoewel de winkels wel kerstversiering beginnen te verkopen en de kerst man in Cusco rondloopt vraag ik me ook af hoeveel deze mensen echt van kerst begrijpen; de Heere Jezus die naar de aarde kwam om alleen door Genade ons van onze zonden te bevrijden. Wij hopen dit Woord met de kerst met onze gemeente ook extra uit te dragen.

 

Een leuk nieuwtje is dat we dag nadat ik vorig verhaaltje geschreven heb, na veel overleg en bidden, een auto hebben gekocht! Een soort landrover idee (Nissan ’95, 4x4), hij staat officieel op mijn naam en daarmee heb ik dus mijn eerste auto gekocht, en wel in Peru! We gebruiken hem om bijv. groen gras voor de paarden te kopen op de markt en naar de Ranch te vervoeren en ook voor de langere paarden trek tours waarbij ik dan elke dag met de ‘pick-up’ naar de overnachtingplaats rijd met de kok, kookspullen, tenten, slaapspullen etc. Maar ook als het regent en we normaal gesproken op zondag (omdat het dan marktdag is) een half uur buiten in de regen moeten wachten op vervoer naar het dorp, kunnen we nu de auto nemen (met mooi weer gaan we op de fiets!).

 

Half oktober hebben we een reisgroep van beter-uit op bezoek gehad, het was een leuke ontmoeting op de Ranch en ook zijn we met hen naar de kerk geweest in Cusco. En twee weken geleden kwam mijn Hollandse vriendin Marijke Don uit Bodegraven een week op bezoek! Erg leuk om een mix van Nederlands, Spaans en Engels te kletsen en haar te laten zien waar en hoe we wonen, ik ben met haar naar Pisac (Inka ruines in de bergen) geweest, ze is naar Machupicchu geweest, en wat tochtjes in de omgeving en in Cusco. En Yoghan en z’n vader hadden een Marinera (paarden + traditionele dans) show, wat erg leuk/mooi was om te zien! En ook de Urubamba aniversary met Inkas en optochten.

Vorige maand was er een stuk gletsjer naar beneden gekomen in een meer en het meer vervolgens overstroomd waardoor een hogergelegen dorp onder de modder terecht kwam (de straten en onderste gedeelten van huizen) en ook in Urubamba wat dieper de vallei in ligt was onze hoofdstraat veranderd in een complete rivier.

 

Ik heb de afgelopen maand zelfstudie gedaan met het boek voor Medisch Spaans, maar ik heb het nog niet uit en ga dus nog even verder, maar ik leer in de praktijk ook enorm veel, het gaat nog steeds vooruit en ik heb nu ook geen officiële lessen meer met mijn taallerares. Ik heb een aantal examens gemaakt en daarbij zit ik op gevorderd niveau en het belangrijkste is dat ik het nu in de praktijk goed ga oefenen om gewoon wat makkelijker te kunnen praten. Maar ik voel me eigenlijk best prima met wat ik nu oppik en spreek, al is het nog lang niet waar ik het echt wil hebben.

We zijn met de gemeente ook lekker actief, een voetbal en volleybal toernooi hebben we gehad en ik probeer af en toe een basketbal groepje bij elkaar te charteren. Omdat ik gestopt ben met mijn lessen in Cusco en de afgelopen weken een beetje op en neer hopte tussen Cusco en de Ranch, heb ik sinds vorige week een eigen kamertje gekregen op het seminarium (bijbelschool van onze gemeente) in Urubamba waar ik zal verblijven totdat eindelijk onze papieren om te trouwen rond zijn waar we hard voor aan het bidden zijn. Ik volg hier wat lessen, help een beetje mee, ben regelmatig op de Ranch overdag waar van alles te doen is, ik studeer nog in het medisch-spaanse boek, en heb verder nog van alles te lezen en te doen voor de komende maanden.

 

Verder nog wat tegenvallers: 2weken geleden zijn al onze volwassen honden dood gegaan… eerst dachten we aan dieven die dat doen voordat ze komen stelen, maar waarschijnlijk was het een landeigenaar vlakbij die geen honden op z’n land wilde en daarvoor maar vlees met vergif had gestrooid… Ik wist niet dat ik zo’n emotionele band met de honden had gekregen, maar ik en ook Yoghan zijn er even flink van ondersteboven geweest en ook kost het weer een hand vol geld om nieuwe honden te kopen die we toch echt nodig hebben. En ook zijn we nu bezig om de Ranch ‘dicht’ te maken d.m.v. een muur, maar wat ook weer flink wat geld kost. We hebben nu alleen nog puppy ‘Jack’ die zich een beetje eenzaam voelt nu en we zijn dus op zoek naar nieuwe Duitse Herders. Vervolgens is mijn mobiel gejat die ik altijd aan een draadje in mijn zak had, nadat ik uit een vol busje stapte ontdekte ik dat ik hem niet meer had, gelijk gebeld en iemand nam op en zelfs gezegd waar hij was, wij er gauw heen gehold, maar geen meneer met rode jas, vervolgens was de mobiel de halve dag niet te bereiken en bij het volgende contact bleek meneer ineens in Urubamba te zijn en vertelde dat hij de mobiel van iemand gekocht had, wij geld aangeboden om hem alsjeblieft terug te geven, maar sindsdien geen bereik meer gehad en ik heb vervolgens alles maar geblokkeerd en nieuwe simkaarten (er zaten er 2 in; NL+Pe) besteld met dezelfde nummers(!) en binnenkort een nieuwe mobiel kopen. Zo moeten we met de tegenslagen leren leven, vooral geduld hebben en afhankelijk van God leven; gaat niet zomaar, maar is wel een leerzaam proces…

 

Last but not least: Vorige week heb ik een week als verpleegkundige meegeholpen met een medisch zendingsteam vanuit USA in Cusco! 2Dagen in een ziekenhuis, 2dagen in een kerk en 1dag in een stadsgebouwtje wat je dan binnen 15min. ziet veranderen in een ziekenhuis. De patiënten kwamen binnen bij het inschrijvingstafeltje waar ze 5soles (1,5euro) betaalden en hun papier meekregen, vervolgens kwamen ze bij de ‘triage-in’ waar de bloeddruk, temp, pols, gewicht en van de kids de lengte gemeten werd, en gevraagd en op hun papier geschreven werd wat het belangrijkste probleem is waar ze mee kwamen. Vervolgens gingen ze door naar de oogarts, pediatrie, psychiater, algemeen arts, neuroloog, etc. Na onderzoek en voorschrijven van medicatie ging het papier naar de apotheek (koffers vol medicijnen vanuit USA) en de patiënt wachtte op z’n medicijnen bij de ‘integral health’ waar ze gezondheidsvoorlichting kregen en ook verteld werd over De Medicijnmeester die niet alleen het lichaam maar ook het hart gezond kan maken door Zijn Genade. Ik heb 3dagen bij de ‘integral health’ meegeholpen met medicijnen controleren en uitdelen (uitleggen waarom, wat, hoe, wanneer en hoe vaak te gebruiken) en ik heb ook voor het eerst in het Spaans voor een groep gesproken (voorlichting ter voorkoming van parasieten)! De andere 2dagen heb ik gelopen bij de ‘triage-in’ met de verpleegkundige handelingen/metingen, ook heb ik daar geleerd om ogen te meten en urinetests te doen / af te lezen, en ik sprak daar het beste Spaans (er liepen wel ook Peruaanse vertalers rond) maar daardoor werd ik ook vaak gevraagd om wat dingen te vertalen wat een leuke uitdaging was om er achter te komen wat de patiënt precies aangaf als probleem. Het was in twee woorden: moe maar voldaan! Je ziet er zoveel verschillende mensen; volwassenen, jongeren, bejaarden, kinderen en baby’s, mensen die alleen maar Quechua spreken, veel mensen met vage hoofd- en buikpijn klachten, maar ook serieuze problemen van Jodium gebrek, diabetes, verdenking op kanker, etc. We bidden dat deze mensen niet alleen hun medicijnen voor het lichaam meegekregen hebben, maar ook dat God het evangelie wat gestrooid is in hun harten ‘waar’ wil maken!

 

We hopen dat jullie in alles met ons mee willen danken en bidden!

Que Dios les Bendiga!

Yojan&Karina

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hola querida familia y amigos!

 

Here again a new message, it took a bit longer because of all the things where I was bussy with, but here than news and a lot of great pictures!

 

Some weeks ago they asked in church who wanted to sing in the coir for Christmas. What a weird idea that it’s almost end of the year yet, without cold weather, even more warm with sometimes rainfalls, but also the sun. Anyway, Yoghan and I are singing joyfully in Christmas coir and it’s really nice to study the 4voice songs! Just like we always do at home with my parents and brothers/sisters. December 5th we’ll have our first Christmas celebration in church and there will follow some others until Christmas. Now I’m mentioning December 5 my stomach is protesting that I didn’t see not even one bag of ‘spice nuts or speculaas cookies’ what we always eat in ‘sint Nicolas day’ :-s Even though the shops are starting to sell Christmas decorations and the Christmas man is walking around in Cusco, I’m wondering how many people really understand something of Christmas; our Lord Jesus who came to the earth to deliver us from sin just by Grace. We hope to share this Word extra in this days with the church to the community around us.

 

Some nice news is that the day after I upload my story last time, after lots of conversation and prayers, we bought a car! A kind of land rover idea (Nissan ’95, 4x4), it’s officially to my name so with that I bought my first car, in Peru! We’re using it for example to buy green grass for the horses at the market to transport to the Ranch, and also for the longer horse back riding tours where I every day with the ‘pick-up’ am driving to the night place with the chef, cooking stuff, tents, sleeping stuff, etc. But also when it’s raining and we normally on Sunday (because that’s market day) have to wait half an hour outside in the rain for transport to town, we now can take the car (with nice weather we’re going by bike!).

 

In the mid of October we’ve got a visit from the travel group of ‘beter-uit’ from Holland, it was a nice meeting at the Ranch and also we went with them to church in Cusco. And two weeks ago my Dutch friend Marijke Don from Bodegraven came to visit one week! Funny to speak a mix of Dutch, Spanish and English and to show her where and how we live, I went with her to Pisac (Inka ruins in the mountains), she went to Machupicchu, some trekking in the neighbourhood and Cusco. And Yoghan and his father had a Marina (horse + traditional dance show) what was really nice to see. And the Urubamba aniversary with Inkas and cellebrations.

Last month part of a glacier came down into a lake, the lake was flowing over and the mudd and water destroyed the streets and some lower parts of the houses in a higher town, but also in Urubamba our main street changed completely in a river.

 

The last month I did self study with a book for Medical Spanish, but I didn’t finish yet so I’ll go on until the end, but also by practising I’m learning a lot, it’s still going forward and I don’t have official lessons anymore with my language teacher. I made some exams and with that I’m in advanced level and the most important for now is that I’ll practise a lot to just be able to chat more easily. I’m quite feeling well with what I speak and follow until now, but it’s really not yet what I want it to be.

With the church we’re quite active, a soccer and volleyball championship and sometimes I’m trying to get a small group to play basketball. Because I’ve stopped with my lessons in Cusco and the last weeks I moved a lot between Cusco and the Ranch, now I’ve got a single room at the seminary (bible school of our church) in Urubamba where I’ll stay until finally our papers to marry will be ready, for which we’re praying a lot. I follow here some lessons, helping a bit, I’m often at the Ranch on the day where there is always something to do, I’m studying in the medical-spanish book, and I’ve still a lot to read and to do for the coming months.

 

We’ve also got some disappointments: 2weeks ago all our adult dogs died… first we thought of thieves who’re doing that before they come to robe, but probably it was a land owner who didn’t like many dogs on his land and therefore just put some meet with poison… I didn’t know that I got such an emotional connection with the dogs, but I and also Yoghan were quite upset for some time and it also cost quite a lot of money again to buy new dogs what we really do need. And also we started to close the Ranch with a wall, but that’s also going to cost the needed money. We just have puppy Jack who’s feeling a bit lonely now and we’re searching for new German Sheepers. Next thing is that my cellphone got stolen which I always had on a rope in my pocket, after I left a full mini-van I saw I didn’t have it anymore, we directly called and someone answered and told where he was, we run to that place, but no man in red jacket, than we couldn’t reach the phone for a half day and with the next connection the man told us that he’s in Urubamba and that he bought the phone from someone, we offered him money to please give it back, but after that we couldn’t get contact anymore so I blocked the sim cards and bought new ones (the Peruvian and Dutch one were inside) but I’ve the same numbers again(!) and in short time I’ve to buy a new cell too. So we’ve got to learn to live with disappointments, have patience, and live dependent on God; it’s not easy, but a process in which to learn a lot…

 

Last but not least: Last week I volunteered as nurse with a medical mission team from USA in Cusco! 2Days in a hospital, 2days in a church and 1day in a community centre which you’re seeing changed in 15min. in a hospital. The patients entered at the inscription table where they paid 5soles (2dollar) and got their paper, following they came at the ‘triage-in’ where the blood pression, temp, pulse, weight and from the kids the size was measured, and asked and written on their paper what was their main problem what they had. Following they went to the ophthalmologist, paediatric, psychiatrist, general doctor, neurologist, etc. After surgery and prescription of medicines the paper went to the pharmacy (suitcases full medicines from USA) and the patient went to wait at the ‘integral health’ where they got health prevention lessons and also they were told about The Doctor Who not only heals the body, but also the heart by His Grace. I worked 3days at the integral health to check medicines, to give out (explain why, what, how, when and how often to use) and I spoke for the first time in Spanish for a group (prevention of parasites)! The next 2days I worked in the ‘triage-in’ with nursing skills/measures, I learned there to measure eyes and do/read urine tests, and I spoke Spanish the best from all (there were also Peruvian translators) but therefore I was often asked to translate some things which was a nice experience to try to understand what the patients problem really was. I was tired, but happy after this week! You’re seeing so many different people; adults, youth, elderly, children and babies, people who just speak Quechua, a lot of people with head- and stomach pain, but also serious problems of lack of iodine, diabetics, probable cancer, etc. We pray that this people not only got his medicines for their physical problems, but also that God will make true the gospel that was put in their hearts!

 

We hope that you’ll thank and pray with us in everything!

Que Dios les Bendiga!

Yojan&Karina

 

Cusco, Church, Ranch

Posted by Yojan&Karina on October 10, 2010 at 5:11 PM Comments comments (1)

(English version see down)

 

Hola querida familia y amigos!

 

Taalstudie

Hier weer een maand update van mijn/onze belevenissen in Peru. Inmiddels heb ik in totaal nu alweer 3maanden taalstudie achter de rug, 1maand in NL en 2maanden in Peru en we hebben alle grammatica behandeld en ik hoewel ik nog over elke zin moet nadenken wat betreft grammatica en het er nog heel erg hakkelend en beperkt uitkomt, heb ik toch het idee dat ik vrijwel alles wat ik wil zeggen duidelijk kan maken! Ik kan mijn lerares die eigenlijk alleen Spaans spreekt prima volgen, maar helaas spreken de meeste mensen nog veel te snel en onduidelijk voor mijn bevattingsvermogen, hoewel ik de 1 op 1 gesprekken en ook de zondagse preek wel aardig kan volgen. Nu we de grammatica 1keer helemaal hebben doorgenomen met uitleg en oefeningen ga ik nu voor ongeveer een ruime maand studeren met een boek Medisch Spaans voor beginners waar alle grammatica herhaald wordt maar nu met woordenschat en oefeningen voor in de medische wereld wat voor mij uiteraard erg leuk en bruikbaar is! Verder ben ik begonnen in een Spaans kinderboek en lees ik elke avond hardop met Yoghan uit de Spaanse Bijbel.

 

Ranch

Op de Ranch gaat alles goed, Yoghan en ik doen veel dingen samen. Regelmatig doen we samen de paarden of ander werk op de Ranch zoals schuren, verven, opruimen/schoonmaken, maar ook een wasje draaien en buiten hangen en af en toe koken we samen en gaan we samen naar de toeristen organisaties of hotels om onze Ranch en tours te promoten in Cusco en Urubamba. Ook zijn we aan het kijken of het mogelijk is om komende zomer een christelijke vakantie/oriëntatiereis naar Peru te organiseren. Het toerisme is deze zomer niet heel erg veel geweest, maar wel genoeg om van rond te komen. De meerdaagse tours zijn in opkomst en dat is goed voor ons. Ik geniet hier elke dag van het weer met een heerlijke temperatuur en een zonnetje al heeft het de afgelopen weken ook af en toe geregend en over een aantal maanden zullen de gele berghellingen weer groen zijn. Het is heerlijk om lekker buiten op de Ranch aan het werk te zijn in de weekenden. Onze Duitse Herder, Wayra, heeft nu nog 1puppie, Jack, (de anderen zijn verkocht) en het is superleuk om hem te zien spelen met z’n moeder of zelf met hem te spelen. De Labrador, Sombra, heeft vorige week 6puppies gekregen! Superklein en schattig, we weten alleen nog niet wat we met ze aan moeten en denk dat we ze ook maar moeten verkopen.

 

Verkiezingen

De afgelopen maand was een grote drukte door heel het land vanwege de verkiezingen op 3october. Overal spandoeken, posters, protesten, optochten met wagens en luidsprekers etc. Hoewel nog veel mensen hier analfabeet zijn is het een verplichting voor elke burger om te gaan stemmen. Veel partijen maken gebruik van de arme en onderontwikkelde bevolking om hun stemmen te halen door bijvoorbeeld kleding of spullen uit te delen onder voorbehoud dat ze op hen zullen stemmen met de belofte dat ze ook na de verkiezingen hen zullen helpen… Veel politici zijn corrupt, Yoghan legde me uit dat hoe ‘goed’ ze ook waren, als ze eenmaal in de politiek zitten is de verleiding te groot om nee te zeggen tegen het zetten van een handtekening in ruil voor groot geld. Maar als de politie er achter komt gaan ze wel direct de gevangenis in en worden deze praktijken absoluut niet door de vingers gezien. Soms voelt het frustrerend ‘hoe kun je de mentaliteit van een land echt veranderen?!’ Voor veel goed opgeleide burgers is het dan ook een frustratie, dit begreep ik ook heel duidelijk van bijvoorbeeld mijn taallerares die aangaf dat Peru zoveel zou kunnen bereiken met export en toerisme als de politici maar echt voor het land zouden gaan…!

 

Kerkelijke gemeente

Eind september was de ‘verjaardag’ van onze gemeente die nu al 23jaar bestaat in Urubamba. Het is een zustergemeente van een baptisten gemeente in Amerika opgericht door de Baptist Mid Missions (zending). De zendeling die er nu is woont al 18jaar met zijn gezin in Peru en runt nu het seminarium (Bijbelschool) en een Boliviaanse pastor met zijn gezin is nu de pastor van de gemeente. Regelmatig komen er voor een aantal maanden vrijwilligers of zendelingen uit Amerika helpen/lesgeven op het seminarium of met de andere taken (zondagschool etc.) in de gemeente. De gemeente zelf bestaat uit ongeveer 100personen: 30 Quechua sprekers, 40 Spaans en 30kinderen. Elke ochtend is er van 10 tot 11 een Quechua en Spaanse dienst, jonge vrouwen bijeenkomst en zondagschool. Dit uur worden er bijv. behandeld: sektes en andere godsdiensten, Bijbelkennis/tekst leren, catechese, etc. Na een korte pauze beginnen we dan met de hele gemeente, we zingen liederen en hymns met piano en gitaar, de verschillende groepen zeggen hun geleerde Bijbeltekst op en na het gebed gaan de kinderen weer naar de ‘zondagschool’ en hebben we met de anderen een preek, meestal een aantal zondagen achter elkaar uit hetzelfde Bijbelboek. Na de dienst (ong.half1) eten we met elkaar en ’s avonds om 6uur is er weer dienst maar dit is vaak verschillend: de ene keer een aantal zondagen een soort ‘huwelijkscursus’, de andere keer een christelijke film of foto’s van bijv. het evangelisatie team op een tocht naar de jungle. Verder is er nog de donderdag avond dienst (Bijbelonderwijs) en voor de jeugd een zaterdagavond bijeenkomst. De gemeente is actief met een evangelisatie team die regelmatig de bergdorpen bezoekt of een jungle trip heeft.

 

Een paar weken geleden hadden we een doopdienst met 2jonge mannen en een oudere vrouw, erg mooi, in een dorp op een half uur rijden hier vandaan, in een bronwaterbad en bij de onderdompeling na hun geloofsbelijdenis werd gewezen op het sterven aan de zonden en het opgewekt zijn in een nieuw leven met Christus. Na de doopdienst hebben we met de gemeente op een grasveld gegeten en een aantal balspellen gedaan.

De verjaardag van de kerk hebben we echt gevierd; de director van de Baptist Mid Missions met zijn vrouw waren aanwezig en donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag hingen we aan zijn lippen om de boodschap uit Filipenzen te horen en het raakte Yoghan en mij diep. Ook riep hij ons op om actief lid te zijn in de gemeente, en Christus te dienen elke dag. Er werd gezongen en Bijbel sketches gedaan door de kinderen en volwassenen (zoals bij ons met kinderkerstfeest) en een ‘verjaardagstaart’ aangeboden aan de pastors/zendelingen van de Baptistengemeenten. Erg leuk en mooi.

 

Het is vandaag de dag van de verkiezingen en dus verboden om bijeenkomsten te hebben met meerdere mensen, vandaar zijn alle restaurants, maar ook de kerken (het is vandaag zondag) gesloten helaas… Maar Yoghan en ik hebben samen Bijbelstudie gedaan en met de gitaar gezongen bij de voor het eerst brandende houtkachel!

 

Heel veel liefs en groetjes en ik kijk uit naar jullie reacties!

Yoghan & Karina

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hola querida familia y amigos!

 

Language school

Here is the next month update about our stories and experiences in Peru. Now I finished in total 3months of language study, 1month in Holland and 2months in Peru and we finished all the grammar and even though I still have to think about the grammar in every sentence and speaking very limited, I do have the feeling that I can express almost every thing that I want! I can understand my teacher (who just speaks Spanish) really well, but pitifully most of the people still speak too fast and un clear to understand, but the 1 to 1 conversations and also the Sunday service, I can follow quite well. Now we did the grammar once with explanation and exercises, I’m going to study for approximately one month with a book for Medical Spanish for beginners where they repeat all the grammar but now with medical vocabulary, which is really interesting and helpful for me! I also started to read a Spanish book for child’s and every evening I’m reading with Yoghan from the Spanish Bible.

 

Ranch

At the Ranch everything is going well, Yoghan and I are doing a lot of things together. Regularly we are doing together the horses or other work at the Ranch like painting, cleaning/messing up, washing and hanging the wash, sometimes we’re cooking together or we are going to tourist organisations or hotels to promote our Ranch and tours in Cusco and Urubamba. Also we are seeing to organize the coming summer a Christian holiday/orientation journey to Peru. This summer the tourism wasn’t really much, but enough to live from. The more day tours are coming more and that’s good for us. I’m enjoying every day the weather with the nice temperature and sun, but the last weeks it also rained now and than and in a few months the yellow mountains will be green again. Our German Sheeper, Wayra, still has one puppy, Jack, (the others are sold) and it’s great to see him playing with his mum or to play with him. The Labrador, Sombra, got last week 6puppies! Really small and sweet, just we don’t know yet what to do with them so I think we’ll sell.

 

Elections

Last month was really busy in all the country because of the elections at October 3. Everywhere posters, flyers, protests and events with cars and sound boxes etc. Even though many people are still analphabetic it’s an obligatory for each habitant of Peru to go to vote. Many parties are trying to use the poor and undeveloped habitants to get their votes by for example handing out cloths or materials with the idea that they’ll vote for them and the promise that in the future they’ll help them more… Many politics are corrupt, Yoghan explained me that how ‘good’ they were, when they’re finally in the politic the temptation is too big to say ‘no’ to sign a paper in change for much money. But if the police discover they’re directly put to prison and this kind of things are absolutely not accepted. Sometimes it feels frustrated ‘how is it possible to really change the mentality from a country?!’ For many good educated habitants it’s a frustration too, I understood this really clear from for example my language teacher who told that Peru could gain so much with export and tourism if the politics just would really go for the country…!

 

Local church

The end of September was the ‘birthday’ of our church that exist yet for 23years in Urubamba. It’s a sister congregation from a Baptist church in America which is raised by Baptist Mid Missions. The missionary lives for 18 years yet with his family in Peru and is in charge with the seminary (Bible school) and a Bolivian pastor with his family is now the pastor of the church. Regularly there are coming volunteers or missionaries for some months from America to teach or help at the seminary or other tasks (Sunday school etc.) in the church. The church has approximately 100members: 30 Quechua speakers, 40 Spanish speakers and 30 children. Ever morning 10-11 we have a Quechua and Spanish service, a young women meeting and Sunday school. This hour they speak for example about: sects and other religions, Bible knowledge / verse memorizing, catechism, etc. After a short break we begin with all the members, we sing songs and hymns with piano and guitar, de different groups share their memorized Bible verse and after the prayer the kids go again to the ‘Sunday school’ and with all the others we have a sermon, most times some following Sundays from the same Bible book. After the service (approx. 12:30) we eat al together and at night at 6 there is again a service but a bit different always: sometimes a kind of ‘marriage course’, other times a Christian film of photos for example about the evangelisation team in a mission to the jungle. Then there is a Thursday night sermon (Bible education) and for the youth a Saturday night meeting. The church is active with an evangelisation team which visit regularly the mountain villages or a trek to the jungle.

 

Some weeks ago we had a Baptism service with 2 young man and an older lady, really nice, in a town half an hour from Urubamba, in a spring water pool and with the baptizing in the water after the confession of faith the pastor spoke about the dying of the sin and the resurrection in a new life with Christ. After the service we had a picnic with the church members and we played some ball games.

We really celebrated the birthday of the church; the director of the Baptist Mid Missions with his wife were here and Thursday, Friday, Saturday and Sunday we were in the church longing to hear his message from the letter to the Philippians and it really touched Yoghan and me deeply. He also told us to be active members of the church and to serve Christ every day. There were small choirs and Biblical sketches done by the kids and adults (like in our case with the Christmas celebration for the kids) and they gave a ‘birthday cake’ to the pastors/missionaries from the Baptist churches. Really nice and beautiful experience.

 

Today is the day of the elections and so forbidden to have meetings with more people, that’s why the restaurants, but also the churches (today is Sunday) are pitifully closed… But Yoghan and I did together a Bible study and sang with the guitar close to the for the first time burning wood stove!

 

Much love and greetings and I’m looking forward to your reactions!

Yoghan & Karina

Language study Cusco!

Posted by Yojan&Karina on August 30, 2010 at 3:28 PM Comments comments (1)

(English version see below in this version)

 

Ha lieve fam en vrienden!

 

Niet te geloven, de tijd vliegt voorbij, deze dinsdag ben ik hier al 4weken! Het feit dat het voelt alsof de tijd vliegt geeft wel aan dat ik het hier goed naar m’n zin heb.

De tien weken in Nederland zijn ook omgevlogen. Ik heb genoten van de zomertijd, ik heb nog aardig wat gewerkt, maar ook goed de tijd genomen om (bijna) alle vrienden nog een keer echt te spreken voor ik weg zou gaan. Dat was echt heel leuk en goed! En ook ben ik nog veel met m’n lieve ouders, broers, zussen en hun kids geweest en gepraat. Het was echt een goede tijd en fam en vrienden: ik heb echt van jullie genoten, I won’t forget you! Ik ben ook 1,5week in Duitsland geweest, een paar dagen bij een vriendin en de rest bij Yoghans zus (getrouwd met een Duitser) die daar nu is met haar dochtertje, was leuk en goed om bij hen te zijn. Afscheid nemen in Nederland van de zoveel mensen die me zo lief zijn was niet makkelijk, ook niet omdat we nog niet weten over hoeveel maanden Yoghan en ik in Peru kunnen trouwen en voor een ‘tweede trouwdag’ terug naar Nederland komen. Ook heb ik me uitgeschreven uit Nederland en ben echt naar Peru verhuisd nu...

 

Na een goede vlucht op 3Augustus werd ik in Lima door Yoghan onthaald met een supergroot boeket bloemen. Na een beetje te hebben rondgekeken in de 9miljoenen stad, namen we de nachtbus naar Cusco. 20uur in de bus was nog best relaxt want we hadden een 1e klas plaats met brede stoelen waar je languit in kon liggen al heb ik niet veel geslapen en wel veel gepraat ;-)

Vanuit Cusco direct met een busje naar Urubamba waar zo’n 3000mensen wonen. Het was bijzonder ‘mijn nieuwe toekomstige woonplaats’ te zien liggen in de vallei. Op de Ranch werden we begroet door Yoghans ouders die blij waren me weer te zien. Het was de verjaardag van Yoghans vader en een speciale dag vanwege mijn terugkomst en dus aten we Cavia…! Dezelfde avond (donderdag) nog was er een dienst in de kerk waar we heen gingen en ook in de kerk waren ze enthousiast mij weer te zien (ook mijn vriendin Rachel uit USA) en werd ik warm onthaald. De eerste dagen, vrijdag en zaterdag, op de Ranch waren druk met uitpakken, bewonderen van hoe Yoghan de keuken had afgemaakt(!) en een paar tours met de paarden. Die zaterdag ben ik alleen met de pony op pad geweest; het zoontje van de pastor was jarig en hij wilde een ‘cowboy-verjaardag’, dus alle vriendjes en vriendinnetjes hebben op de pony gereden terwijl ik begeleidde. Zondag was ook echt fijn weer in de gemeente te zijn, we lunchen nu ook elke zondag met de gemeenteleden, wat ook door hen wordt klaargemaakt, en is erg leuk voor de contacten.

En ander leuk news, we hebben 3puppies van de duitse herder!! Net geboren toen ik aankwam en in 4weken tijd al zo hard gegroeid, maar echt fantastisch leuk!

 

Het weer is lekker, op de dag lekker warm, ‘s middags behoorlijk windering deze maand en de nachten erg koud deze tijd van het jaar.

De weekenden ben ik op de Ranch en meestal zijn we vrijdag en zaterdag druk met de paarden, tours en andere dingen die te doen zijn op de Ranch. Een zaterdag toen Yoghan een tour had kwam er ‘s middags een Nederlands gezin om paard te rijden. Yoghans vader reed voorop en omdat ze erg jonge kinderen hadden liep ik naast het paard van het jongste kind het hele eind omhoog naar de viskwekerij en ondertussen in het Nederlands uitleggend over alle dingen (Inka ruines) waar we langs kwamen. Leuke nieuwe job! ;-) En ’s zondags hebben we dan een rustige dag, 2x naar de kerk en ’s middags nog even lezen, gitaar spelen, wandelen of een dutje.

Door de weeks ben ik in Cusco want ik ben begonnen aan het meest belangrijke voor nu: Taalstudie Spaans! Ik verblijf bij Yoghans moeder in haar huisje in Cusco en ’t is erg gezellig met haar en ik moet wel Spaans praten op elk moment van de dag… Samen met haar ben ik naar een optreden geweest van organisaties met weeskinderen in de regio Cusco die allemaal in traditionele kleding een traditionle dans uitvoerden, was erg leuk! Yoghan heeft me de eerste dagen alles uitgelegd hoe ik vanuit huis naar school moet 10min. met een busje, hoe ik een taxi kan nemen, waar ik wat dingen kan kopen etc. en we hebben ook lekker samen gewinkeld; wat nieuwe kleding voor mij vanwege de kleren die nog in Lima bij de douane liggen en te duur zijn om op te halen, wat spullen voor de Ranch en nieuwe pannen voor de keuken (Yoghan’s vader woont&kookt nu echt in zijn eigen gedeelte van de Ranch). Na 1,5week voelde ik me helemaal op m’n gemak in Cusco; ik kan alleen met de busjes of taxi’s door de stad van 3miljoen mensen, ik kan winkelen waar ik wil, ik weet nu zelfs lopend door tig straten school en huis te vinden en was helemaal trots toen ik alleen een pakketje naar Nederland op het postkantoor had verstuurd. Elke ochtend, 5dagen per week, heb ik 2uur privé Spaanse les. M’n lerares, Erica, is erg aardig en ze geeft ook echt goed les. Ze ziet welke dingen ik al weet en speelt in op de dingen die ik nog lastig vind of niet weet. We praten (met directe correctie), we behandelen de grammatica, lezen korte teksten en iedere les bekijken we wat voor huiswerk ik kan doen en meestal heb ik voor de halve- of soms zelfs hele middag genoeg, en dat wil ik ook, want ik heb nu een supergrote wil om de taal echt te leren! Soms denk ik dat het al aardig gaat, maar op andere momenten bak ik er nog helemaal niks van, maar het komt! Ik heb thuis 1maand zelfstudie gedaan en eind deze week zit er alweer een maand taalstudie hier in Cusco op, en ik hoop zeker nog een aantal maanden verder te gaan.

 

Als je aan ons denkt in het gebed, bidt dan voor onze plannen en toekomst, en ook voor het werk op de Ranch en mijn taalstudie. Bedankt!

 

Er staan weer een aantal foto’s op onze website picasaweb.google.nl/yojankarina of klik gewoon op ‘foto’s’ in deze website en je wordt hiernaar doorgelinkt.

 

Tot mails of skypes!

Adios!

Karina

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hi dear fam and friends!

 

Unbelievable, the time is flying, this Tuesday I’m here already for 4weeks! The fact that it feels like the time is flying shows that indeed I’m really enjoying my time here.

The ten weeks in Holland also flew by. I enjoyed the summer time, I worked quite a lot of time, but also I took well the time to (almost) meet all my friends to really speak once more before to leave. That was really nice and good! And also I spend a lot of time yet with my beloved parents, brothers, sisters and their kids. It was really a good time, and fam and friends: I really enjoyed you, I won’t forget you! Also I’ve been for 1,5week in Germany, a few days with a friend and the rest with Yoghans sister (married to a German) who is actually there with her daughter, was really nice and good to be with them too. To say goodbye in Holland to so many people who I love so much was not easy, also not because we don’t know yet in how many months Yoghan and I can marry in Peru and to come back to Holland for a ‘second marriage day’. I also described myself from the Netherlands and really moved now to Peru...

 

After a good flight at August 3 I was in Lima welcomed by Yoghan with an enormous bouquet of flowers. After spending a bit of time in the 9miljone city, we took the night bus to Cusco. 20hours by bus was quite relax because we had a first class seat with wide chairs were was possible to lay down although I didn’t sleep much and talked a lot ;-)

From Cusco directly with a mini van to Urubamba which has approx. 3000inhabitants. It was special to see ‘my new future village to live’ down there in the valley. At the Ranch we were welcomed by Yoghans parents who were glad to see me again. It was the birthday of Yoghans father and a special day because of my arrival, so we ate Guinea Pig…! The same evening (Thursday) there was a church service what we joined and also in church they were enthusiastic to see me again (also my friend Rachel from USA) and I got a warm welcome. The first days, Friday and Saturday, at the Ranch were quite busy with unpacking, being amazed how nice Yoghan had finished the kitchen(!) and a few tours with the horses. That Saturday I went alone with the pony; the little son of the pastor had his birthday and he wanted a ‘cowboy-celebration’, so all his little friends rode the pony while I was guiding them. Sunday also was really nice to be in the church again, now we lunch every Sunday with the members, which is also prepared by them, and is really nice for the contacts.

And other nice news, we have 3puppies from the german sheeper, just born when I arrived and they grew up so much yet in just 4weeks, but it´s fantastic, so nice!

 

The weather is really nice, on the day quite warm, the afternoons quite windy this month and the nights are very cold this time of the year.

The weekends I spend at the Ranch and normally Fridays and Saturdays busy with the horses, tours and other things to do at the Ranch. A Saturday when Yoghan had a tour came in the afternoon a Dutch family to ride. Yoghans father was guiding at the front and because they had really young children, I was walking beside the horse of the youngest one the whole way up to the fishfarm meanwhile explaining in Dutch about the cases to see (Inka ruines). Nice new job! ;-) And following Sundays we have a quiet day, twice to church and in the afternoon a bit of reading, playing guitar, walk or a little sleep.

During the week I am in Cusco because I started the most important for now: Language study Spanish! I stay with Yoghans mum in her house in Cusco and it’s nice spending time with her and I have to speak Spanish every moment of the day… I went with her to a festival where organisations with orphan kids they all danced traditional dances with the according cloths, was really nice! Yoghan explained me the first days how to go from the house to school 10min. with a mini van, how to take a taxi, where to buy some things etc. and also we did some nice shopping together; some new cloths for me because of the cloths that are in Lima at the Duane yet and are too expensive to pick up, some things for the Ranch and new pans for the kitchen (Yoghans father lives&cooks now really in his own part of the Ranch). After 1,5week I really felt comfortable in Cusco; I can go alone in the mini vans or taxis through the city of 3miljones habitants, I can do my shopping, I can even find home and school walking along many streets and I was almost proud when I managed to send a package to Holland at the post office . Every morning, 5days a week, I have 2hours private Spanish lessons. My teacher, Erica, is really nice and she teaches really well too. She sees which things I know yet and works with the things that I find difficult or don’t know yet. We talk (with direct correction), we do a lot of grammar, reading texts and every lesson we see what kind of homework I can do, and most of the times I have enough for the half- or whole afternoon, and I want that, because now I have a big reason to really learn this language! Sometimes I think it’s going quite well yet, but in other moments I don’t make anything of it, but it’s coming! I did one month self-study at home and the end of this week I already finished one month language study here in Cusco, and I expect to go on for at least some months more.

 

When you’re thinking in us in your prayer, please than pray for our plans and future, and also for the work at the Ranch and my language study. Thanks!

 

There are some new pictures again on our website picasaweb.google.nl/yojankarina or just click on ‘foto’s’ on this website and you’ll be linked through.

 

See you on skype or by email!

Adios!

Karina

Last days Peru & back in NL

Posted by Yojan&Karina on May 29, 2010 at 10:23 AM Comments comments (0)

Hola lieve fam en vrienden,

 

 

Weer terug op Hollandse bodem heb ik ook weer tijd om een berichtje te schrijven over mijn laatste weekjes in Peru.

Na alle verjaar/feestdagen moest Yohan weer echt aan de slag met de paarden; trainen, verzorgen, tours etc. en al het andere werk wat er moet gebeuren op een Ranch met 20paarden, 3kippen+3hanen, 2katten, 3honden en een blauwe buizert; wat een huishouden ;-) We hebben alle dingen zoveel mogelijk samen proberen te doen, (mijn poging tot koken heeft nog niet veel opgeleverd), en ook zijn ouders hielpen met alles mee, maar het was hoe dan ook goed voor onze samenwerking en elke dag meer van en over elkaar leren.

De laatste week hadden we toch ook nog vollop tijd om de slaap en woonkamer boven te witten en gelen, en na het verfwerk ook alles op te ruimen, dozen uit te pakken en alles leuk in te richten (zie foto's!) Het is nu echt 'ons stekkie' geworden, erg leuk! Ik ben opgelucht dat we het nog zover klaar kregen voordat ik weg zou gaan, zodat ik me straks in Augustus echt op de taalstudie in Cuzco kan gaan richten wat ik voor minimaal 1a2 maanden fulltime wil gaan doen.

 

 

Terwijl Yohan met toeristen een dagtour had naar Morray (Inka terasses) ben ik met Rachel en Christina (iemand die op het seminarium helpt voor een tijdje) per auto naar Salinas gegaan en de zoutvlakken eens goed bekeken. Het zoute water komt uit de bergen en wordt opgevangen, gedroogd en gewonnen dmv terassen. Op de terugweg heb ik nog 'verpleegd' want we moesten zuurstof geven aan een van de meiden die niet goed werd, maar wat goed afliep. Maar Yohan in Morray verassen met lunchtijd ging niet meer helaas.

 

 

Yohan en ik zijn betrokken in de fijne kerkelijke gemeente. De eerste week van Juni houden ze een evangelisatie actie in de omgeving waarvoor we ook jullie gebed vragen! Yohan is gevraagd om met z'n gitaar mee te doen met de muziek en speelt nu regelmatig ook op zondag in de dienst mee. Zelf heb ik nu via Rachel een mooie ingang om straks als ik echt in Peru woon en tot de gemeente behoor ook mee te doen in het evangelisatieteam van de gemeente die regelmatig een paar dagen of zelfs wel weken de bergen of jungle in gaan. Dit lijkt me geweldig mooi (zeker als ik de taal beter spreek) om mee te gaan en zowel te helpen Gods Woord uitdragen als op verpleegkundig gebied iets te doen. Yohan is pas gevraagd om in het team te komen van de 'Gideons' (Internationale org. Bijbelverspreiding) waarvan een van de gemeenteleden de Peruaanse campement/groep aanstuurt. Zo zijn we samen biddend bezig met de weg die God voor ons samen voorheeft voor de toekomst. We zien dat Hij ons leidt, soms ook juist in 'kleine' onverwachte dingen die toch veel verandering met zich mee kunnen brengen.

Pas zagen we in Cuzco een meisje in haar eigen winkeltje uit de Bijbel lezen, dat is echt bijzonder hier, want de katholieken hebben meestal geen Bijbel en lezen er zeker niet zelf uit.

 

 

Ik hoop nu tot ongeveer begin Augustus in NL te zijn om te werken en te socializen met fam en vrienden, iedereen echt nog een keer te spreken voordat ik echt lang wegga. En alle laatste dingen voor de officiële papieren te regelen. We doen het uiteindelijk gewoon rustig aan en we hopen op het najaar..! Het was voor mij heel goed om tussendoor deze 5weken in Peru te zijn om me nog beter voor te kunnen bereiden om daar echt te gaan wonen.

 

 

Het volgende bericht kunnen jullie over ongeveer 2maanden weer verwachten (Aug.)

 

 

Hasta pronto, abrazos y bendiciones!

Tot gauw, omhelzing en zegen!

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Hola dear fam and friends,

 

Back on Dutch soil again I also have time to write something about my last weeks in Peru.

After all birthday/feast parties Yohan really had to work again with the horses; train, care, tours, etc. and all the other work that has to be done on a Ranch with 20horses, 3chickens+3rosters, 2cats, 3dogs and a blue eagle; what a household ;-) We tried the most to do all the things together, (my trying to cook didn’t work out really well yet), and his parents also helped with all the things, but however it was a good time for our teamwork and learning every day more from and about each other.

The last week we finally still had enough time to paint our bed- and living room upstairs, to clean up, unpack boxes and give everything a nice place (see pictures!) Now it’s really become ‘our place’, really nice! I’m very happy that we could still come that far before I would leave, so that when I’ll come back in August I can really focus on the language study in Cuzco what I’m planning to do for at least 1 or 2 months fulltime.

 

While Yohan with the tourists went for a day tour to Moray (Inka terraces), I went with Rachel and Christina (who also helps for some time at the seminary) by car to Salinas and finally we saw the salt terraces really well. The salt water comes from the mountains and is hold, dried and collected in the terraces. On the way back I did some nurse skills, because we had to give oxygen to one of the girls who didn’t get well, but luckily the end was fine. But to surprise Yohan at lunchtime in Morray was pitiful not possible anymore.

 

Yohan and me are involved in the nice Christian church. The first week of June they’ll have an evangelization event in the neighborhood wherefore we’d ask your prayers! Yohan is asked to join the music team with his guitar and he’s also joining regularly the music team on Sundays in church. Myself I have a good entrance via Rachel – for when I’ll live in Peru and will be really part of the church – to join the evangelism team from the church which is going regularly some days or even weeks into the mountains or jungles. This seems to me amazingly (especially when I’ll speak better the language) to join them to share Gods Words and also help in the nursing area. Yohan is just asked to join the team of the ‘Gideons’ (international org. Bible outreach) from which one of the church members is leading the Peruvian campement/group. So we are together praying going on with the way that God has in mind for us together for the future. We see that He’s guiding us, sometimes also in the ‘small’ unexpected things, but which still can bring a big change.

Some time ago in Cuzco we saw a girl in her own little shop reading the Bible, that’s really special here, because the Catholics mostly don’t have a Bible and don’t read it even.

 

Since now until approx. beginning of August I hope to be in NL to work and socialize with fam and friends, and speak once more everyone really before I’m going a away for long time really. And organize the last things for the official papers. Finally we’re actually doing it just relaxed and we hope in the Autumn..! For me it was really good to be this 5weeks in Peru to make myself more ready to really go to live there.

 

The next update you can expect in approx. 2months (Aug.)

 

Hasta pronto, abrazos y bendiciones!

See you soon, hugs and blessings!

 

Rebuild Ranch adventures

Posted by Yojan&Karina on May 12, 2010 at 8:34 PM Comments comments (9)

Hola lieve fam en vrienden!

 

Hehe, eindelijk tijd om m’n belevenissen van de laatste 3weken te vertellen.

Ruim 3weken geleden was half Europa gehuld in een aswolk en ook wij (Andre die 2weken zou komen helpen in Peru, en ik) zaten in spanning wat we moesten doen omdat ook onze vlucht ‘in de wolken viel’. Een dapper besluit genomen (mede omdat Andre alleen maar die 2weken kon): we zijn met 2vrienden, totaal met 4man, naar Madrid gereden met Andre’s auto! Een reis van maandag avond t/m dinsdag avond, 20uur aan een stuk vlogen de Nederlandse, Belgische, Franse en Spaanse landschappen aan ons voorbij. En ruim op tijd haalden we onze aansluiting; het vliegtuig in Madrid om naar Lima en Cusco te gaan.

Andre vloog voor de 1e keer in z’n leven, dus dat was ook nog leuk voor mij. Na een rustige vlucht waarbij we 2 gitaarhoezen vol met andere spullen bij ons hadden, 2grote pakken met een houten fotolijst die broer Rudi gemaakt had, bij moesten betalen voor een extra koffer, en een gecancelde vlucht naar Cusco kwamen we dan toch woensdag 21April aan in Cusco.

Yoghans moeder haalde ons op met een warm welkom met bloemen en Peruaanse tasjes. We bleven die dag bij haar en verkenden Cusco want Yoghan zou pas snachts eindelijk uit Lima terugkomen… De volgende dag een uurlange afdaling per auto door de bergen naar Urubamba; zo bijzonder, eindelijk dan echt terug in Peru, in Urubamba, de plaats waar ik zo van was gaan houden en waar ik 1,5jaar geleden nog zo onzeker over de toekomst vandaan ging. Ik ben terug, en voor vast!

Heerlijk om Yoghan weer te ontmoeten op de Ranch. Pa en Yoghan speelden voor ons op de gitaar en Ma en Yoghan zongen samen wat erg leuk was om te zien. Alle meubels en spullen uit de container zijn we gelijk naar boven gaan verslepen, wat kasten in elkaar gezet en savonds ook de trap vanuit de slaapkamer nog weggesloopt. De volgende dagen was het flink aanpakken geslagen: allereerst de dagelijkse dingen op de Ranch als eten geven en verzorgen van de paarden, honden&pups, katten, kippen en buizerd. Een volledige dag per paard met Yoghan, Andre, 2 toeristen en ik naar Maras&Moray een Inka terrassen complex. Rondkijken in Urubamba dorp waar zoals gewoonlijk de dorps/berg bewoners in hun gekleurde kleding en de vrouwtjes met hoge hoeden rondlopen, inkopen op de markt en inkopen in Cusco voor al het werk wat we op de Ranch zouden gaan doen. En vervolgens zijn we aan het verbouwen geslagen: het trapgat gedicht, de keuken ontruimt, schoongemaakt, gestuukt en geverfd. Kasten neergezet en de oude keukenkastjes van m’n zus/zwager opgehangen(!) Andre en Yoghan hebben een aanrecht gemaakt, waar nu alleen nog ceramiek op moet. De (hand)boor, cirkelzaag en schroeven uit NL kwamen goed van pas! Een gootsteen, wasmachine, koelkast en fornuis gekocht waarbij we gratis 2magnetronnen en een blender kregen! Andre heeft de pijpen van gootsteen en wasmachine aangesloten. De keuken is bijna af en is super geworden. Ik heb m’n eerste wassen gedraaid en lekker buiten opgehangen. De badkamer hebben we schoongemaakt en geverfd en Yoghan heeft daar plankjes opgehangen zodat dat nu helemaal klaar is. In de slaap- en woonkamer is nog een zooi, de dozen nog onuitgepakt omdat de plafonds en muren nog geverfd moeten worden. De zware gietijzeren kachel gaan we toch maar beneden zetten, is nog niet aangesloten, maar hebben we al wel gezellig een keer buiten gestookt! De warme zon overdag (26graden) warmt het huis op en de warmte blijft savonds boven, maar omdat de nachten erg koud zijn (9graden) is het vooral savonds beneden koud.

Ik vind het heerlijk op de Ranch rond te lopen, snachts de prachtige sterrenhemel te zien en overdag de zonnige bergen om ons heen met het geluid van de dieren op de Ranch. Andre heeft het geweldig naar z’n zin gehad ondanks dat op ‘de zwarte markt’ z’n camera gejat is maar door snel handelen van omstanders en Yoghan binnen 5min weer terug had, en ze een keer bij kaarslicht moesten werken door stroomuitval. We zijn nog een halve dag per paard naar de viskwekerij geweest, in de ‘natural hot springs zwembad’ gezeten, en Andre’s laatste dag hier zijn we naar Machupicchu geweest wat ook geweldig was, en voor mij: het blijft mooi! Andre is in deze 2weken een hechte vriend geworden van Yoghan en mij en ook Yoghans ouders die elke dag meehielpen op de Ranch genoten van de gezelligheid met z’n allen.

Ik probeer mee te helpen op de Ranch, maar met de paarden moet ik nog veel leren en daar moeten Yoghan en ik gewoon een keer rustig de tijd voor nemen. En voor de taal… phhff… ik had hard geleerd in Nl, maar hier bak ik er voor m’n gevoel nog niks van; ze praten zoooo snel.

 

Elke zondag gaan we naar een kleine, lokale Baptistengemeente waar Yoghan met Pasen echt lid van is geworden en waar ik over een aantal maanden naar over hoop te gaan. Het was bijzonder om weer terug te zijn in deze fijne, warme gemeente. Vorige week maakte ik hier voor het eerst avondmaal mee, wat een bijzondere en heilige viering was. Nu degene die piano speelt in Amerika is, worden nu de Spaanse Hymns met gitaar begeleid. De ochtend dienst duurt ruim 2,5uur waarin verschillende ouderlingen spreken, de Bijbel opengaat, de pastor spreekt, de kinderen iets doen, de doordeweeks geleerde Bijbelteksten worden opgezegd en veel wordt gezongen. Een grote tegenstelling is het ‘Cruz Velacui’ wat deze week in heel Peru gevierd wordt: tijdens dit kruisfeest worden de kruisen van de bergen gehaald en met veel ‘rooms gemixt met heidens ritueel’ naar het dorp gebracht waar de mensen rond het kruis feesten, dansen en vooral veel drinken en ook veel ontucht plaats vind. Het gaat ons aan het hart dat dit juist rond het kruis gebeurt. We bidden ervoor, en we vragen jullie gebed voor dit land, voor dit volk, waar zoveel roomse dwalingen en nog zoveel angsten zijn voor duistere geesten in het Andesgebergte, maar ook in de Amazone en de kustgebieden. Ook bidden we voor het tot geloof komen van Yoghans vader waar Yoghan sinds een aantal maanden na elke maaltijd voor hem uit de Bijbel leest, en mijn gastgezin van 1,5jaar terug waar we goede vrienden mee zijn.

 

Wij hebben trouwens wel ook feestdagen gevierd deze weken: Koninginnedag met vlag en wimpel die nog steeds dag en nacht op de Ranch hangen! En Yoghan’s moeder en mijn (Karina’s) verjaardag en Moederdag op 7,8 en 9 Mei! Moeders verjaardag vierden we savonds met Pa, Ma, Yoghan en ik; met een groot stuk taart, stroopwafels en natuurlijk zingen bij de gitaren in Western style! Vroeg in de ochtend op mijn verjaardag werd ik door Yoghan wakker gemaakt met een leuk/handig cadeautje van mijn ouders (wat bij Andre in de koffer was verstopt). Beneden zaten Yoghans Pa en Ma te wachten met cadeautjes; Peruaanse tasjes, fotoboekje en oorbellen ook van Yoghans zussen en nichtje. Gracias!! En een bos bloemen van Yoghan. Als ontbijt een groooot stuk taart waar ik volgens Peruaanse traditie met m’n mond en neus in werd geduwd; haha! Een skype sessie met felicitaties van m’n ouders en al m’n broers en zussen was ook erg leuk! Samen met Yoghan naar het land om de paarden te verwisselen maakte hij zijn cadeau bekend: een mooi, sterk, zwart/wit gekleurd, American-Paso paard voor mij!!! Als lunch aten we heel speciaal: Cavia! Yoghan en ik hebben samen een bergwandeling van 2uur gemaakt en savonds waren we allemaal moe, dus vroeg naar bed, maar zondag avond hadden we mijn gastgezin van 1,5jaar terug uitgenodigd en een Amerikaanse meisje uit de kerk die lesgeeft op het seminarium, waar ik sinds die avond goede vriendinnen mee ben geworden. Yoghan en z’n moeder en ik hebben voor ze gekookt en we hadden een gezellige, leuke avond, goede gesprekken, en met z’n allen met de gitaar Christelijke liederen gezongen; heerlijk, net als ‘thuis’.

 

Ik begin alweer aan m’n laatste 2weken hier, en we moeten nog een heleboel doen! We gaan dus maar weer hard aan’t werk en het volgende verhaal schrijf ik weer als ik thuis ben! Ik vind persoonlijke reacties en emails erg leuk! Het idee is dat ik begin Augustus weer terug ga naar Peru voor taalstudie en Yoghan en ik hopen dan ook (als God het zo leidt) in het najaar te trouwen.

 

Geniet van de foto’s! Klik aan de linkerkant van de website op Foto’s of ga naar picasaweb.google.nl/yojankarina

 

Saludos, abrazos y bendiciones!

Groeten, omhelzing en zegen!

Yoghan en Karina

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

(English internet translated version with a bit of my corrections)

 

Hola dear fam and friends!

 

Finally I found the time to tell my experiences of the last 3weeks.

More than 3weeks ago, half of Europe had been wrapped in an ash cloud and also we (Andre which for 2weeks would come to help in Peru, and I) were in tension what we had do because also our flight fell in the ash clouds too. A brave decision taken (because only that 2weeks was possible for Andre): we have driven with 2friends, totally with 4, to Madrid with Andre’s car! A travel of Monday evening till Tuesday evening, in 20hr we passed the Dutch, Belgian , French and Spanish landscapes. And largely on time we obtained our connection; the plane in Madrid to go to Lima and Cusco.

Andre flew for 1e time in his life, therefore that was also still nice for me. After a quiet flight where we had 2guitar covers full with other things with us, 2big packages with a wooden photograph list that brother Rudi had made, and had to pay for an extra trunk, and an annulated flight to Cusco we arrived then nevertheless Wednesday 21April in Cusco.

Yoghans mother picked us up with warm welcome with flowers and Peruvian bags. We remained that day with her and explored Cusco because Yoghan just at night would return finally from Lima… The next day a one hour-long descent by car through the mountains to Urubamba; finally I was then really back in Peru, in Urubamba, the place which I left 1,5year ago, which I started to love so much, but when I was still so unsure about my future yet. But I am back, and for sure!

Great to meet Yoghan on the Ranch. Pa and Yoghan played for us on the guitars and Ma and Yoghan sang together see which was very nice. All pieces of furniture and things from the container we directly brought to the next floor, installed some wardrobes and at night we removed the stairs from the bedroom. The next days were full of starting to do many things: first of all the daily things on the Ranch as give food and looking after the horses, dogs&pups, cats, chickens and eagle. A complete day by horse with Yoghan, Andre, 2 tourists and I to Maras&Moray Inka terraces complex. Look around in Urubamba village where like usually rural/mount occupants in their coloured clothing and the woman with high hats walk around, buy on the market and buy in Cusco already for the work what we would do on the Ranch. And following we have started the real rebuilding work: close the stairs opening, emptied and cleaned the kitchen, closed the wall and painted. Cup boards putted and hung the old cub boards of my sister/brother in law (!) Andre and Yoghan have made a work top, just the ceramics still should be put. The (hand)drill, circle saw and screws from the Netherlands ended up well of use! We bought a sink, wash machine, refrigerator and cooker where we got free 2microwaves and blender! Andre has connected the pipes of the sink and wash machine. The kitchen is almost finished and has become super. I washed my first cloths here and nicely hung them outside. We have cleaned and painted the bathroom and Yoghan had hung small boards there so that that is ready now. In bed- and living room is still a mess, the boxes still not unpacked because the ceilings and walls must be still painted. The heavy iron stove we decided to put downstairs but has been not yet connected, but once we already put the fire in it when still outside! The warm sun by day (26degrees) warms the house and the warmth remains at night above, but because the nights are very cold (9degrees) especially downstairs is very cold.

I find it great on the Ranch to walk around, at night the splendid sky with stars to see and by day sunny the mountains around us, with the sound of the animals on the Ranch. Andre had a marvellous time in spite of that on `the black market’ his camera was stolen but by fast reactions of the people and Yoghan he had it back within 5min, and one time had to work with candle light because of power cut. We again rode a half day by horse to the fishfarm, have been in the `natural hot springs swimming pool’, and Andre’s last day here we have been to Machupicchu which was also great, and for me: it remains beautiful! Andre have become in these 2weeks a good friend of Yoghan and me and also Yoghans parents that each day helped on the Ranch enjoyed the cosy time with all.

I try to help on the Ranch, but with the horses I must learn still a lot and therefore Yoghan and I simply have to make free some time to learn that quietly. And for the language… phhff… I had learned a lot in the Netherlands, but here for my feeling it’s still nothing; they talk soooo rapidly.

 

Each Sunday we go to a small, local Baptist church where Yoghan with Easter became a real member and where I hope to become member in some months more. It was special to be back in this warm and nice church. Last week I had for the first time here the Lords Supper, what was a special and holy celebration. Now the one who plays piano is in America, the Spanish Hymns are now accompanied by the guitar. The morning service lasts more than 2,5hr in which speak several elders, the bible is opened, the pastor speaks, the children do something, the weekday learned bible texts are shared and they sing a lot. A large antagonism is the `Cruz Velacui what this week in complete Peru is celebrated: during this cross feast the crosses of the mountains are taken down with many `catholic mixed with pagan rituals’ to the village where people celebrate around the cross, dancing and especially much drink and also much sexual abuse takes place. It’s painful to our hearts when happens this especially around the cross. We pray, and we ask your prayers for this country, for this people, where is so many catholic misleading and are still so many fears for dark spirits in the Andes mountains, but also in the Amazon and the coast areas. Also we pray to come to faith Yoghans father where Yoghan have read since months after each meal for him from the bible, and my guest family of 1,5year ago where we are good friends with.

 

We have as a matter of fact, however, also holidays celebrated these weeks: Queens day with flag and streamer which hangs still day and night on the Ranch! And Yoghans mother and my (Karina) birthday and mothers day on 7, 8 and 9 May! Mums birthday we celebrated at night with Pa, Ma, Yoghan and I; with a large part of cake, siropwafels and of course country style songs with the guitars! In the morning of my birthday Yoghan wake me up with nice/useful present of my parents (what had been hidden in Andres trunk). Downstairs Yoghans Pa and Ma waited with presents; Peruvian bags, photograph book and earrings also of Yoghans sisters and niece. Gracias!! And a bouquet flowers of Yoghan. As a breakfast big part of cake where I was pushed in with my mouth and nose according to Peruvian tradition; haha! Skype session with congratulations from my parents and my brothers and sisters were also very nice! With Yoghan to the land to change the horses he showed me his gift: beautiful, strong, black/blank coloured, American-Paso horse for me!!! As lunch we ate really special: Guinea Pig! Yoghan and I have together made a mountain walk from 2hr and at night we were all tired, so went to bed early. But Sunday evening we had invited my guest family of 1,5year ago and an American girl from the church which teaches on the seminary, which who since that evening I have become good friends. Yoghan and his mother and I have cooked for them and we had a sociable, nice evening, good conversations, and with all we sung Christian songs with the guitar; just like `at home’.

 

I start already my last 2weeks here, and we must do still a lot! We go therefore working hard and the next time I’ll write when I’m at home! I find personal responses and e-mails very nice! The idea is that I return in August to Peru for language study and Yoghan and I hope (if God leads it this way) to marry in the autumn.

 

Enjoy the pictures! Click at the left-hand side of the website on ‘photos’ or go to picasaweb.google.nl/yojankarina

 

Saludos, abrazos y bendiciones!

Greets, embrace and blessing!

Yoghan and Karina

 

 

Shipping container

Posted by Yojan&Karina on April 29, 2010 at 10:37 AM Comments comments (1)

NL zie onder

 

The story about shipping the container...

Normally in Peru the food, cloths and work hours of the people are much more cheap than in the Netherlands. But the things that they need to import as in the case of furniture and technologic things are even more expensive than the new price in the NL. That’s why we decided to buy many furniture second hand in Holland and to ship from Rotterdam to Lima. The things that we bought together and later I (Kari) added some more things and I was really busy organizing all for the shipping. Via the 'marketplace' on internet we bought things from all over NL and my family and friends who live all over the NL helped me to bring all the things in Gouda. Good contacts ;-) The 'Baanderij' in the NL organized the shipping for us and helped us a lot and they did all our documentations and help for free. Finally the day came that we filled the container with soso 5helpers. It was hard work, but it fit all! We locked it and we just had to wait... We heard a lot of horrifying stories from containers that fall off or ships that sank or burned, but after exactly 4weeks the container arrived safely in Lima. Just before Yojan went finally my package where I was praying for a lot, arrived with the key! God knew the right moment.

Yohan went to Lima but... first of all he could not pick up my personal stuff, not even while he was as receiver in the official document BL. It's just the rule there, because they’re afraid that it’s all to sale. We had no other change than to change all the documentations to both of our names as an official import document and not as personal stuff. That cost a lot of time and a lot of money too. Yojan went from office to office with the man of the shipping company there and a Duane contact. In every office and for every document he had to wait and to pay. We know in many countries is a lot of corruption, but we don't think that was it in the case of our problems, it seemed to be more like all the secretaries just didn't know about specific things like in our case. Some things I had to change and pay also here in the NL at the shipping company. First all the shipping documents and after all the Duane checking’s and documents. As normal import it's not allowed to bring cloths because you can sell them, so my personal cloths and shoes he had to leave at the shipping agency and I'm frustrated with that! But Yojan did a good job; when the Duane people left, he quickly changed some of my cloths for toys and actually I have half of my cloths back. I can go to pick up the other half, but that will cost us a lot of money and time again... Along these weeks we were praying and seeing for the best options, we felt frustrated, Yojan had 2 hard and difficult weeks, spend about 2000dollars more than we expected...!! But finally after a long trip by truck through the Andes (24 hours) he brought all our things safe at the Ranch where I was already for one day waiting in Cusco for him. Once we shipped, and I'm happy to have here my own stuff, but.. never again!

 

Next story I'll write soon too, because I had a spectacular trip to Peru with Yoghan and my friend and about our time at the Ranch these weeks!

See you soon - Hasta pronto!

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Het verhaal over het verschepen van de container…

Over het algemeen is het voedsel, kleding en arbeidsuren in Peru goedkoper dan in Nederland. Maar de dingen die geïmporteerd moeten worden zoals meubels of technische apparaten zijn nog duurder dan de nieuwprijs in NL. Daarom hadden we besloten om veel meubels tweedehands in NL te kopen en te verschepen van Rotterdam naar Lima. De dingen die we samen gekocht hebben en later heb ik (Karina) daar nog veel spullen bijgekocht en ik was super druk met alles organiseren voor het verschepen. Via de marktplaats op internet kochten we dingen van over heel NLen mijn familie en vrienden die ook over heel NL wonen hebben geholpen om alle dingen in Gouda te brengen. Goeie contacten ;-) De Baanderij in NL organiseerde alle documenten en het verschepen gratis voor ons. Uiteindelijk kwam de dag dat we de container gingen inladen met ongeveer 5 helpers. Het was hard werk, maar het paste allemaal! We deden de container op slot met een zegel erop en het werd wachten… We hoorden allerlei enge verhalen over containers die van’t schip vallen of schepen die zinken of verbranden, maar na precies 4weken kwam hij veilig aan in Lima. Net voordat Yojan het op ging halen kwam mijn pakketje waar ik zoveel voor gebeden had precies op tijd aan, met de sleutel. God wist de precieze tijd.

Yojan ging naar Lima, maar… allereerst kon hij niet mijn persoonlijke spullen ophalen, zelfs niet terwijl hij als officiële ontvanger op de documenten BL stond. Dat is gewoon de regel hier omdat ze bang zijn dat het wel voor de verkoop is. We hadden geen andere mogelijkheid dan all de documenten de veranderen naar onze beide namen en als officieel import document en niet als persoonlijke spullen. Dat koste een hoop tijd en geld ook. Yoghan ging van kantoor naar kantoor met een rederij agent en een douane contact. In elk kantoor moest hij wachten en betalen. We weten dat in veel landen er sprake is van erge corruptie, maar we denken dat dat niet het probleem was bij ons, maar het leek meer op dat alle secretaresses gewoon niet goed wisten wat ze met ons geval aan moesten. Sommige dingen moest ik ook veranderen en betalen in NL bij de rederij. Eerst al de rederij documenten en vervolgens alle douane documenten en checks. Als normale import is het niet toegestaan om kleding te importeren omdat dat verboden is te verkopen, dus mijn persoonlijke kleding en schoenen moest hij achterlaten bij de rederij en ik ben gefrustreerd daarover! Maar Yoghan heeft z’n best gedaan; toen de douane weg ging heeft hij gauw wat kleren verwisseld voor knuffels and nu heb ik ongeveer de helft van mijn kleding terug. Ik kan de rest ook ophalen, maar dat zal weer heel veel tijd en geld kosten… Deze weken hebben we veel gebeden en gekeken wat de beste opties waren om te doen, we voelden ons gefrustreerd, Yoghan had 2 moeilijke en zware weken en heeft 2000dollar meer uit moeten geven dan we verwacht hadden….!! Maar eindelijk na een lange reis per truck door de Andes (24uur) bracht hij alle spullen veilig op de Ranch, waar ik al net 1dag in Cusco op hem wachtte. Eenmaal verscheept, en ik ben blij m’n eigen spulletjes hier te zien, maar… nooit meer!

Volgend verhaal zal ik ook binnenkort schrijven, want ik had een spectaculaire reis naar Peru met Yoghan’s en mijn vriend en over de tijd op de Ranch deze weken!

Tot gauw! Hasta pronto!